Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!

Ζῳώδης βία σέ σχολεῖο;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀποτροπιασμὸς γιὰ τὸ ἐπεισόδιο ἀγρίου ξυλοδαρμοῦ μαθητρίας!!!!

Ζῳώδης βία σέ σχολεῖο;1

Τίς πταίει; Σὲ μίαν  κοινωνία κι ἐποχὴ ποὺ μᾶς συνηθίζουν στὴν ἀποδέσμευση τῆς πράξεως ἀπὸ τὶς συνέπειές της καί, ἔτι συνηθέστερον, στὸ κάλεσμα «ἀποστιγματισμοῦ τοῦ θύτου» μὲ τὴν κοινωνιολογικὴ καὶ ψυχολογικὴ ἑρμηνεία τῆς πράξεως νὰ ἀπαμβλύνουν τὴν ἀπόδοση στὸν δράστῃ τῆς εὐθύνης της, ἀναγάγοντάς την σὲ κοινωνικὲς καὶ ψυχολογικὲς αἰτίες ποὺ καθιστοῦν λίγο πολὺ τὸν θύτη«θῦμα» τῶν συνθηκῶν τῆς ἰδίας της, ὅσον ἀναλγήτου, πράξεώς του/ης, βλέπουμε «ψαγμένους» δημοσιογράφους καὶ κριτικοὺς νὰ ψέγουν τοὺς ἐπικριτὲς τῆς ἀπίστευτα σκληρῆς βίας ποὺ ἔδειξαν μαθήτριες κλωτσώντας ὁμάδην καὶ ὀργανωμένα μαθήτρια ἐπειδὴ ἔστειλε τηλεφωνικὸ μήνυμα σὲ «γκόμενο» τῆς φιλεκδίκου συμμαθητρίας της. Συνέχεια →

Νά μιλήσουμε γιά τήν δικτατορία λοιπόν;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Νά μιλήσουμε γιά τήν δικτατορία λοιπόν;

Ἀντέχουμε; Ἤ θά πιάση τό …δημοκρατικό τούς μισούς καί τόν δικτατορικό τούς ἄλλους μισούς;
Νά μιλήσουμε γιά τό πραγματικό κακό πού μᾶς ἔκανε ἡ δικτατορία; Ἤ νά καθόμαστε κρυμμένοι πίσω ἀπό τό δάκτυλό μας, ἀναμασσώντας τίς μέν ἤ τίς δέ …«ἰδεολογίες;
Νά μιλήσουμε εἰλικρινῶς ἤ νά παίζουμε τίς κουμπάρες; Συνέχεια →

Τουρκία, ὁ στρατηγικός μας ἐχθρός.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἡ Τουρκία εἶναι ὁ στρατηγικός μας ἐχθρός.

Εὐτυχῶς, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, μᾶς τὸ θύμισε ὁ Ἐρντογάν.
Τὸ θέμα εἶναι ἐμεῖς τὶ κάνουμε. Συνέχεια →

Ἀποπατώντας σὲ ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπὸ τὴν παιδεία…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀνθρωπιστὲς ἐμεῖς οἱ ἑλληνάρες…
Ἀντιῤῥατσιστές…
Προοδευτικοί…
Ἤ, ἀκόμη χειρότερα…
Φασίστες…
Ὑπάνθρωποι…
Ὀπισθοδρομικοί…
…μὰ οὐδέποτε πέρασε ἀπὸ τὸ μυαλό μας πὼς ἁπλῶς εἴμαστε …ἠλίθιοι καὶ παπαγαλίζουμε ὅ,τι καὶ ὅσα  μᾶς ὑπαγορεύουν.
Σὲ ὅποιαν παράταξιν, κόμμα, ἰδεολογία κι ἐὰν ἀνήκουμε.
Βλέπουμε τὸ καρότο καὶ οὐδέποτε αὐτὸν ποὺ κρατᾶ τὸ καρότο, μὰ οὔτε καὶ τὸ ποῦ τὸ προορίζει… Συνέχεια →

Κοντὴ μνήμη καὶ …λογικὴ

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κοντὴ μνήμη καὶ ...λογικὴἜχουμε μνήμη… Ἕχουμε ἀναμνήσεις… Ἔτσι πιστεύουμε… Ἔτσι θὰ θέλαμε νὰ πιστεύουμε γιὰ ἐμᾶς…
Ἀλλὰ εἶναι τόσο ἀστεία ἡ πραγματικότης μας…

Δὲν θὰ ἀναφερθῶ σήμερα φυσικὰ στὰ περὶ ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων καὶ στὰ παραμύθια πού, κατὰ καιρούς, μᾶς πωλοῦν.
Οὔτε στὶς διάφορες σημαῖες, ποὺ κατὰ καιροὺς σηκώνουμε.
Οὔτε στὰ κοινωνικοπολιτικὰ δεδομένα, ποὺ διαρκῶς ἀλλάζουν καὶ μέσῳ τῆς προπαγάνδας σταδιακῶς τὰ ἀποδεχόμεθα σὰν κάτι …ἀναγκαῖον.
Θὰ ἀναφερθῶ μόνον, γιὰ τὴν ὥρα, στὰ προσωπικά μας δεδομένα. Σὲ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς κάνουν νὰ διαβιοῦμε εὐτυχισμένοι ἢ δυστυχισμένοι. Διότι ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν προσωπική μας ζωή, μποροῦμε ἢ δὲν μποροῦμε, νὰ ἐκτιμήσουμε καὶ τὶς ἐξωτερικὲς παραμέτρους. Συνέχεια →

Ὅλοι μαζύ ἤ ὁ κάθε ἕνας μόνος του;

ἀπὸ τὸν/τὴν

7

Μὲ ἀφορμὴ τὰ διάφορα σχόλια καὶ τὰ δημοσιεύματα, ποὺ προσπάθησαν νὰ ἀπαξιώσουν (ἢ καὶ νὰ μεγιστοποιήσουν) τὶς ἐπιτυχίες τῶν ἀθλητῶν μας, στὰ ὀλυμπιακὰ παίγνια τῆς Βραζιλίας, προβληματίσθηκα ἐντόνως. Ἰδίως μὲ ὅσα πικρόχολα στιγμάτιζαν τὴν ἀριστεία. (Τὸ ἴδιο προβληματισμένη ἔνοιωσα καὶ γιὰ αὐτὰ ποὺ μεγιστοποιοῦσαν τὰ ἐπιτεύγματα τῶν -φερομένων ὡς- ὀλυμπιονικῶν καὶ …θεοποιοῦσαν, ἐπιλεκτικῶς, τὴν ἀριστεία, ἀποδίδοντάς την μόνον σὲ ὁλίγους καὶ ἀρνούμενοι νὰ συνειδητοποιήσουν πὼς ὅλων μας στόχος πρέπει νὰ εἶναι αὐτή!)

Μᾶλλον ἐμεῖς πλέον, ὡς …«κοινωνίες», λειτουργώντας ἀγελαδηδόν, ἀρνούμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε μερικὲς καθοριστικὲς λεπτομέρειες, ποὺ θὰ μᾶς βοηθοῦσαν ἴσως νὰ δοῦμε τὸν κόσμο μας μὲ ἄλλο μάτι καί, σιγὰ σιγά, νὰ ξεκινήσουμε τὶς ἀλλαγές μας.

Πολλὰ τὰ ἐπιφανειακὰ αἴτια αὐτῆς τῆς καταστάσεως μὰ σίγουρα, κάπου στὸ βάθος βάθος, μίαν κοινὴ ῥίζα θὰ ἔχουν. Μίαν ῥίζα, ποὺ ἐὰν τὴν ἐντοπίσουμε, τότε πράγματι θὰ ἔχουμε (κυριολεκτικῶς) ἐλπίδες ὡς ἀνθρωπότης. Συνέχεια →