Δέν σοῦ κάθονται καλά;
Κρίμα….
Διότι θὰ ἔβλεπες τὶς «μετοχές» σου νὰ ἀνεβαίνουν στὰ ὕψη…
Σήμερα γράφει ἡ Εὐστρατία.
Τὸ νερό, ἀγαθὸ ἐν ἀφθονία, ποὺ ὅμως κάποιοι τραβοῦν νὰ τὸ ἁρπάξουν, ὥς κάτι ποὺ τοὺς ἀνήκει…
Ὁ πλανήτης μας, ὁ γαλάζιος πλανήτης, ἡ Ὑδρόγειός μας, εἶναι πλήρης ὑδάτων, διότι αὐτὸ τὸ χρειάζεται ὁ Ἄνθρωπος, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιβιώσῃ! Εἶναι πλήρης τροφῆς καὶ πλήρης Ἀέρος, διότι κι αὐτὰ εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν ἐπιβίωσιν!
Συνέχεια
Εἶναι πολὺ σημαντικό, αὐτὲς τὶς κρίσιμες ὧρες, νὰ ῥίξουμε μία ματιὰ στὴν Βίβλο τῶν Ἑλλήνων, δηλαδὴ στὰ Ὁμηρικὰ Ἔπη καὶ νὰ διδαχδοῦμε, ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμή, ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Ὀδυσσέως.
Δηλαδή: Νὰ κρατήσουμε τὴν ψυχραιμία μας, νὰ ἐλέγξουμε τὴν παρόρμηση, νὰ ἔχουμε τὶς αἰσθήσεις μας καὶ τὶς κεραῖες μᾶς ἀνοικτὲς καὶ νὰ μὴν παρασυρθοῦμε ἀπὸ τὴν ὀργὴ καὶ τὸ μένος ποὺ μᾶς διακατέχει, ὥστε νὰ γίνουμε βοῤῥᾶ, στοὺς συγχρόνους «μνηστῆρες».
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς φθάνῃ στὴν Ἰθάκη, ἡ μεγίστη ἐπιθυμία τοῦ εἶναι νὰ πάρῃ πίσω τὸν κόσμο του, τὸν κόσμο ποὺ τοῦ ἔκλεψαν.