21η Απριλίου 1967: Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά…
Πριν από 44 χρόνια τα άρματα των Παπαδόπουλου, Μακαρέζου, Παττακού επέβαλαν στον ελληνικό λαό την επτάχρονη δικτατορία.
44 χρόνια μετά θα ξαναγραφούν τα ίδια και τα ίδια, θα εκφωνηθούν λόγοι της δεκάρας, θα επαναληφθούν τα ίδια βαρετά κλισέ για τους πραξικοπηματίες και το πώς κατέλυσαν την Δημοκρατία. Συνέχεια
Καὶ κάτι ἀπὸ τὸ φιλικό ἱστολόγιο Θέματα Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Μία πτυχὴ τῆς ἱστορίας μας, ἄγνωστη στοὺς πολλούς, ἀλλά σημαντική… Ἔτσι, γιὰ νὰ γνωρίζουμε ποιῶν ἀπόγονοι εἶναι οἱ κυβερνῶντες μας…
Στα χρόνια της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης και της κυβέρνησης Μιχαλακοπούλου (αρχηγού των “συντηρητικών Φιλελευθέρων”) το 1924, το μικροσκοπικό -τότε- ΚΚΕ τελούσε σε ένα καθεστώς ημιπαρανομίας. Οι τρείς βασικοί του πυρήνες βρίσκονταν στην Αθήνα στην Θεσσαλονίκη και στους καπνοπαραγωγικούς νομούς της Καβάλας και της Δράμας. Παρά την αριθμητική του ένδεια, το ΚΚΕ ήταν πολύ καλά οργανωμένο στα συνδικάτα των εργαζομένων στην Αθήνα, ελέγχοντας την ΓΣΕΕ και τα συνδικαλιστικά όργανα των σιδηροδρομικών, των εργαζομένων στην δημόσια επιχείρηση φωταερίου κτλ.
Η Κυβέρνηση Μιχαλακοπούλου, που είχε αναλάβει από τον Οκτώβριο του 1924, είχε να αντιμετωπίσει Συνέχεια
«Δανείζομαι» σήμερα ἕνα κείμενον, γιὰ μίαν γυναῖκα, ποὺ ἐπλήρωσε μὲ τὴν ζωὴ της τὴν κτηνωδία κάποιων ἀνεγκεφάλων καὶ ἠλιθίων. Κάποιων ποὺ ἐμπρός στὴν ἀπίστευτο γιὰ τὴν λογική τους δύναμι ποὺ ἀπέκτησαν, μέσῳ τῶν ὅπλων, διέπραξαν ἐγκλήματα κατὰ ἀθώων πολιτῶν καὶ κατὰ τοῦ ἔθνους γενικότερα.
Συνέχεια
Ὁ λόγος; Ἡ προδοτική στάσις τοῦ ΚΚΕ στὸ θέμα τῆς Μακεδονίας μας, καὶ ἡ προσπάθεια ἀποσχίσεώς της ἀπό τὴν κυρίως Ἑλλάδα. Στὸ παρακάτω σημείωμα ὁ Φιλίστωρ, κάνει μίαν παρουσίασι ἀπό τὴν θέσι τοῦ Μάρκου Βαφειάδου, γιὰ τὶς ἀνθελληνικές δράσεις τοῦ ΚΚΕ. Κάτι ποὺ οἱ περισσότεροι σήμερα γνωρίζουμε.
Ἕνα κείμενο ποὺ μὲ ἐπροβλημάτισε ἔντονα. Ἄλλως τε ἔχω ἐκφράσει παρόμειες σκέψεις στό παρελθόν καὶ μᾶλλον δὲν ἄρεσαν…Τέλος πάντων..
Ὁ Ἐμμαουήλ Σαρίδης γράφει ἕνα ἄρθρο, θαυμάσιο θὰ ἔλεγα, τό ὁποῖον πιστεύω πώς πρέπει νὰ διαβάσουμε καὶ νὰ σκεφτοῦμε πολύ σοβαρά!!!
Αὐτὸ τὸ μᾶς πᾶνε ἤ πᾶμε μόνοι μας, εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ σαφῶς καὶ πρέπει νὰ ἐξετάσουμε σοβαρότατα. Ἡ πολλὲς φορές, ἀφέλεια, καὶ συχνὰ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν δεχόμεθα τὴν ἀνομία ἤ τὴν ἀντίδρασι, εἶναι κάτι ποὺ μὲ προβληματίζει χρόνια. Στό κάτω κάτω τῆς γραφῆς, σὲ ὅποιον δὲν ἀρέσει μία Συνέχεια
Ἀναδημοσιεύω ὅπως τὸ ἔλαβα ἀπὸ μήνυμα φίλου. Σχόλια εὐπρόσδεκτα!
Ἀπελπιστικὰ ἀμετανόητοι! Τραγικὰ! Εἰρωνικὰ! Ἀνθελληνικὰ! Συνέχεια
