Ἡ Γῆ δὲν μᾶς χρειάζεται πλέον…

Μάλλον τὴν ἐβαρύναμε… Τὴν ἐκουράσαμε… Τὴν ῥουφήξαμε… Τὴν καταστρέψαμε…
Κι ἐπεὶ δὴ κάποιος κάποτε ἔγραφε πὼς ἐμεῖς θὰ γίνουμε ἡ μαγιὰ γιὰ τὸ ἐπόμενον βῆμα, ναί, νομίζω πὼς φθάνουμε ἐπὶ τέλους στὸ σημεῖον ἐκεῖνο ποὺ θὰ τελειώνουμε διὰ παντὸς μὲ αὐτὸ τὸ καφριστικὸ πρᾶγμα ποὺ θεωροῦμε ὡς πολιτισμό… Συνέχεια

Ἐγώ, ἐγώ, ἐγώ…..

«…Δὲν θέλω καὶ δὲν ἔχω νὰ πῶ πολλά. Διαφωνῶ μὲ ὅλους καὶ δὲν γουστάρω τὴν φάτσα κανενὸς, διότι εἶμαι ΕΛΛΗΝ. Δηλαδὴ ἀσυμβίβαστος, καχύποπτος, Ζηλιάρης,Ἔχω πάντα δίκαιον,τὰ ξέρω ὅλα, καὶ πολλὰ ἀκόμη, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, διότι ἀνήκομε στὴν ἰδίαν ῥάτσα!!!! Ἐχέσθην ἐὰν κάνω ὀρθογραφικὰ λάθη ποὺ θὰ ἐντοπίσετε, ἐχέσθην ἐὰν διαφωνεῖτε μὲ τὶς σκέψεις μου!!! ….»

Συνέχεια

Δικαίωμα στήν διαβίωσι;

Ἐδῶ κι ἀρκετὲς ἑβδομάδες διάφορες σκέψεις μὲ ἀπασχολοῦν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ δικαίωμα στὴν διαβίωσι. Πόσοι τό ἔχουμε; Καί γιατί;
Τὸ πρόβλημα ξεκινᾶ ἀπὸ κάποια κυρία, πολὺ κοντινή μου, ποὺ ἐδῶ καὶ μία δεκαετία τοὐλάχιστον πάσχει ἀπὸ ἄνοια.
Τὰ πρῶτα χρόνια τὰ συμπτώματά της ἦσαν, γιὰ ὅσους δὲν τὴν ἐγνώριζαν καλά, μάλλον δυσδιάκριτα.  Ὅμως γιὰ ἐμέναν ποὺ ἤμουν ἀρκετὰ κοντά της ἦσαν ἐμφανῆ.
Συζήτησα ἀρκετὲς φορὲς μὲ τοὺς δικούς της καὶ μὲ περιεγέλασαν. Ἤθελα νὰ τὴν προστατεύσω ἀλλὰ μάλλον δὲν τὸ κατάλαβαν.
Τελικῶς ἡ κυριούλα αὐτή, ἐδῶ καὶ μίαν πενταετία, διαβιῇ λάθρα… Ὅλο καὶ πιὸ λάθρα…
Τί ἐννοῶ;

Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ συγγενεῖς της ἀπεδέχθησαν τὸ πρόβλημα, τὸ ἀνεγνώρισαν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν, ἐξεκίνησε ἕνας μαραθώνιος μεταξὺ τῶν διαφόρων ἰατρῶν, γιὰ τὸ ποιὸς θὰ δώσῃ περισσότερα φάρμακα στὴν γυνακούλα.
Τὸν τελευταῖο χρόνο δὲ ἡ κατάστασις εἶναι τοὐλάχιστον ἀηδιαστική. Ἔχουμε πλέον νὰ κάνουμε μὲ ἕνα ζόμπυ, ποὺ δὲν γνωρίζει τὰ παιδιά του, τὰ ἐγγόνια Συνέχεια

Οἱ Ἕλληνες δὲν μοιάζουν νὰ ἀνήκουν στὴν Δυτικὸ πολιτισμό… ἤ στὸν Ἀνατολικό! Εἶναι ὁ πολιτισμός!

Φράσις τοῦ φίλου Κύρου, ἀπὸ τὸν «τοῖχο» του.
Ναί, πράγματι…
Ὄχι φυσικὰ αὐτοὶ ποὺ ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα γιὰ Ἕλληνες… Σιγά… Κάφροι εἴμαστε…
Ὅταν λέμε Ἕλληνες ἐννοοῦμε τοὺς πραγματικοὺς Ἕλληνες…
Αὐτοὺς ποὺ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη διεσκορπίσθησαν γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ διατηρήσουν τὶς ἰσοῤῥοπίες  καὶ νὰ προάγουν τὴν σκέψι, τὶς ἀνθρώπινες ἀξίες καὶ τὴν ἀλήθεια…
Συνέχεια

Γιατί ὁ Ἕλλην;

Γιατί κτυποῦν τήν Ἑλλάδα;
Γιατί κτυποῦν τόν Ἕλληνα εἰδικῶς τόσο ἄσκημα;
Τόσο ἄγρια κι ἀλύπητα;
Τί στό καλό τούς ἔφταιξε μία πορδή χώρα, μέσα σέ ὅλην τήν ὑφήλιον;
Γιατί ἐξεκίνησαν μέ τόν χαρακτήρα τοῦ Ἕλληνος κι ἐξακολουθοῦν μέ τό πορτοφόλι του γιά νά καταλήξουν στήν ὁλοκληρωτικήν μας ὑποδούλωσιν; Συνέχεια

Ἄμα ἐλευθερωθῇ ὁ Ἕλλην, θὰ γελάσω…

Ἀφορμὴ γιὰ τὸν τίτλο ἦταν τὸ ταινιάκι ποὺ μᾶς ἔφερε ὁ φίλος τοῦ ἱστολογίου Μιχάλης.

Συνέχεια