Χορτάσαμε τὶς τελευταῖες δεκαετίες ἀπὸ μπολιτισμό… Καί τί μπολιτισμό; Παρὰ φύσιν ὑπέρ-πολυ-μπολιτισμό!!! Ὅμως γιὰ νὰ ἐννοήσουμε τὸν μπολιτισμό, ποὺ τώρα μᾶς σερβίρουν, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀποφασίσουμε νὰ κρίνουμε τὸ ἐὰν ἐμεῖς πράγματι ἔχουμε ἔως σήμερα πολιτισμό. Ἔχουμε ἤ νομίζουμε πώς ἔχουμε; Ὑπάρχει κάτι ἄξιον λόγου τελικῶς πού ὀφείλουμε νά ὑπερασπισθοῦμε, ἀκόμη καί μέ τίς … Συνέχεια
Ἀπαντήσεις σὲ ἐρωτήσεις:
Παρὰ τοὺς πανηγυρισμοὺς τῶν, μονίμως, πανηγυριζότων Ἑλλήνων γιὰ ξένες βοήθειες, φαίνεται ὅτι ἡ πολυαναμενομένη γρήγορη νίκη τοῦ στρατάρχου (μας) Χαφταρ δὲν εἶναι οὔτε ἐπικείμενος οὔτε ἄμεσος. Μὲ 1000 στρατιῶτες διαφόρων ἐθνικοτήτων ἐπιχειρεῖ ὁ νέος αὐτὸς Κολοκοτρώνης ἔξω ἀπὸ τὴν Τρίπολη. Χιλίους θὰ μάζευα κι ἐγὼ εὔκολα ἀπὸ τοὺς φίλους μου ἐδῶ γύρω…
Ὁ κεχαριτωμένος Πρύτανις, στὸν ὁποῖον ὁ Πάκης ἐξησφάλισε ἰσόβια χάρη καὶ διατροφὴ στὸ Πρυτανεῖο μὲ τὰ λάφυρα, εἶχε ξαφρίση ὀκτὼ (8) ἑκατομμύρια εὐρῶ, μέσῳ (ἐρευνητικῶν) προγραμμάτων στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1990.
Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου, στὶς 15:00 (3:000 τὸ μεσημέρι) στὴν Μυτιλήνη, κάποιοι νεαροὶ (λαθρο)μετανάστες προσπαθοῦσαν νὰ εἰέλουν στὸ παλαιὸ ἀρχοντικὸ ποὺ εἶναι στὴν Ἐλευθερίου Βενιζέλου, δίπλα στὸ ΚΕΠ (ἀπὸ τὴν πίσω μεριά, στὸν χῶρο σταθμεύσεως). Ἦσαν ἀνεβασμένοι στὰ κάγκελα καὶ μόλις εἶδαν τὸ ἄτομο ποὺ ἔβγαλε τὴν φωτογραφία, κατέβηκαν.
Κάτι μὲ (ξανά)-ἔπιασε αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ποὺ δὲν πολύ-ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν ἐπικαιρότητα. Ταξινομῶ σκέψεις, ἀρχεία καὶ δημοσιεύματα, προσπαθώντας νὰ τὰ χωρίσω σὲ ἑνότητες τέτοιες, ποὺ νὰ εἶναι διαχειρίσιμα καὶ νὰ παραμένουν ἐντὸς συγκεκριμένων κατηγοριῶν. Μά, τελικῶς, ξανά-διαβάζω κείμενα ἐπὶ κειμένων, κατὰ κάποιον τρόπο λησμονημένα, μὰ διαρκῶς ἐπίκαιρα, γιὰ νὰ ἐπαναφέρω καταληκτικῶς στὴν μνήμη μου τὰ … Συνέχεια
