Καπεταναίους ἔχουμε…
Δὲν ἔχουμε ὅμως λιμάνια…
Ἀνθρώπους ψημένους μὲ τὴν θάλασσα ἔχουμε…
Δὲν ἔχουμε ὅμως ὑπευθύνους γιὰ νὰ τοὺς σεβασθοῦν καὶ νὰ τοὺς ἀξιοποιήσουν…
Ἐμπειρία, γνώσι, ἀντίληψι, συναίσθησι, ἐπικοινωνία μεταξύ τους καὶ μὲ τὸ νερό, ἔχουμε…
Δὲν ἔχουμε ὅμως κάποιαν στήριξι…
Κι ἔτσι, σὲ μίαν κατ’ ἐξοχὴν ναυτικὴ χώρα, ὅπου πάντα ἡ ναυτιλία ἐστήριζε, ἔλυνε προβλήματα, ἔφερνε χρῆμα, Συνέχεια




