Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μέ τόν ἐμίρη καί τόν κακομοίρη;

 

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μέ τόν ἐμίρη καί τόν κακομοίρη;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις κι ἀπόψε σὲ λίγο…
Σὲ πολὺ λίγο… Ἀκριβῶς στὴν ὥρα ποὺ μᾶς χρειάζεται νὰ ἡρεμήσουμε καὶ νὰ χαλαρώσουμε, ἐμφανίζονται ὡς δυνάστες μας οἱ δημοσιοκάφροι, μέσα ἀπὸ τὰ δελτία εἰδήσεων, γιὰ νὰ μᾶς ἐπιβάλουν, γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὸν τρόμο, τὸν φόβο καὶ τὴν ἀνασφάλεια.
Ἄλλως τέ, κοινῶς παραδεκτὸν εἶναι πλέον… Ἡ μεγαλυτέρα προπαγάνδα μέσα ἀπὸ τὰ δελτία εἰδήσεων πραγματοποιεῖται… Συνέχεια

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε μέ τό τί συμβαίνει στήν βίλλα τῶν ὀργίων;

Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι σὲ λίγο…
Ὅπως κάθε βράδυ… Τέτοιαν ὥρα…
Τὴν ὥρα ποὺ θὰ ἔπρεπε δῆλα δὴ νὰ χαλαρώνουμε, ἐμεῖς ἀφηνόμαστε κι ἐπιτρέπουμε σὲ κάθε λογῆς προπαγάνδα νὰ μᾶς διαλύσῃ καὶ τὰ τελευταῖα ἴχνη καθαρότητος στὴν σκέψιν μας…
Καὶ εἶναι τόσα πολλὰ αὐτὰ μὲ τὰ ὁποῖα θὰ μπορούσαμε νὰ καταπιαστοῦμε… Μὰ τόσα πολλά… Συνέχεια

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε μέ τόν Μανωλιό πού πῆγε στήν Εὐρώπη;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε μέ τόν Μανωλιό πού πῆγε στήν Εὐρώπη;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις πάλι ἀπόψε…
Σὲ λίγο… Σὲ πολὺ λίγο…
Κι ἐγὼ ἀν τὶ τῶν εἰδήσεων προτείνω, ὅπως κάθε βράδυ, κάτι ἄλλο…
Κάτι καλλίτερο… Κάτι σημαντικότερο καὶ πιὸ χαλαρωτικό… Κάτι πιὸ ἥρεμο…
Καί τί καλλίτερο ἀπό μίαν Ἐλληνική ταινία, πού θά μᾶς χαραλώση καί θά μᾶς ἡρεμήση; Συνέχεια

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά γνωρισθοῦμε μέ ἕναν ῥαλίστα;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά γνωριστοῦμε μέ ἕναν ῥαλίστα;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις κι ἀπόψε…
Σὲ λίγο… Πολὺ λίγο…
Ἀκριβῶς τὴν ὥρα ποὺ ἐμεῖς ξεκινᾶμε νὰ χαλαρώνουμε καὶ νὰ ἡρεμοῦμε, εἰσέρχονται στὶς ζωές μας, μέσα ἀπὸ τὶς ὀθόνες μας, ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ προπαγανδιστικὰ προγράμματα, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς κρατοῦν ἀπολύτως ὑποδουλωμένους καὶ ἀκινητοποιημένους.
Καὶ τὸ γνωρίζουμε… Καὶ δὲν ἀντιδροῦμε… Συνέχεια

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά καταπιαστοῦμε μέ τόν Λαμπροῦκο μπαλαντέρ;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά καταπιαστοῦμε μέ τόν Λαμπροῦκο μπαλαντέρ;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Σὲ λίγο… Σὲ πολὺ λίγο…
Ὅπως κάθε βράδυ, στὴν ὥρα τους γιὰ νὰ μᾶς ἐπιβάλουν νέες συνθῆκες ἐνοχῆς καὶ φόβου…

Κι ἐγὼ ἐδῶ, νὰ ἀντιπροτείνῳ κάτι καλλίτερο, ἐὰν δὲν ἔχουμε ἀποφασίσει νὰ ἀποκοποῦμε ἀπὸ τὶς τηλεοράσεις μας… Συνέχεια

Τί ἀπό τά δύο;

Τὸ πρῶτο παιδὶ ἔχει πολλὰ νὰ κάνῃ. Πάρα πολλά.
Ἔχει νὰ πατᾷ εἰκονικὰ πλήκτρα, νὰ ἐπιλέγῃ παιχνίδια, χρώματα, εἰκονικὴ δράσιν…
Ἔχει νὰ ἐπιλέξῃ ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ ταξειδεύσῃ στὸ διαδίκτυον ἤ ἐὰν θὰ μιλᾷ μὲ τοὺς φίλους του…
Ἔχει νὰ ἀποφασίσῃ γιὰ τὸ ἐὰν θὰ κάνῃ εἰκονικὰ ταξείδια σὲ ὅλον τὸν πλανήτη ἤ στὸ διάστημα….
Ἀλλὰ δὲν ἔχει κάτι ἰδιαιτέρως πολύτιμο καὶ δὲν θὰ τὸ διδαχθῇ ποτέ:  Ούδέποτε θὰ μάθη τοὺς κανόνες τοῦ σεβασμοῦ πρὸς κάθε ὄν, φυσικὸ νόμο ἤ συμπαντικὴ κατάστασιν. Θὰ τὰ μετατρέπη ΟΛΑ μέσα του σὲ εἰκονικὲς εἰκόνες καὶ θὰ ἐξαρτῶνται, τὰ πάντα, ἀπὸ τὶς διαθέσεις του, νὰ πληκτρολογήσῃ ἤ ὄχι… Συνέχεια