Μία βόλτα στήν ἀρχαιότερη πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης

Στήν Κρήτη  ἄνθισε ὁ ἀρχαιότερος καί λαμπρότερος πολιτισμός τῆς Εὐρωπης!

Χιλιάδες χρόνια τώρα λάμπει σάν φάρος στό σκοτάδι ἡ Κνωσσός,γιά νά δείχνει στό ἀνθρώπινο γένος,τόν δρόμο γιά τόν πιό ἐκλεπτυσμένο πολιτισμό πού γνώρισε ἡ Εὐρωπη! Τήν ἀγαπη γιά τήν φύση,γιά τήν ζωή,γιά τήν ἀρμονία! ….. Συνέχεια

Τελικῶς, εἶμαι ἀναρχικός

Ὅμως, ζοῦμε σέ μία κοινωνία τό σύστημα τῆς ὁποίας ἀπόβάλλει τέτοιου εἴδους ἀναρχικά ἄτομα, μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο.

Μινώταυρος

Τάδε έφη…Οδυσσέας Ελύτης

«Ο κόσμος έχει κουραστεί ν’ ακούει κηρύγματα που δεν έχουν αντίκρυσμα ή που το ίδιο το αντίκρυσμα τους τα διαψεύδει. Η έμφυτη τάση του ανθρώπου ν’ αλλάξει την απαράδεκτη σήμερα τάξη του κόσμου, αυτή η επαναστατική του διάθεση, διοχετεύεται σε σχήματα, καλουπάρεται και διατίθεται στο εμπόριο των κοινωνικών ιδεών, κατά τρόπο που Συνέχεια

Μὴ μοῦ χαλᾶς τὸ ὄνειρο!

 

Κύττα…
Ἔχω στριμωχθεῖ ἄσκημα…
Ἔχω ζορισθεῖ.
Ἔχω ἀπελπισθεῖ.
Ἐδῶ καὶ λίγον καιρὸ ὅμως ἔχω ἀρχίσει καὶ ξανὰ εὐρίσκω τὴν ἐλπίδα…
Δὲν πειράζει… Κουτσή, στραβή, ζαβή… Ἀλλὰ ἐλπίδα…

Συνέχεια

Τὰ καλὰ τῆς κρίσεως.

Τὰ καλὰ τῆς κρίσεως
Ἔχει καὶ καλά!
Οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ!

Μᾶς φέρνει πιὸ κοντά
Μᾶς μαθαίνει νὰ καταναλώνουμε αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειαζόμαστε!
Μᾶς κάνει ἀλληλεγγύους!
Συνέχεια

Μία στάλα στὴν φωτιά…

Μιὰ στάλα στὴ φωτιά…
Ἀφρικάνικο παραμύθι

(Τὸ κολιμπρὶ εἶναι τὸ μικρότερο πουλὶ στὸν κόσμο. Τὸ μῆκος τοῦ σώματός του φτάνει μόλις τὰ 2,5 ἑκατοστά)

Στὴ διάρκεια μιᾶς πυρκαϊᾶς στὸ δάσος, ὅλα τὰ ζῶα τρέχουν γιὰ νὰ σωθοῦν, ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα κολιμπρί, τὸ ὁποῖο παίρνει μιὰ στάλα νερὸ στὸ ράμφος του καὶ πετᾶ πρὸς τὴ φωτιά…

«Τί νομίζεις ὅτι κάνεις; Εἶσαι τρελλό; Δὲν θὰ σταματήσῃς τὴν φωτιά!», τοῦ φωνάζει ἕνας ἐλέφαντας.
«Τὸ ξέρω», ἀπαντᾷ τὸ κολιμπρί, «κάνω ὅμως αὐτὸ ποὺ μοῦ ἀναλογεῖ».

Θὰ προσθέσω ὅμως καὶ κάτι ἄλλο:
Ν’ ἀγαπᾷς τὴν εὐθύνη…
Νὰ λὲς ἐγώ, ἐγὼ μονάχος μου,
θὰ σώσω τὸν κόσμο.
Ἄν χαθῇ, ἐγὼ θὰ φταίω…
Νίκος Καζαντζάκης.
Ναί, ἐγὼ μονάχος  μου θὰ σώσω τὸν κόσμο…
Ἐὰν χαθῇ ἐγὼ θὰ φταίω…
Εἶτε αἰσθάνομαι κολιμπρί, εἶτε ἐλάφας ἔως καὶ γίγας…

«Δὲν φοβᾶμαι τὸν θάνατο, οὔτε τὸν πόνο…»

«Δεν φοβούμαι το θάνατο , ούτε τον πόνο.
Φοβάμαι τη ζωή στο κλουβί, που η συνήθεια και τα γηρατιά, κάνουν να φαίνεται τόσο φυσική»…!

Ελεύθερη παράφραση ενός διαλόγου σε γνωστή ταινία, που τόσο καίρια χτύπησε μέσα μου, φέροντάς μου στο μυαλό τα όσα ζούμε. 

Συνέχεια