Τώρα μάλιστα!
Ἔγραφα ἐνωρίτερον γιὰ τὴν περίεργη στάσι τῆς «δικαιοσύνης» στὸ θέμα Δραγώνα. Καὶ φυσικά, ὅπως πάντα, ἔθιγα τὸ θέμα τῆς ἀκόμη πιό περιέργου στάσεως τοῦ Ὑπουργείου ἀΠαιδείας.
Προσωπικῶς πλέον πιστεύω πὼς τὸ Ὑπουργεῖο «ἐξυπηρετεῖται» ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ πρόσωπα, διότι ἁπλούστατα τοῦ κάνουν τὴν «βρώμικη» δουλειά. Ἕνα Ὑπουργεῖον ἀΠαιδείας, ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν του, θὰ πρέπῃ πολὺ σοφὰ νὰ ἐπιλέγῃ συνεργᾶτες ποὺ θὰ περάσουν ὅσα ἀπαιτοῦνται, πρὸ κειμένου ἡ «ἀνθρώπινος» παραγωγή νὰ εἶναι ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ καλὰ ἐλεγχομένη. Ὅσο τὸ δυνατὸν λιγότερο σκεπτομένη. Κι ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο ὑποστηρικτικὴ στοὺς διαχειριστές της.
