Ἐδῶ χρειάζεται νά ποῦμε μερικά πράγματα, ὡς πρόλογο.
«Ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις» (Ἀντισθένης. Ἀθήνα 444 – 366 π.Χ.). Ἄς ἐπισκεφθοῦμε, λοιπόν, τά ὀνόματα πού ἔχουν σχέσιν μέ αὐτό πού θέλουμε νά ἀποδείξουμε….
«Πάντας γάρ τούς κύκλους των – οἱ ἀστέρες – στρέφουσιν ἕλικα». Ἄρα τά οὐράνια σώματα κινοῦνται μέ κινήσεις ἑλικοειδεῖς. Ὁ Ἀριστοτέλης ὁμιλεῖ (μετά τά Φυσικά 998α) διά «κινήσεις καί ἕλικας τοῦ οὐρανοῦ», ἐκ τοῦ ῥήματος ἐλίσσω = στρέφω πέριξ.
Ὁ Νόννος (Διονυσιακά 2.263) χρησιμοποιεῖ τήν ἔκφρασιν «ἕλιξ δρόμος». Ἄρα ἡ λέξις ἡλικία πού σημαίνει: Συνέχεια




