Τώρα χαιρόμαστε πού γκρεμίζουν τζαμιά;

Καταστραμμένο τζαμί στη Λουάντα (Αγκόλα)

Καταστραμμένο τζαμί στη Λουάντα (Αγκόλα)

Γιατί; Ποῦ χάθηκε μωρέ πατριῶτες ὁ Ἕλλην; Ποῦ εἶναι ἡ φυσική μας τάσις γιά δίκαιον, γιά ἀνεξιθρησκεία καί γιά ἰσονομία;
Μάθαμε πὼς στὴν Ἀνγκόλα γκρεμίζουν τζαμιά, διότι οἱ χριστιανοὶ εἶναι περισσότεροι τῶν ἰσλαμιστῶν…
Καὶ κάποιοι ἐχάρησαν… Ὤ μεγαλεῖα!!! Ἐπὶ τέλους… Νὰ πληρώσουν καὶ οἱ ἰσλαμιστὲς λίγο γιὰ τὰ τόσα τους ἐγκλήματα…
Σωστά; Ἔτσι δέν σκέπτονται οἱ περισσότεροι γύρω μας; Συνέχεια →

Ἵδρυμα Levy καὶ «Αὐγὴ» συνεργάζονται γιὰ τὴν …σωτηρία μας!!!

Πολλὴ καούρα… Μέσα στὴν διοργάνωσι καὶ τὸ ἵδρυμα Φόρντ…!!! Καὶ φυσικὰ παρὼν καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΚΤ. (Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα!!!)
Πόση ποιά προώθησις γιά αὐτό τό πιντί; Μά πόσο πολύ τό ἠγάπησαν τά ἀμερικανά καί τά Ἑβραιόπαιδα; Μά τόσο καλός μαθητής εἶναι πιά; Νά τρομάξω; Συνέχεια →

«Μὰ ἐὰν χρεωκοπήσουμε θὰ πεθάνουν ἄνθρωποι…»

Ἐὰν πράγματι θέλουμε νὰ πάψουμε νὰ ταΐζουμε τοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους μὲ τὶς σάρκες, πρέπει νὰ σφίξουμε τὰ δόντια καὶ νὰ ἀποδεκτοῦμε τὴν νέα κατάστασι…

Ἔλεγε ὁ φίλος μου προχθές, ὁ Κωστῆς.
Ὁ Κωστῆς εἶναι γνώστης τῶν οἰκονομικῶν. Πολὺ καλὸς γνώστης. Οἰκονομολόγος ἄλλως τὲ καὶ ὁ ἴδιος…
Καὶ εἶχε πράγματι ἐκνευρισθῇ μαζύ μου καὶ μὲ τὶς ἐμμονές μου…
Διότι περὶ ἐμμονῶν πρόκειται, ἐφ΄ ὅσον, κατὰ τὸν Κωστῆ πάντα, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐκφράζω δὲν εἶναι παρὰ ἀποτέλεσμα τῶν συναισθηματικῶν μου παρορμήσεων. Συνέχεια →

Ὅταν ὁ «Ἥλιος πέθαινε…»

Μικρὸ θέμα γιὰ σκέψι:

Πολλὲς ἀπὸ τὶς προχριστιανικὲς θεότητες εἶχαν γεννηθεῖ στὶς 25 Δεκεμβρίου.
Στὶς 21/22 Δεκεμβρίου ἔχουμε τὸ χειμερινὸ ἡλιοστάσιο.
Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, συμβολικὰ ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι πὼς ὁ Ἥλιος «πέθαινε». Συνέχεια →

Τὸ πέρας τῆς διαδρομῆς εἶναι δικό μας σενάριο.

Τὸ νὰ ἀναμένουμε ἔτσι, παθητικῶς, τὸ ποιὲς ἀνατροπὲς στὴν ζωή μας θὰ φέρουν οἱ ἀποφάσεις τῶν ἄλλων, εἶναι μία στάσις ἀπολύτως ἡττημένου ἀνθρώπου.
Ὁ ζωντανός, ὁ νικητής, δὲν περιμένει ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν κάτι καλὸ ἤ κακὸ γιὰ τὴν ζωή του. Ἐξακολουθεῖ σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουν.
Συμπεριφέρεται, παρὰ τὶς ὅποιες κακοτοπιές, ὡς νικητής… Τὶς ἀντιμετωπίζει ὄρθιος, δίχως νὰ αἰσθάνεται φόβο…
Καὶ συνεχίζει, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐμποδίων…
Ἄλλως τέ, πάντα γνωρίζει τὸ ποῦ θὰ φθάσῃ… Συνέχεια →

Τὰ παιδιὰ χρειάζονται παραδείγματα κι ὄχι κριτικές.

Ὅλοι μας ἀγωνιοῦμε γιὰ τὰ παιδιὰ μας καὶ θέλουμε νὰ κάνουμε τὸ καλύτερο γι΄ αὐτά. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τὰ παιδιά μας δὲν ἀκοῦν αὐτά ποὺ τοὺς λέμε, δὲν μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά ποὺ τοὺς λέμε, μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά ποὺ κάνουμε. Εἴμαστε πρότυπα γι΄ αὐτά. Ἀλλά τί εἴδους πρότυπα; Πῶς μποροῦμε νά τά διδάξουμε κάτι πού ἐμεῖς δέν τό ἔχουμε μάθει;

 

Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιά μας νά εἶναι εὐγενικά,  ὅταν δέν βλέπουν τήν εὐγένεια πουθενά;

Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιά μας νά εἶναι χαρούμενα, ὅταν ἐμεῖς εἴμαστε μονίμως στήν γκρίνια καί στήν μουρμούρα;

Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιὰ μας νά ἔχουν ὄνειρα, ὅταν ζοῦν τό δικό μας ναυάγιο δυνατοτήτων; Συνέχεια →