Ἡ λέπρα εἶναι ἐδῶ!!!!!

Πάλι! 

Μετὰ ἀπὸ 60 χρόνια ἐπέστρεψε!!! 

Εἶπε τὸ καϋμένο τὸ νόσημα νὰ μὴν μᾶς ἀφήσῃ παραπονεμένους!   Μαζί μὲ τὴν φυματίωσι καὶ κάτι ἄλλα ἐξαφανισμένα νοσήματα, ἔχει μπεῖ γιὰ τὰ καλά στὴν ζωή μας!

Διαβάζουμε στὸν παιδίατρο:

«….Το 1903, μια εποχή που η ασθένεια ήταν ανίατη, ιδρύεται στην Κρήτη το Λεπροκομείο στη Σπιναλόγκα για την απομόνωση όσων έπασχαν από τη νόσο του Hansen από τον υγιή πληθυσμό.

Δεν είχε βρεθεί ακόμα το φάρμακο για τη λέπρα και η κολλητική νόσος ήταν ο φόβος και ο τρόμος των ανθρώπων. Οι χανσενικοί ήταν απομονωμένοι σε περιοχές (μεσκινιές) έξω από τις πόλεις περιμένοντας να ζήσουν από την φιλευσπλαχνία των διαβατών….»

Συνέχεια

Θά πάρουμε τά ὅπλα;

Προσωπικά, εἶχα κατεβεῖ στό κέντρο τῆς Ἀθήνας πρίν ἀπό δύο χρόνια. Ἄν δέν ἔχεις νά πᾶς σέ καμμία δημόσια ὑπηρεσία ἤ ὑπουργεῖο δέν ὑπάρχει λόγος νά διακινδυνεύεις τήν σωματική σου ἀκεραιότητα τό πορτοφόλι ἤ καί τήν ζωή σου ἀκόμη. Ἐκεῖ ἔχουμε φτάσει. Οἱ λαθρομετανάστες μᾶς ἔχουν ἐκτοπίσει ἀπό τό κέντρο. Τό κατέλαβαν!!! Μέ ἡμίμετρα, σάν καί αὐτό πού σχεδιάζουν οἱ ἀρμόδιοι ὑπουργοί δέν λύνεται τό πρόβλημα. Πῶς θά ἐπανακαταλάβουμε τήν Ἀθήνα; Οἱ Ἀθηναῖοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει ὅπωσδήποτε νά πηγαίνουν στίς δουλειές ἤ στά καταστήματα τους βρῆκαν τήν λύσι…… Συνέχεια

Ἀπό τά μπαλκόνια φαίνεται τό χάλι

  Σέ μαύρη ἀπελπισία ἔχουν ὁδηγηθεῖ οἱ ἐναπομείναντες Ἕλληνες κάτοικοι τοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ κατάστασι λίγο πολύ εἶναι γνωστή, καθώς ἡ Ὀμόνοια ἔχει μετατραπεῖ σέ σημεῖο ἀποκομιδῆς τῶν πάσης φύσεως λαθρομεταναστῶν. Βεβαίως, εἶναι δασκαλεμένοι ἀπό τούς «ἀλλληλέγγυους» γιά τίς περιοχές προτιμήσεως γι΄ αὐτό καί γέμισε γκέτο ἀλλοδαπῶν ὅλη ἡ Ἀθήνα. Δέν ὑπάρχει ἐγαταλελειμμένο κτίριο πού νά μήν ἔχει καταληφθεῖ καί ἡ ἱστορία δέν σταματάει ἐδῶ. Ὁλες οἱ πολυκατοικίες τῆς Ὁμονοίας στήν συντριπτική τους πλειοψηφία κατοικοῦνται ἀπό ἀλλοδαπούς. Μιά ματιά μόνο στά μπαλκόνια τῶν προσόψεων ἀποτελεῖ τήν καλύτερη ἀπόδειξι, μιᾶς καί ἔχουν μετατραπεῖ σέ σταθερά γιουσουρούμ. Συνέχεια

Δημοψήφισμα γιὰ τοὺς ΛΑΘΡΟμετανᾶστες;

Ναὶ γιατί ὄχι; Δικαίωμα λόγου πότε θὰ ἀποκτήσουμε; Στὸ κάτω κάτω τῆς γραφῆς αὐτὸς ὁ τόπος ἔχει κι ἀνθρώπους, πολίτες! Ὄχι ἐργαλεῖα ποὺ τὰ θυμοῦνται οἱ ταγοί μας μόνον σὲ περιόδους πέριξ τῶν ἐκλογῶν!

Δὲν ἐρωτηθήκαμε ΠΟΤΕ! Δὲν ἀκούστηκε ἡ γνώμη μας ΠΟΤΕ! Τὰ ἀδιέξοδα μεγαλώνουν! Ἡ ἐγκληματικότης καλπάζει! Τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας μεγιστοποιοῦνται σὲ τέτοιον βαθμό, Συνέχεια