Οἱ διαφημιστικὲς εἰκόνες τοῦ ἰδίου φύλου ποὺ ἐμφανίζονται στὸ μετρὸ (subway) τοῦ Τορόντο, εἶναι συγκλονιστικὲς καὶ ἀπωθητικές.
Τοῦ πολιτισμοῦ τὸ ἀνάγνωσμα.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν συζητοῦσα μὲ φίλους γιὰ διάφορα ζητήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων σταθήκαμε στὸ ζήτημα τοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ σπουδαία λεπτομέρεια αὐτῆς τῆς συζητήσεως ἦταν πώς, σὲ γενικὲς γραμμές, συμφωνούσαμε σχεδὸν στὰ πάντα, ἀκόμη καὶ στὶς διαπιστώσεις. Μὲ μίαν μόνον μικρὰ διαφωνία ὅμως, ποὺ οὐδόλως τὴν προσπερνῶ, διότι νομίζω πὼς εἶναι καὶ οὐσιώδης ἀλλὰ καὶ πὼς … Συνέχεια
Νά μιλᾶμε ἤ νά κυττᾶμε;
Ἡ μαγεία τῆς ἀναλογίας… …σὲ κάθε στόμα νὰ ἀντιστοιχοῦν δύο μάτια, εἶναι ταυτόχρονα καὶ ἡ πρόκλησις τῆς ὑπάρξεώς μας, ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ νὰ μὴν μποροῦμε πολλὲς φορὲς νὰ διακρίνουμε ἂν εἶναι καλὸ νὰ λέμε ὅλα αὐτὰ ποὺ βλέπουμε
Μήπως παραμένουμε …ἄδεια δοχεῖα πού περιμένουν νά τά γεμίσουν ἄλλοι;
Στὴν ἐποχή μας οἱ σχέσεις ἔχουν δυσκολέψει… Σὰν νὰ ἔχῃ πέσει μιὰ ἐπιδημία ἀσυμβατότητας καὶ ἔτσι πολλοὶ ἄνθρωποι περνοῦν γρήγορα ἀπὸ τὴν γοητεία στὴν ἀπογοήτευση, ἀπὸ τὸ γλυκὸ στὸ πικρό…
Δίνοντας χῶρο στὸ πνεῦμα καὶ στὴν φαντασία μας…
Σὰν παιδιὰ εἴχαμε ὅλοι μας μεγάλο χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενήσουμε τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν φαντασία μας, ποὺ ἤταν ἀπέραντα καὶ μαγικά. Σὰν παιδιὰ μπορούσαμε νὰ βάζουμε πράγματα, τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο, ποὺ τὰ μυαλὰ τῶν ἐνηλίκων θὰ πάθαιναν σύγχυση καὶ θὰ βρίσκονταν σὲ ἐμπόλεμη κατάσταση ἂν τὸ τολμοῦσαν.
Δὲν μπορεῖς νὰ τὰ βάλῃς μὲ ἠλιθίους
Ἐ ναί.. Γιατί ἐὰν δὲ τὸ γράψῃς στὸ πεζούλι στὴν Ναβαρίνου οὐδέποτε θὰ μάθη κάποιος γιὰ τὸ ποιὸς πῆρε τὸ κύπελλο ἐφέτος!!!