Ὁ βλὰξ παραμένει πάντα ἀήττητος!!!

«…Εἶναι δυνατόν νά ὑπάρχουν Ἕλληνες ἐκτὸς Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴνπάρχουν ντός λλάδος; ….»
(Σαρᾶντος Καργᾶκος 18:32)

Μία φράσις μόνον ὡς ἀπάντησις σ κάθε γελοιότητα πού κυκλοφορεῖ, μὲστόχο τὴν ἀποδόμησι τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης!

Τό καθαρῶς (σὲ ὅσους δὲν ἔχουν πάθει  ἀλαφουζέικη ἀποβλάκωσι) ἐμφανισθὲν φαινόμενον τῆς «δημιουργίας» μίας παραϊστορίας, τέτοιας ποὺ θὰ ἐξασθενῇ τὴν συνείδησί μας, καταντᾶ σιγὰ σιγὰ κουρελόχαρτο στὰ χέρια τῶν δολίων δημιουργῶν κι ἐμπνευστῶν της Ὣς ἀντιστάθμισμα, κατὰ κάποιον τρόπο,  γιὰ τὰ τραπουλόχαρτα ποὺ ἐμφανίζονται στὴν εἰσαγωγὴ τῆς σειρᾶς νὰ Συνέχεια

Κι ἐγώ σὲ ψάχνω Τατσόπουλε! Ἀλλὰ δὲν σὲ εὑρίσκω! Κρύβεσαι!

Κι ἐγὼ σὲ ψάχνω Τατσόπουλε… Μὴ φοβᾶσαι! Δὲν δαγκώνουμε! Ἕναν διάλογο θέλω νὰ κάνω μαζί σου μόνον… Θὰ ἀντέξῃς; Κι ἐγὼ ξέρεις, στοὺς διαλόγους μου δὲν τσιρίζω, ἀπαντῶ μὲ ἀποδείξεις…. Ἀντέχεις λοιπόν ὴ μόνον γιὰ τὴν ῥουφιάνα τὴν δημοσιότητα λὲς νέες κοτσὰνες;

Νὰ κάνω διάλογο Τατσόπουλε. Ἀντέχεις; Φέρε τὰ «ὅπλα» σου κι ἔλα! Ἢ ἐὰν θέλῃς, ἔρχομαι κι ἐγώ! Καὶ μία πληροφορία! Δὲν ἔχω καμμίαν ἀπολύτως σχέσι μὲ τὸν Ἄδωνι! Μὰ καμμία! Ἀλλὰ στὴν ἱστορία σὲ ταπώνω! Κι ἐσένα καὶ τὸν φίλο σου τὸν «ἱστορικό»…

Συνέχεια

Ἐπιθυμὼν νὰ συμβάλω στὴν νέα κατεύθυνσι τοῦ σχολικοῦ βιβλίου ἱστορίας.

Τὸ παρακάτω κείμενο μοῦ ἔστειλε τὸ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ».

Πράγματι, ἕνα ἐξαιρετικὸ κείμενο-πρότασις γιὰ τὸ νέο βιβλίο τῆς ἱστορίας!!

Μὴ κλαῖτε… Συνέχεια

Τοὺς κόβω…..

Ὁ ὅμιλος Ἀλαφούζου προσπαθεῖ, πολύ συνειδητὰ καὶ μεθοδευμένα, νὰ μᾶς ἀλλάξῃ συνείδησι, μνήμη καὶ ταυτότητα! Νὰ μᾶς ἀφελληνίσῃ ἐν ὁλίγοις!  Μὲ ὅλα του τὰ μέσα. Ἔχουν ἐπιστρατευθεῖ τηλεοράσεις, ῥαδιόφωνα, ἐφημερίδες καὶ διάφορες ἐκδόσεις!! Καὶ ἀπὸ κόντὰ  κάτι (ἀντ)ΕΘΝΙΚοὶ χρηματοδότες!!! Μὲ τὴν γνωστὴ πλέον (ἀντ)ΕΘΝΙΚΗτράπεζα. (Τὸ «τῆς Ἑλλάδος» κόπηκε μὲ μαχαίρι!! Ἐπίσης, δὲν γνωρίζουμε τὴν ἐθνικότητα τοῦ σημερινοῦ της ἰδιοκτήτου!)

Συνέχεια

Λόγια σπαθάτα!


Τὸ ἔλαβα μὲ μήνυμα καὶ συμφωνῶ ἀπόλύτως!

Ἕλληνα ποὺ θὰ τὸ διαβάσῃς, πρόσεξε καλὰ!!

Γιὰ ἐσένα καὶ γιὰ ἐμένα καὶ γιὰ κάθε Ἕλληνα γράφει!!

Ἕλληνα, δὲν σοῦ ἀρέσει αὐτὸ ποὺ ἔχεις;

Καιρὸς νὰ τὸ ἀλλάξῃς!

Καιρὸς νὰ τοὺς τὸ ξεπληρώσουμε!

Σήκω, πλύσου, ντύσου,  χτενίσου, «ἁρματώσου» κι ἑτοιμάσου!

Συνέχεια

Ὁ Γέρος μας!

«Τούτη ἡ φαμελιὰ, οἱ Κολοκοτρωναῖοι, λὲς κι ἀντικαθρεπτίζει τὴ μοίρα τοῦ Μοριᾶ στοὺς δύστυχους καιροὺς τῆς τούρκικης  σκλαβιᾶς. Ἀνιστορᾶνε πὼς ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 18ου αἰώνα ὣς τὰ 1829 πάνω ἀπὸ ὀγδόντα Κολοκο-τρωναῖοι πέθαναν πολεμώντας τὸν Τοῦρκο δυνάστη…»1

«…Ἡ Ζαμπιὰ δὲν μποροῦσε νὰ ξεχάσῃ τὸν ἄξιο σύντροφό της. Τὰ μάτια της δὲ στέγνωναν ἀπὸ τὰ  δάκρυα.

Κάποια μέρα ῥωτάει τὰ τρία παλληκαρόπουλα, ποὺ γύρω της τὴν παράστεκαν.

–          Πότε θα μεγαλώσετε, νὰ κόψετε μὲ τὸ σπαθὶ σας τοὺς ἀπίστους ποὺ σκότωσαν τὸν πατέρα σας;

Συνέχεια