Βιβλικὲς καταστροφὲς κι ἂλλα …«φυσικά» ἐπακόλουθα

Ποιός θυμᾶται τό τί ἐπηκολούθησε τήν εἰσβολή τῶν Τούρκων (;;;) δημοσιοκάφρων τῆς σιωνιστικῆς ΧΟΥΡΙΕΤ;

Τί ἐπακολουθεῖ κάθε φυσική, τεχνητή (ἐθνικὴ ἢ τοπική) καταστροφή;
Μά, φυσικά, ἐπέλασις τῶν σχετικῶν καὶ εἰδικῶν …ἐργολάβων!!!
Ἐργολάβων πάσης φύσεως. Καί, φυσικά, ὅλα αὐτὰ καταλήγουν σὲ μπόμπολες, καλογρίτσες καὶ λοιποὺς …«ἀπὸ μηχανῆς θεούς», σοσιαληστρικοῦ τύπου!!!

Ἕνα τέτοιο ἐργοληπτικὸ ἔργο, πολλῶν, πάρα πάρα πολλῶν ἑκατομμυρίων εὐρῶ, ἑτοιμάζουν τώρα γιὰ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα τῆς Μάνδρας. Μέρος τῶν σχετικῶν χρηματοδοτήσεων (καὶ ἐπιδοτήσεων), ποὺ εἶχαν ἐγκριθῆ ἤδη, ἔχουν …ἐξαφανισθῆ πρὸς …ἄγνωστες κατευθύνσεις καὶ ἀναζητῶνται τὰ …τρωκτικὰ ποὺ τὰ μασσούλησαν. (Ὄχι, μὴν νοιάζεστε… ἐμεῖς τοὺς ἀναζητοῦμε. Ὄχι ἡ Εἱσαγγελία…!!!)  Τὰ χρήματα αὐτά, τὰ πάρα πάρα πάρα πολλά, κάπου …ἀκροθιγῶς, πέρασαν καὶ μέσα ἀπὸ τὴν περιφέρεια Ἀττικῆς. Πόσα ἦσαν, ποῦ πῆγαν, γιατὶ ἔχασαν τὸν δρόμο τους εἶναι μερικὰ ἀπὸ τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀδυνατῶ ἀκόμη νὰ ἀπαντήσω. Ὁσονούπω ὅμως…

Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ ἔχουμε ἤδη κάποια ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα ποὺ ἔγιναν στὴν περιοχή. Ἔργα ποὺ ἐπίσης ἔχουν χρυσοπληρωθῇ μὲ τὸ αἷμα μας καὶ τὸν ἱδρώτα μας, ἀλλὰ ποὺ ἂν κι ἐπαραδόθησαν, ἐν τούτοις δὲν ἀνταποκρίνονται στὶς προσχεδιασμένες καὶ πρὸ ἀπαιτούμενες προδιαγραφές τους. Ἕνα τέτοιο παράδειγμα εἶναι τὸ σχετικὸ ἀντι-πλημμυρικὸ ἔργο τοῦ Δήμου Μεγαρέων, ποὺ εἴπαμε ἤδη πὼς κατέληξε στὴν θάλασσα, ἐνᾦ ἡ Νέα Πέραμος ἐπουλώνει τὶς πληγές της.

Ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Ἡ Μάνδρα ἐξηφανίσθη ἀπὸ τὸν χάρτη καὶ κάποιοι σπεύδουν νὰ μιλήσουν γιὰ νέα ἀντιπλημμυρικά.
Τὰ ἀντιπλημμυρικὰ αὐτὰ ὅμως θὰ εἶναι λογικῆς «κουκουλώματος» τῶν ῥεμάτων, ὅπως ἀκριβῶς ἔγινε μὲ τὰ ῥέματα τοῦ Κηφισοῦ, ἀνεξαρτήτως τῶν πεπλατύνσεών τους. Καταντήσαμε μίαν πόλις, ἡ μοναδικὴ παγκοσμίως, ποὺ δὲν ἔχει ποτάμι, διότι τὸ τσιμεντώσαμε.

Τέλος…
Ἔγιναν, λέει, τὰ ἀναγκαία ἔργα, γιὰ νὰ μὴν πνίγεται ἡ Δυτικὴ Ἀττική. Καί, ἐπισήμως, πράγματι ἔτσι εἶναι. Ἐπισήμως. Διότι στὴν πραγματικότητα τὸ νερό, ποὺ χαράζει μόνο του τὸν δρόμο του, οὐδέποτε τὸν ξεχνᾶ καὶ πάντα ἐπανέρχεται μὲ περισσοτέρους ὄγκους. Ἕνας δρόμος ποὺ ἀκόμη ἐκεῖ εἶναι, ἐπαναλαμβάνει τὶς διαδρομές του, φουσκώνει ἀπειλητικὰ καί, θεωρῶ πὼς εἶναι μαθηματικὰ βέβαιον πὼς σὲ ἕνα ἀναλόγου (καὶ σαφῶς μικροτέρας ἐντάσεως) γεγονός, γιὰ τὴν Δυτικὴ Ἀττική, δὲν θὰ ἔχουμε μόνον εἴκοσι νεκρούς, ἀλλὰ ἑκατοντάδες. Ὄχι τόσο διότι τὰ φρεάτια θὰ εἶναι βουλωμένα (ποὺ εἶναι), ἀλλὰ διότι ἡ ἑκάστοτε μελέτη ὑπολογίζει μόνον βάσει τῶν ὑπαρχόντων, ὁρατῶν καὶ χαρτογραφημμένων κοιτῶν κι ὄχι τῶν πραγματικῶν κοιτῶν. Κι ἐννοῶ μὲ αὐτὸ πὼς ὁ ὑπερβολικὸς ὄγκος τῶν ὑδάτων, ποὺ πλέον γνωρίζουμε πὼς ἀπειλεῖ ὅλον τὸν πλανήτη, θὰ ἐμφανίζεται ξαφνικά, βιαίως, ἀπροειδοποίητα, ἀποδεικνύοντας πὼς ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ἔργα εἶναι τοὐλάχιστον γελοία, ἐμπρὸς στὶς δυνάμεις ποὺ ἡ ἴδια ἡ Φύσις ἐνεργοποιεῖ. Κι ἀν τὶ νὰ συζητᾶμε γιὰ ἀποφάσεις (μὲ μεγάλο πολιτικὸ κόστος), ποὺ θὰ ἀπελευθερώσουν ὅμως ἀπὸ ἐμπόδια, ὅλους τοὺς βεβαιωμένους χειμάῤῥους, μαζὺ μὲ τὸν περιβάλλοντα χῶρο τους, ἐμεῖς συζητᾶμε γιὰ ξεχασμένες μελέτες στὰ συρτάρια κάποιας πολεοδομίας ἢ κάποιας περιφερείας.

Διευρύνει (ἡ μελέτη) τὰ ῥέματα, τὰ ἐμβαθαίνει, τὰ τσιμεντάρει καὶ τὰ σκεπάζει, ἀν τὶ τοῦ ὀρθοῦ: διευρύνουμε τὰ ῥέματα τὰ ἐμβαθαίνουμε καὶ τὰ ἀφήνουμε στὴν ἡσυχία τους .

Τὸ νὰ ἐλευθερώσουμε ἀπολύτως τὶς διόδους τῶν ὑδάτων εἶναι ἡ πρωταρχική μας ἀνάγκη ὡς ἀνθρωπότητος, ἐφ΄ ὅσον ἤδη ἔχουμε σαφέστατα μηνύματα γιὰ τὸ τὶ μέλλει γενέσθαι. Μᾶς τὸ ὑποδεικνύουν ὅλες οἱ προηγούμενες καταστροφές, ποὺ ἔθαψαν κάτω ἀπὸ τόννους λάσπης πόλεις, χωριὰ ἢ καὶ ὁλόκληρες περιοχές, σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Καί, ἐπεὶ δὴ κάποιοι θὰ σπεύσουν νὰ ποῦν πὼς μᾶλλον αὐτὰ τὰ γεγονότα εἶναι τεχνητά, θὰ τους ἀπαντήσω πὼς ἐφ΄ ὅσον συμβαίνουν, ἀνεξαρτήτως αἰτίου, ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ τὰ ἀντιμετωπίσουμε προλαμβάνοντάς τα, ἐμπράκτως καί, στὴν συνέχεια, ἐὰν ἔχουμε ἀποδείξεις γιὰ εὐθύνες ἄλλου εἴδους, νομικῶς νὰ ἀξιώσουμε ἀποζημιώσεις ἀπὸ τοὺς ἐμπνευστὲς τῶν καταστροφῶν. Ἔως τότε δὲν μποροῦμε νὰ μένουμε στὶς θεωρίες. Δὲν μποροῦμε νὰ θρηνοῦμε ἀθώους διότι κάποιοι πολιτικάντηδες ψηφοθηροῦν εἰς βάρος μας ἢ διότι κάποιοι γραφειοκράτες ξύνουν τὶς …πατοῦσες τους, ἀναμένοντας ὑψηλότερες προμήθειες. 

Τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα, ποὺ ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ἀπασχολοῦσαν τὴν ἀνθρωπότητα, δὲν γίνεται νὰ ἐξαφανίζουν τὶς κοῖτες τῶν ποταμῶν κάτω ἀπὸ τόννους τσιμέντου, ὅπως ἔγινε μὲ τὰ ποτάμια τῆς Ἀττικῆς. Πρέπει νὰ βασίζονται στὸν σεβασμὸ τοῦ περιβάλλοντος καὶ στὶς διαδρομὲς τῶν ὑδάτων. Τὸ ξεμπάζωμα δὲ δὲν γίνεται νὰ πραγματοποιηθῇ μὲ τὸ …βαμβάκι. Πρέπει νὰ χωθῇ τὸ …μαχαίρι βαθειὰ σὲ πληγές, νὰ πιάσῃ κόκκαλο. Πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ πληρώσουν οἱ καταπατητές, νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ἐμπλεκώμενοι κρατικοὶ λειτουργοί, ποὺ κάνουν τὰ στραβὰ μάτια, νὰ κατασχεθοῦν περιουσίες μεσαζόντων ποὺ εὐθύνονται γιὰ κάθε εἴδους ἀτασθαλεία, νὰ ἀποκατασταθοῦν πλήρως καὶ στὸ μέγιστον οἱ ῥοὲς καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπολύτως ἀπὸ αὐτὲς τὶς περιοχὲς βιομηχανίες, ἐμπορικὲς δραστηριότητες, ἀγροὶ καὶ καλλιέργειες. Αὐτὸ εἶναι ἡ μόνη λύσις. Νὰ ἀφήσουμε ἐλεύθερες τὶς διόδους τῶν ὑδάτων καὶ νὰ τὶς χαρακτηρίσουμε ὡς ζῶνες ὑψηλῆς προστασίας.

Ἐπὶ πλέον δὲ θὰ πρέπη, ἐπὶ τέλους, νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ἀποκρύβοντας μὲ τσιμέντα τὶς κοῖτες τῶν χειμάῤῥων καὶ τῶν ποταμῶν, μὲ τὶς ὅποιες διαπλατύνσεις τους, σταδιακῶς χάνουμε τὴν πανίδα, τὴν χλωρίδα καί, σταδιακῶς, τὴν ἰδίαν τὴν ζωή, ἀπὸ τὶς …«σωσμένες» αὐτὲς ἐκτάσεις. Τὸ τσιμέντο δὲν εἶναι μέσον προστασίας, εἶναι μέσον ἐνισχυτικό, ποὺ ὅταν ὅμως τοῦ «ἐπιτίθεται» μία τόσο ὀγκώδης ποσότης ὑδάτων μετατρέπεται σὲ φονικὸ ὅπλο ποὺ σκοτώνει ἀδιακρίτως καὶ μαζικῶς. Πηγαίνετε νὰ δεῖτε τὸ πῶς κατήντησαν τὰ τσιμεντένια τοιχία, ἀπὸ τὶς πρόσφατες πλημμύρες, γιὰ νὰ χωνέψετε τὸ τὶ κατασροφὲς μποροῦν νὰ ἐπέλθουν ἀπὸ τὶς ἄνευ ὁρίου χρήσεις τοῦ τσιμέντου. 

Τέλος… ὁ καθηγητὴς Δημήτριος Παπανικολάου, ὡς γνώστης, ἀνεφέρθη ἐπίσης στὴν μελέτη τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων γιὰ τὴν περιοχὴ τῆς Μάνδρας. Ὁπωσδήποτε ἡ γνώμη του εἶναι σεβαστὴ καὶ ἐπιβάλλεται νὰ τὴν ἀκούσουμε. Ἡ λεπτομέρεια ὅμως ποὺ δὲν λαμβάνεται ὑπ΄ ὄψιν εἶναι πὼς δὲν σηκώνει ἄλλο τσιμέντο ἡ Ἀττικὴ γῆ, ἐὰν φυσικὰ ἀναφέρεται στὴν ἰδία μελέτη ποὺ ἀναφέρεται ἡ Δήμαρχος Μανδρανέων. Πράσινο χρειάζεται. Δένδρα, ποὺ θὰ δημιουργήσουν ἱστοὺς γιὰ νὰ καθυστερῇ ἡ ἐπέλασις μέρους ὄγκου τῶν ὑδάτων.

Ὅλα ὅσα πράττει ἡ πολιτεία εἶναι λάθος καὶ τὸ γνωρίζουμε. Ὅλα. Τὰ ἔργα δὲν πραγματοποιοῦνται γιὰ τὸ κοινὸ καλὸ ἀλλὰ γιὰ τὸ καλὸ τῆς τσέπης τῶν διαπλεκομένων. Ἐμεῖς, ὡς πολῖτες, ἔρμαια τῆς ἀσυδοσίας τους, πιεσμένοι οἰκονομικά, ἠθικὰ καὶ συνειδησιακά, ἀδυνατοῦμε νὰ σκεφθοῦμε καθαρὰ καὶ νὰ ἀξιώσουμε, τοὐλαχιστον ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς ταγούς, τὰ αὐτονόητα. Καὶ τὰ αὐτονόητα εἶναι νὰ δόσουμε χῶρο στὸ περιβάλλον νὰ ἐκφράζεται ὅπως τοῦ ἀρέσει κι ὄχι νὰ προσαρμόζουμε τὸ περιβάλλον στὶς ὀρέξεις αὐτῶν ποὺ τὸ ἐκμεταλλεύονται. Εἶναι δύσκολο νὰ τὸ χωνέψουμε, ἀλλὰ εἶναι κι ἀναγκαῖον. Δὲν γίνεται γιὰ πολὺ ἀκόμη, νὰ δολοφονῶνται (διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται) ἀθῷοι, ἀπὸ ὀλιγωρίες, ἀνασταλτικότητες καὶ ἁρπακτές, ἀλλὰ νὰ κουνοῦν τὸ δάκτυλο τὰ κουδουνισμένα, γιὰ νὰ ἀποκρύψουν ἀπὸ τὴν μία τὶς πομπές τους καὶ τὶς εὐθύνες τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλην γιὰ νὰ σκιάσουν τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἐκεῖ: οἱ δεκάδες νεκροὶ δὲν εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ὀργῆς τῆς φύσεως ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπίνου βλακείας, όλιγωρίας καὶ ἀνευθυνότητος.

Φιλονόη 

Σημειώσεις-διευκρινήσεις

Βγῆκε καὶ ὁ μπουμποῦκος νὰ μιλήσῃ γιὰ ἀντιπλημμυρικά.
Λογικὸν κι ἀναμενόμενον…
(μετὰ τὸ 2:58)

Καλὸ πάντα εἶναι νὰ ἔχουμε στὸ μυαλό μας τὸ τὶ σημαίνει προμήθεια.
Στὴν πραγματικότητα, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ὑπάρχουν οἱ προμήθειες, τὰ στόματα παραμένουν βουλωμένα. 
Κι ἐμεῖς πληρώνουμε σὲ χρῆμα, σὲ εἶδος καί, κυρίως σὲ ζωές, κάθε εἴδους κομπίνας τους.
Παράδειγμα καὶ προπαγάνδας καὶ λεηλασίας, γιὰ δύο χῶρες καὶ δύο λαούς, τὸ ἀγκάθι τῶν Ἰμίων, ποὺ ἦταν μία πολὺ …χρήσιμος ἀφορμὴ γιὰ νὰ ξεκινήσῃ ὁ ἀτελείωτος ἀγὼν δρόμου τῶν ἐξοπλιστικῶν.

Εὐκαιρία γιὰ …δικαιολογημένες μίζες στάθηκαν τὰ Ἴμια!!!

Ἀτιμώρητοι καὶ πλούσιοι ὅσοι μᾶς φόρτωσαν τὰ …«ἐξοπλιστικά»!!!

Δημοσιογραφικός …«ἐθνικιστικός παροξυσμός»;

Ποιός ἐξυπηρετεῖται ἀπό τήν δημιουργία συνθηκῶν μίσους;

(Visited 125 times, 1 visits today)




Leave a Reply