Ὑβρις ἀνικάνων…

Τὸ τ(ρ)ό(τ)σκα θεωρεῖ πὼς τὸ Μάτι εἶναι μία αὐθαιρεσία καὶ πρὸς τοῦτον δὲν παραιτεῖται…

Ἤ, κατὰ πῶς ἰσχυρίσθη ἀργότερα, μετὰ τὶς τόσες ἐξοργισμένες κραυγὲς μας, δὲν ἔγινε δεκτὴ ἡ παραίτησίς του…!!!

πηγὴ

Κωλοτοῦμπες, παραπληροφορίες, ἀσυναρτησίες, ἀνικανότητες, ἀνθελληνισμὸς καί, ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, ἄρνησις ἀναλήψεως εὐθυνῶν. Πιὸ σκουπίδι πεθαίνεις…
…ἐφ΄ ὅσον, κατὰ πῶς ἰσχυρίζεται, αὐτὸ ἔκαμε καλὰ τὴν δουλειὰ γιὰ τὴν ὁποίαν τὸ πληρώνουμε…

Τὸ καμμένο (ἀπὸ κάθε ἀπόψεως) ὀμοίως ἰσχυρίζεται πὼς οἱ μόνοι ὐπεύθυνοι τοῦ θανατικοῦ εἶναι τὰ ἴδια τὰ θύματα…

…ἐνᾦ παραλλήλως μᾶς συκοφαντεῖ σὲ ἐγχώρια καὶ διεθνῆ μέσα ἐνημερώσεως…

 

Γνωρίζει πὼς ἀδίκως τόσος κόσμος ἔγινε παρανάλωμα τοῦ πυρός… Γνωρίζει καὶ τὸ παίζει …κάτι.
Ποιό; Αὐτό τό κουδουνισμένο…; Κι ἀγνοεῖ αὐτό τό κουδουνισμένο πώς τά, φερόμενα ὡς αὐθαίρετα, διέθεταν καί ῥεῦμα καί νερό καί τηλέφωνο; Ποιός ἀδειῳδότησε τίς ἀντίστοιχες ὑπηρεσίες γιά νά ὑδροδοτηθοῦν καί νά ἠλεκτροδοτηθοῦν αὐτά τά αὐθαίρετα, ἐάν δέν ἦταν τό κράτος;

Τὸ δούρειον ὑποκείμενον, ἀπὸ τὸν κόσμο τοῦ τιποτιστᾶν ὅπου βασιλεύει, ἀκόμη ἀναζητᾶ τὸ πῶς θὰ θωρακήση τὴν Ἀττικὴ μὲ ἀντιπλημμυρικὰ καὶ ἀντυπυρικά. Αὐτὸ δὲν πιάνεται, διότι ἀποτελεῖ μέρος τῆς παραστάσεως τοῦ πSoros καὶ δὲν παραιτεῖται, διότι μόνον του τὰ λέει καὶ μόνον του τὰ ἀκούει.

Τὸ ψινάκιουμ, ποὺ ἐδήλωσε πὼς τὸ σπίτι του ἔγινε στάκτη, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα δὲν ἔπαθε κάτι…

This slideshow requires JavaScript.

εἰκόνες

…ἔγινε ῥόμπα ξεκούμπωτη, ἔτσι γιὰ πλάκα…

 

…παραμένοντας, ὅπως συνηθίζει, μόνον στὶς ἐντυπώσεις.

Ἄρτι ἀφιχθὲν ἐκ τῆς Μυκόνου τὸ ἀτσαλάκωτον καὶ μὲ ἀρτία κόμμωσιν «παλλουκάρι», (μᾶς) «δουλεύει σκληρά», ἀπουσιάζει ἀπὸ δημοτικὰ συμβούλια καὶ ἤδη δύο ἀντιδήμαρχοί του παρῃτήθησαν, ἡ συμπολίτευσίς του τὸν ἐγκατέλειψε, βλέποντας τὸν μαχαλᾶ τοῦ Δήμου Μαραθῶνος καὶ τὸ ἀνευθυνο-ὑπεύθυνο τῶν ἐκεῖ παραμενόντων ἐξακολουθεῖ νὰ τὸν χειροκροτῇ.
Τὴν ἰδίαν στιγμὴ πέφτουν χαστούκια, ἐκτοξεύεται (συγκρατημένη, γιὰ τὴν ὥρα) ὀργή, κάποιοι βράζουν περισσότερο ἀπὸ ὅσο ἀντέχουν καὶ προμηνύεται ὁ κακός τους ὁ καιρὸς καὶ ἡ κακή τους ἡ ὥρα… 

Θὰ ἔλεγα πὼς δὲν ἔχουν πλέον πολὺν χρόνο… Ὄχι γιὰ τὴν ἔξοδον τόσο, ὅσο γιὰ τὸν δρόμο τους πρὸς τὸν ἀγύριστο…
Ἀφῆστε ποὺ ὅλα σωστὰ τὰ ἔκαναν, αἰσθάνονται ὑπερήφανοι, καμαρώνουν, ἀνταλλάσουν μεταξύ τους χαμόγερλα καὶ συγχαρητήρια καὶ χασκογελοῦν ἠλιθίως…

Τόσοι νεκροί, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, ἀλλὰ μία παραίτησις δὲν ὑπῆρξε…
Τόσος πόνος, ἀλλὰ τὰ ψέμματα καὶ  οἱ ὕβρεις τους μὲ τὸ τσουβάλι ἐκτοξεύονται πρὸς πάσαν κατεύθυνσιν…
Τόση ἀηδία προκαλοῦν ἀλλὰ δὲν ἀντιλαμβάνονται…
Ἔχουν τελειώση ἀλλὰ ἀδυνατοῦν νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν…
Καὶ σήμερα κι ἐχθὲς καὶ κάθε φορά, τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια… Ἀνίκανοι νὰ συναισθανθοῦν τὸν ἀνθρώπινο πόνο ποὺ προκαλοῦν μὲ τὴν χυδαία τους ἀνικανότητα…
Κινούμενα ἀνθρωποειδῆ, σκατόμυαλα καὶ μισάνθρωπα..
Οὔτε γιὰ φτύσιμο πιὰ δὲν ἀξίζουν αὐτὰ τὰ ἀνθρωπίδια τοῦ τίποτα…

Τὸ κακὸ τους ἔρχεται…Τὸ πολὺ κακό τους. Μὰ δὲν ἔρχεται μόνο του…
Ὁσμίζονται καὶ κρύβονται.

Αὐτὸ τὸ κράτος (τὸ οὐδόλως ἀπρόσωπον), ποὺ βγάζει τήν οὐρά του, παραμένοντας ἀνεύθυνο καὶ ἀστοχοποίητο, δύο αἰῶνες τώρα, ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τελειώνῃ.
Αὐτὸ τὸ κράτος ποὺ ὑπερασπίζεται τὸ κάθε καμμένο (στὸν ἐγκέφαλο) κουδουνισμένο, ποὺ περιφέρεται ἀνερυθρίαστα καὶ προσβάλλει συνειδήσεις, μνῆμες νεκρῶν καὶ μίαν ὁλόκληρο χώρα, μὲ κάθε πρόσχημα καὶ εὐκαιρία, παρασύροντάς μας στὴν ἄβυσσο τῆς βλακείας τους, πρὸ κειμένου νὰ μὴν χάσῃ τὴν στατικότητα τῆς ἐξουσίας του, τὴν καρέκλα του, τὸν ἔλεγχο τῶν μαζῶν, πρέπει νὰ καῇ μέσα στὶς φλόγες ποὺ τὸ ἴδιο ἅναψε…

Φιλονόη

 

(Visited 139 times, 1 visits today)




Leave a Reply