Σὲ λίγο θὰ κλαῖν ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀργά…

Σὲ λίγο θὰ κλαῖνε ἀλλὰ τότε θὰ εἶναι ἀργά…

Αὐτοὶ οἱ χατζηαβάτες
τῆς ἀριστερᾶς ἔχουν την
ἐντύπωση – ὅτι ἀρκεῖ νά
πείσουνε τὸν Σαμαρᾶ στήν
«ὥρα τοῦ πρωθυπουργοῦ» –
τὴν παρουσία τοῦ ὁποίου ἔχουν
ἀναγάγει σὲ μεγάλο
πολιτικὸ αἴτημα – νά
σταματήση τὴν θεωρία τῶν 2

ἄκρων –
καὶ ὅλα θὰ εἶναι μετά
μιὰ χαρά.
Ἡ θεωρία τῶν 2 ἄκρων ὅμως –
δὲν εἶναι τοῦ Σαμαρᾶ –
εἶναι τῆς εὐρωπαϊκῆς ἕνωσης –
καὶ καθοριστική της
σύγχρονης ταυτότητάς της.  Συνέχεια

Δάκρυ σὲ γαλάζια ἀπόχρωσιν

Χρώματα πολλὰ
καὶ φῶτα ποὺ ξεδίπλωναν τὴν εὐελιξίαν τους,
ἐπάνω σὲ κάθε λογῆς στολίδια..!
Κραττοῦσα τὸ χέρι τοῦ μπαμπᾶ μου σφιχτὰ
καὶ προσπαθοῦσα νὰ μὴν οὐρλιάξω ἀπὸ τὴν χαρά μου!
Ἤμουν μόλις λίγα μέτρα ἀπὸ Συνέχεια

Ἐτοῦτος ὁ τσοπάνος

 

Ἐτοῦτος ὁ τσοπάνος τυλιγμένος τὴν προβιά του
ἔχει σὲ κάθε τρίχα τοῦ κορμιοῦ ἕνα στεγνὸ ποτάμι
ἔχει ἕνα δάσος βελανιδιὲς σὲ κάθε τρῦπα τῆς φλογέρας του Συνέχεια

Ἡ κατάρα

Κρυστάλλης

Κώστας Κρυστάλλης (1868 – 1894)

Ἀφιεροῦται τοῖς ἐξ Ἠπείρου ὀπαδοῖς τῆς ῥωμουνικῆς προπαγάνδας.
(Πιστὴ ἀντιγραφὴ ἀπὸ σπάνιον ἰδιοτικὸν ἀντίγραφον.) 

Η ΚΑΤΑΡΑ

Νἄχετε τὴν κατάρα της! Εἶναι βαρειὰ ἡ κατάρα
τῆς μάνας, εἶναι χαλασιά,εἶναι φωτιὰ καὶ λαύρα, Συνέχεια

Οἱ λέξεις ἔχουν δύναμι…

Νὰ τὸ θέσω διαφορετικά…
«Λέγε λέγε τὸ κοπέλλι, κάνει τὴν γριὰ καὶ θέλει»…
Ἰσχυρίζεται ὁ λαός μας.
Κι ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον.
Ὅσο μεγαλυτέρα ἐπιμονὴ δείχνουμε σὲ κάποια πράγματα ἤ καταστάσεις ἤ σκέψεις, τόσο πιὸ γρήγορα γίνονται πραγματικότης.
Ἀλλά εἶναι δυνατόν νά συμβαίνῃ αὐτό μόνον στούς σχεδιασμούς μας ἤ στίς σχέσεις μας ἤ στίς ἐργασίες μας; Δέν μᾶς ἀφορᾶ στά πάντα;

Οὐσιαστικῶς ὅσο περισσότερο σκεπτόμεθα κάτι, τόσο περισσότερο χῶρο τοῦ δίδουμε γιὰ νὰ γίνῃ πραγματικότης.
Συνεπῶς; Συνέχεια

Πῶς νὰ παλέψῃς;

«Νέκρωσε ἡ σκέψη μου στὸ ἂκουσμα·  μ’ ἒπνιξε ὁ πόνος. Κοίταξα τὴν κυρά μου, στήριγμα καὶ λύτρωση τόσα χρόνια καὶ εἶδα τὸ δάκρυ της νὰ κατηφορίζῃ μέσα στὴν χαρακιὰ του χρόνου.
Πῶς νὰ παλέψῃς αὐτὸν τὸν ἐχθρὸ ποὺ ἡ μοίρα ἒφερε τώρα, στὸ λιόγερμα τῆς ζωῆς·; Πῶς νὰ παλέψης αὐτὸν τὸν ἐχθρὸ ποὺ ὃπλα του εἶναι τὰ λόγια τὰ ψεύτικα, θεός του τὸ χρῆμα καὶ ἀνάγκη του, ἡ ἐξουσία!

Συνέχεια