Ὥρα πραγματικῆς Ἀντιστάσεως… (η)

…καὶ ἐπαναδομήσεως τοῦ κόσμου μας, θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρώσω.
Ἑνὸς κόσμου ποὺ ἄλλοι θέτουν τοὺς κανόνες καὶ ἐμεῖς τοὺς ἐφαρμόζουμε ἂνευ δυνατότητος (ἢ καὶ θελήσεως) ἀντιδράσεως.
Ἑνὸς κόσμου ποὺ κατήντησε ἀφιλόξενος γιὰ ὅσους σκέπτονται, ἐνᾦ θὰ ἔπρεπε νὰ συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον.
Ἑνὸς κόσμου ποὺ τὰ σκουπίδια διαφημίζονται ὡς πρότυπα, ἐνᾦ τὰ πρότυπα διώκονται κι ἐξαφανίζονται ὡς ἐπικίνδυνα καὶ ἀπειλητικά…

Ἀντίστασις λοιπόν… οὐσιαστική.
Ὁδηγός, σύντροφος καὶ σύμμαχος, σὲ αὐτὴν τὴν ὁπτική, ὁ φίλος Δημήτριος Δρούκας, ὁ ὁποῖος σήμερα μᾶς προτείνει τὸ ὄγδοον βῆμα τῆς (πραγματικῆς) παθητικῆς ἀντιστάσεως…

Παθητικὴ ἀντίστασις, κίνησις ὀγδόη:

«μὴν μετρᾷς πόσους Ἕλληνες ἔδειραν οἱ κουκουλοφόροι τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀλλὰ πόσους ἄπλυτους ἔδειρες ἐσύ!!!»

Δημήτριος Δρούκας

Πρῶτο βῆμα τῶν πάντων εἶναι ἡ ἀπόφασις τῆς πατάξεως τοῦ φόβου.
Ὁ φόβος εἶναι πλάνη…
…πηγάζει δὲ ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὴν ἁδράνεια καὶ τὴν ἄγνοια.

Μά, ἀκόμη καὶ πρὸ τῆς πατάξεώς του, ἀπαιτεῖται νὰ ἀποσαφηνισθῇ πλήρως μέσα μας ἡ ὁριοθέτησις τοῦ ἱεροῦ, τοῦ ὁσίου, τοῦ σημαντικοῦ, τοῦ ἀναγκαίου, τοῦ «μὴ παρέκει» καὶ τοῦ μολυσματικοῦ.
Μὰ αὐτὴ ἡ στάσις εἶναι πολυεπίπεδος καὶ συνεπακόλουθον πολλῶν  ἄλλων, μικροτέρων βαθμῶν ἀνοχῆς. Ἕνας ἕνας αὐτοὶ οἱ βαθμοὶ ἀνοχῆς καὶ παραιτήσεως πρέπει νὰ ἐκλείψουν…
Ὅσο ἐμεῖς, για παράδειγμα, δὲν καταργοῦμε τὶς ἀνοχές μας καὶ τοὺς ὠχαδελφισμού μας, εἰκόνες σὰν κι αὐτές:

…θὰ ἐπαναλαμβάνονται ὅλο καὶ συχνότερα, γιὰ νὰ μᾶς ἀποδείξουν πὼς οὐδεὶς ἄλλος, πλὴν ἡμῶν, δύναται νὰ ἀνακόψῃ τὴν φόρα τῶν ἀποδομητῶν καὶ τῶν καταστροφέων ὅλων αὐτῶν ποὺ ὀφείλουμε νὰ προστατεύσουμε καί, ἐὰν ἀπαιτηθῇ, νὰ ὑπερασπισθοῦμε ἀκόμη καὶ μὲ τὴν ζωή μας.
Κι ἐὰν τὰ ἴδια τὰ  μνημεία ἀποτελοῦν ἁπλῶς μίαν αἰχμὴ ἑνὸς γιγαντιαίου μηχανισμοῦ ποὺ κρύβει πολλὰ μυστικὰ καὶ ψέμματα, ὁ συμβολισμός τους καὶ ἡ ἀξία τους ἀποτελοῦν τὶς βάσεις τῆς συλλογικότητος καὶ τῆς ὑποχρεώσεώς μας νὰ σπάσουμε τοὺς ἱστοὺς τῆς ἀδιαφορίας καὶ τῆς ἀμνημοσύνης, ποὺ κατακλύζουν, σὰν μολυσματικὴ ἀσθένεια, κάθε κύτταρο τοῦ κόσμου μας.

Ἀλλὰ αὐτὰ πλέον πρέπει νὰ ἀλλάξουν. Γιὰ νὰ ἀλλάξουν ὅμως ὅλα ἀπαιτεῖται ἕνα πρῶτο βῆμα.
Καὶ τὸ πρῶτο βῆμα εἶναι πάντα δικό μας!!!
Καὶ εἶναι δικό μας διότι γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὸ ὁ,τιδήποτε στὴν ζωή μας, ἐμεῖς πρέπει πρῶτα νὰ ἀλλάξουμε.
Μὰ ἡ ἀλλαγὴ ἡ δική μας εἶναι ἡ ἀρχὴ τῶν πάντων γιὰ κάθε ἀνατροπή!
Δὲν ἀλλάζει τὸ σῶμα ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ τὸ κύτταρον…

Ὅταν λοιπὸν θὰ θέσουμε ἐμεῖς τὸ ὅριον, τότε αὐτομάτως θὰ γίνουμε καὶ θεματοφύλακές του.

Φιλονόη

(Visited 119 times, 1 visits today)




Leave a Reply