Καραβόπαιδον

Δὲν ἔχεις θάλασσα καρδιὰ

κι ἐσὺ στεριὰ γυναῖκα·
 
λιμάνια ἐγέννησες παντοῦ,
 
μὰ πές μου ἄν θὲς
 
μὴν στέριωσες ποτές
 
ἤ χόρτασες ξενιτεμούς,
 
ἀπ’ ἀνδρειωμένους νιούς;
 
 

Καλόν ταξείδι

Τίς νυχτιές πού παραμονεύουν

πίσω ἀπό τοῦ ξημερώματος τό γέννημα,

νά προσέχῃς…

Καί τ΄ἀγριέματα τῆς βροχῆς

πίσω ἀπό τά χάδια τοῦ νοτιᾶ,

νά προσέχῃς…

Συνέχεια

Πέραν τῶν ἀντοχῶν.

-Γιατί στενοχωρήθηκες;
– Επειδή δεν άντεχα τον πόνο σας.
– Δεν είναι πόνος. Μόνο πάθος…
– Πάθη τότε…
– Όσα αντέξουμε τότε.
– Για ποιο λόγο;
– Για τους άλλους.
– Πρέπει;
Συνέχεια

Ὅταν φθάσαμε στὰ πάτρια ἐδάφη…

Όταν φτάσαμε στα πάτρια εδάφη
δεν γονατίσαμε
αλλά σκύψαμε μόνο
για να φιλήσουμε τη γη μας
για να της δώσουμε
να καταλάβει
το βάρος του φιλιού μας
και πόσο
Συνέχεια