Ἡ ἀντίληψις τοῦ θανάτου στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα…

Η ζωή και ο θάνατος βρίσκονται μέσα στην Φύση, από το μακρόκοσμο έως το μικρόκοσμο, και είναι αλληλένδετα το ένα με το άλλο. Κάθε χρονική στιγμή άπειρος αριθμών πλανητών, ηλιακών συστημάτων, αλλά και ολόκληρων γαλαξιών στο Σύμπαν διαλύονται, σβήνουν και πεθαίνουν, όπως κι αντίστοιχα άπειρος αριθμός αυτών γεννιούνται. Στη Γη, ένα μικρό πλανήτη, που κινείται γύρω από ένα μικρό Ήλιο, σε έναν από τους άπειρους γαλαξίες του Σύμπαντος άπειρος αριθμός θανάτων συμβαίνουν κάθε χρονική στιγμή κι άπειρος αριθμός γεννήσεων αντίστοιχα.

Ὁ ἀφάνταστος ἡρωϊσμὸς τοῦ στρατοῦ μας!

Γιὰ τὶς μάχες τῶν ὀχυρῶν, καθῶς ἐπίσης καὶ γιὰ τὶς μάχες στὴν Ἀλβανία, ἔχουμε διαβάσει φαντάζομαι ἀρκετὲς λεπτομέρειες. 
Πάντα ὅμως μὲ συγκινοῦν αὐτὲς οἱ λεπτομέρειες.
Μὲ κάνουν νὰ αἰσθάνομαι παροῦσα στὰ γεγονότα καὶ νὰ τὰ «ζῶ» μὲ ἄλλην ἀντίληψιν.
Νοιώθω βαθύτατα ὑπερήφανη ποὺ εἶμαι ἀπόγονος τέτοιων προγόνων καὶ τολμῶ πλέον νὰ πιστεύω, ὅσο κι ἐὰν τὰ Συνέχεια

Θρησκεῖες, ἐξουσία, χειραγώγησις πληθυσμῶν


 Ἔλεγα να ξεκινήσω την συγγραφή του παρόντος βιβλίου από τις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας και να αποδείξω πως οι Ερεβαίοι είναι ουσιαστικά απόγονοι των αρχαίων Αρκάδων που εκδιώχθηκαν από τα κατερχόμενα ελληνικά φύλλα, βρέθηκαν στην Παλαιστίνη και εκεί αναμείχθηκαν με τσοπαναραίους, βεδουίνους και άλλες φυλές της ερήμου. Αυτό για μένα είναι απολύτως τεκμηριωμένο αλλά επειδή είναι ένα θέμα που…. «
καίει», θεώρησα καλλίτερο να

Συνέχεια

Τὰ ὅμαιμα Ναζισμός-Σιωνισμός.

Ἔχω ξαναγράψει γιὰ τὴν σχέσιν τῶν δύο αὐτῶν «θεωριῶν», ποὺ οὐσιαστικῶς εἶναι ἡ ἐξῇς μία: νέα (καὶ παλαιὰ) τάξις πραγμάτων!
Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν αἰώνων ἔχει ἐκδηλωθεῖ μὲ πολλοὺς τρόπους, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὲς γλῶσσες, πολιτεύματα, καθεστῶτα. 
Τὸν ὀνόμασαν Κομμουνισμό, Ναζισμό, Φασισμό… μὰ πάντα ἦταν πεντακάθαρος Σιωνισμός!
Μόνον ὄνομα ἀλλάζουν…

Συνέχεια

Ἡ Ἀτλαντὶς Νῆσος.

Ἡ Ἀτλαντὶς νῆσος

Το μυστήριο της Ατλαντίδας αποτελεί τον πιο πολυσυζητημένο ίσως μύθο. Κανείς ωστόσο δεν μπορεί να αποδείξει ότι υπήρξε και πού ακριβώς βρισκόταν. 

Συνέχεια

Γερμανία Ἑλλάς, 1933-1941.

Ὁ Κοτζιᾶς ὑποδέχεται τὸν Γκαίμπελς

Μὲ ἀφορμὴ τὸ κείμενόν μου ποὺ δημοσίευσα σήμερα τὸ πρωΐ, τὸ σχετικὸ μὲ τὴν δράσιν τῶν Ἄγγλων στὴν Πατρίδα μας, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου καὶ τὴν γερμανικὴ ἐπίθεσιν, ἤθελα νὰ παρουσιάσω καὶ κάτι ἀκόμη, ἀναφορικῶς μὲ τὶς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν ἀπὸ τὸ 1933 ἔως καὶ τὴν ἔναρξιν τῆς κατοχῆς. 

Πρὶν σᾶς παρουσιάσω τὸ κείμενον, θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω μερικὲς σκέψεις μου.

Συνέχεια