Χαρὰ βαθειά… Ἀπόλυτο… Χαρὰ δίχως ὅρια…
Ἀκόμη κι ὅταν γύρω μας ὅλα καταπονίζονται, σκοτεινιάζουν, βαραίνουν, γέρνουν…
Νὰ νοιώθῃς χαρά… Βαθειά, ἀπόλυτο, παγκόσμιο… Χαρὰ ποὺ θὰ ἀγκαλιάζη ὅλον τὸν κόσμο καὶ θὰ τὴν μοιράζῃς ἁπλόχερα ὅπου χρειάζεται… Γιατὶ χρειάζεται καὶ τὸ ξέρεις… Συνέχεια
Πολὺ συχνὰ ἡ κόπωσις, ἡ ἀπογοήτευσις καί, κατ’ ἐπέκτασιν ἡ παραίτησίς μας, εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς χαρακτηρίζουν. Ὄχι διότι παύσαμε νὰ εἴμεθα ἀγωνιστές, ἀλλὰ διότι ἀπαιτεῖται νὰ ἀντιμετωπίζουμε συχνὰ καταστάσεις ὑπερβολικὰ ἀκραῖες. Καταστάσεις οἱ ὁποῖες ἀνακύπτουν διότι πολλὰ ἀνόητα πλάσματα εἴτε ἀρνῶνται νὰ ἀντιδράσουν στὴν ἀτιμία εἴτε ἀκόμη καὶ συμπράττουν σὲ αὐτήν. Συνέχεια
Ὅλα στὸν κόσμο μας δὲν εἶναι ἀληθῆ, ἀλλὰ ἀληθοφανῆ. Ἐπιλέγουμε μίαν ἐκδοχή τους, ποὺ ταιριάζει μὲ τὶς πεποιθήσεις μας καί, βάσει αὐτῆς, ἐκτιμοῦμε, κρίνουμε καὶ συγκρίνουμε τὰ πάντα. Σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις ἀντιλαμβανόμεθα πὼς τὰ προσωπικά μας φίλτρα ὑπάρχουν καὶ πὼς περιττεύουν, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ αὐτά. Συνήθως πορευόμεθα μὲ αὐτὰ καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ βίου μας, εὐτυχεῖς ἢ δυστυχεῖς, ἀναλόγως τοῦ χρώματος ποὺ τὰ φίλτρα μας προσδίδουν στὸν κόσμο μας. Συνέχεια
Μποροῦμε νὰ ἀνασυγκροτηθοῦμε ταχύτερα.
Ὅσο ταχύτερα λοιπὸν ἀποδεχθοῦμε μίαν κατάστασιν δύσκολη, τόσο πιὸ εὔκολα θὰ τὴν ξεπεράσουμε. Συνέχεια
Θεωρητικῶς σήμερα (καὶ μόνον θεωρητικῶς) ξεκινᾶ τὸ θέρος… Θεωρητικῶς πάντα (καὶ μόνον) ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ἔως σήμερα ὅμως, εἰδικῶς στὴν περίοδο του Θέρους, ὁ (κάθε εἴδους) Πόλεμος κορυφώνετο καὶ ὁ Ἔρως εἶχε πάντα, ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ (κάθε εἴδους) Πολέμου, τὴν τιμητική του. Συνέχεια
Κάθε στιγμή…
Αὐτὸ χρειαζόμεθα…
Κάθε μας δευτερόλεπτο ὀφείλουμε νὰ εἴμαστε ἐκεῖ καὶ νὰ τὸ ζοῦμε, μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις…
Κάθε μας ἀνάσα πρέπει νὰ τὴν γευόμαστε… Συνέχεια
