Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Ἔρχεται τό τέλος ἤ ἡ ἀπελευθέρωσις;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Κάρτες ἑνὸς γνωστοῦ παιχνιδιοῦ σὲ ἀρκετούς πλέον. Ἕνα παιχνίδι «προφητικό»; Προειδοποιητικό; Ἢ ἕνα ἁπλὸ παιχνίδι;

Illuminati! 

Ἀπὸ τὸ Ὑπόθετο θὰ σᾶς μεταφέρω ὅσα γράφονται,  θὰ συνεχίσω μὲ μερικὲς ἀκόμη πληροφορίες ἀπὸ τὸ Η.Ο. καὶ θὰ κλείσω μὲ μίαν ….ἐπανάληψι ἀπό τὰ δικά μας.

Ὅσα θὰ παρουσιάσω εἶναι συλλογὴ ἀπὸ πάρα πολλὰ στοιχεῖα ποὺ συγκεντρώνουμε ἐδῶ καὶ καιρό. Θὰ παραμείνω ὅμως μόνον στὸ θέμα τῶν καρτῶν κι ἀυτῶν ποὺ κρύβουν ἢ ὑπονοοῦν. 

Ἡ σημαντικοτέρα  πληροφορία προέρχεται ἀπὸ αὐτό τὸ ταινιάκι: Συνέχεια →

Αὐτό εἶναι δικό μας πρόβλημα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Πῆγε λοιπὸν ὁ φίλος ὁ Δημήτρης νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ ταμεῖο του ἕναν εὐπρεπῆ διακανονισμό, πρὸ κειμένου ὁ ἄνθρωπος νὰ μπορέσῃ νὰ ἀποπληρώσῃ τὰ χρεωστούμενα.
Διότι ὁ Δημήτρης, καθῶς ἐπίσης καὶ χιλιάδες ἄλλοι Δημήτρηδες, ἀρέσκονται στὸ νὰ μὴ χρεωστοῦν. Ἀρέσκονται στὸ νὰ εἶναι ἐν τάξει μὲ τὶς ὑποχρεώσεις τους. Ἀρέσκονται στὸ νὰ ζοῦν ἀξιοπρεπῶς…

Φθάνει λοιπὸν ὁ Δημήτρης στὸ γραφεῖο τῆς ὑπαλλήλου καὶ ῥωτᾶ αὐτὰ ποὺ θέλει νὰ μάθῃ. Τοῦ ἐξηγεῖ ἡ ὑπάλληλος τὶς μεθόδους διακανομισμοῦ ἀλλὰ ὁ Συνέχεια →

Ἡ Γῆ δὲν μᾶς χρειάζεται πλέον…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μάλλον τὴν ἐβαρύναμε… Τὴν ἐκουράσαμε… Τὴν ῥουφήξαμε… Τὴν καταστρέψαμε…
Κι ἐπεὶ δὴ κάποιος κάποτε ἔγραφε πὼς ἐμεῖς θὰ γίνουμε ἡ μαγιὰ γιὰ τὸ ἐπόμενον βῆμα, ναί, νομίζω πὼς φθάνουμε ἐπὶ τέλους στὸ σημεῖον ἐκεῖνο ποὺ θὰ τελειώνουμε διὰ παντὸς μὲ αὐτὸ τὸ καφριστικὸ πρᾶγμα ποὺ θεωροῦμε ὡς πολιτισμό… Συνέχεια →

Ἐγώ, ἐγώ, ἐγώ…..

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

«…Δὲν θέλω καὶ δὲν ἔχω νὰ πῶ πολλά. Διαφωνῶ μὲ ὅλους καὶ δὲν γουστάρω τὴν φάτσα κανενὸς, διότι εἶμαι ΕΛΛΗΝ. Δηλαδὴ ἀσυμβίβαστος, καχύποπτος, Ζηλιάρης,Ἔχω πάντα δίκαιον,τὰ ξέρω ὅλα, καὶ πολλὰ ἀκόμη, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, διότι ἀνήκομε στὴν ἰδίαν ῥάτσα!!!! Ἐχέσθην ἐὰν κάνω ὀρθογραφικὰ λάθη ποὺ θὰ ἐντοπίσετε, ἐχέσθην ἐὰν διαφωνεῖτε μὲ τὶς σκέψεις μου!!! ….»

Συνέχεια →

Δικαίωμα στήν διαβίωσι;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἐδῶ κι ἀρκετὲς ἑβδομάδες διάφορες σκέψεις μὲ ἀπασχολοῦν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ δικαίωμα στὴν διαβίωσι. Πόσοι τό ἔχουμε; Καί γιατί;
Τὸ πρόβλημα ξεκινᾶ ἀπὸ κάποια κυρία, πολὺ κοντινή μου, ποὺ ἐδῶ καὶ μία δεκαετία τοὐλάχιστον πάσχει ἀπὸ ἄνοια.
Τὰ πρῶτα χρόνια τὰ συμπτώματά της ἦσαν, γιὰ ὅσους δὲν τὴν ἐγνώριζαν καλά, μάλλον δυσδιάκριτα.  Ὅμως γιὰ ἐμέναν ποὺ ἤμουν ἀρκετὰ κοντά της ἦσαν ἐμφανῆ.
Συζήτησα ἀρκετὲς φορὲς μὲ τοὺς δικούς της καὶ μὲ περιεγέλασαν. Ἤθελα νὰ τὴν προστατεύσω ἀλλὰ μάλλον δὲν τὸ κατάλαβαν.
Τελικῶς ἡ κυριούλα αὐτή, ἐδῶ καὶ μίαν πενταετία, διαβιῇ λάθρα… Ὅλο καὶ πιὸ λάθρα…
Τί ἐννοῶ;

Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ συγγενεῖς της ἀπεδέχθησαν τὸ πρόβλημα, τὸ ἀνεγνώρισαν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν, ἐξεκίνησε ἕνας μαραθώνιος μεταξὺ τῶν διαφόρων ἰατρῶν, γιὰ τὸ ποιὸς θὰ δώσῃ περισσότερα φάρμακα στὴν γυνακούλα.
Τὸν τελευταῖο χρόνο δὲ ἡ κατάστασις εἶναι τοὐλάχιστον ἀηδιαστική. Ἔχουμε πλέον νὰ κάνουμε μὲ ἕνα ζόμπυ, ποὺ δὲν γνωρίζει τὰ παιδιά του, τὰ ἐγγόνια Συνέχεια →

Οἱ Ἕλληνες δὲν μοιάζουν νὰ ἀνήκουν στὴν Δυτικὸ πολιτισμό… ἤ στὸν Ἀνατολικό! Εἶναι ὁ πολιτισμός!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Φράσις τοῦ φίλου Κύρου, ἀπὸ τὸν «τοῖχο» του.
Ναί, πράγματι…
Ὄχι φυσικὰ αὐτοὶ ποὺ ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα γιὰ Ἕλληνες… Σιγά… Κάφροι εἴμαστε…
Ὅταν λέμε Ἕλληνες ἐννοοῦμε τοὺς πραγματικοὺς Ἕλληνες…
Αὐτοὺς ποὺ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη διεσκορπίσθησαν γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ διατηρήσουν τὶς ἰσοῤῥοπίες  καὶ νὰ προάγουν τὴν σκέψι, τὶς ἀνθρώπινες ἀξίες καὶ τὴν ἀλήθεια…
Συνέχεια →