Ἄφησε πίσω σου κάθε τὶ ποὺ ἔως τώρα σὲ κρατοῦσε δέσμιο σὲ ἐπαναλαμβανόμενα παθήματα.
Ξεκίνα μὲ νέες ἰδέες, νέες σκέψεις καὶ κυρίως μὲ νέες ὀπτικές.
Ξέχνα ὅσα σὲ τρομάζουν ἢ πιστεύεις πὼς σὲ τρομάζουν.
Ἀναζήτησε τὸ Φῶς… Τὸ δικό σου Φῶς… αὐτὸ ποὺ ἔως τώρα δὲν ἔβλεπες… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Γιά ποίαν κοινωνία ἀξίζει νά ἀγωνισθοῦμε;

Γιά νά συντηρήσουμε αὐτήν πού σήμερα μᾶς ἔπεισαν πώς εἶναι κοινωνία ἤ γιά μίαν κοινωνία πού θά πατᾶ στήν ἐπί-κοινωνία;
Γιά μίαν κοινωνία πού οὐδείς μᾶς ἐπέτρεψε νά ἀνακαλύψουμε ἤ γιά μίαν κατ’ ἐπίφασιν κοινωνία, ὅπου ὀ καταναλωτισμός, ἡ ἀρπακτή καί τό βόλεμα θά βασιλεύουν;
Γιά μίαν κοινωνία ὅπου τό κάθε μέλος θά εἶναι κοινωνός Ἀξιῶν, Ἀρχῶν καί Ἀριστείας ἤ γιά μίαν κοινωνία ὅπου θά διαβιοῦν ἅπαντες μόνον ὡς παπαγάλοι; Συνέχεια
Θέλησις …ἀκροβατῶν!!!
Χρειάζεται βαθειὰ θέλησις γιὰ νὰ ἐξέλθουμε ἀπὸ τὰ ἀδιέξοδα. Ἰσχυρή, ἀδιαπραγμάτευτος καὶ φαινομενικῶς ἐπικίνδυνα …ἀκροβατική!!!
Διαφορετικὰ δὲν χρειάζεται νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ τέλμα μας. Ἂς ἀπολαύσουμε τὸ τέλος σιωπώντας… Συνέχεια
Γιὰ τὸ καλό μας…

Διαβιοῦμε σὲ ἐποχὲς τέτοιες ποὺ οὔτε γνωρίζουμε ἐπακριβῶς τὸ καλό μας μὰ οὔτε καὶ τὸ ὑποψιαζόμεθα ἐν τῷ συνόλῳ του.
Κι ὅταν λέμε τὸ «καλό μας» δὲν ἐννοοῦμε αὐτὸ ποὺ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἀντιλαμβάνεται, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα, ἐν τῷ συνόλῳ μας, ὡς κοινωνία. Κι αὐτὸ ποὺ χρειαζόμεθα, γιὰ νὰ τὸ ἀναγνωρίσουμε καὶ νὰ τὸ κατανοήσουμε, ὀφείλουμε νὰ κάτσουμε ἥσυχα-ἥσυχα μὲ τὸν ἑαυτόν μας, νὰ ἀποδομήσουμε καὶ νὰ ἐπαναδομήσουμε μίαν πρὸς μίαν καὶ τὶς ἀντιλήψεις μας γιὰ τὸν κόσμο καὶ τὶς ἀπόψεις μας γιὰ τὴν ἀλήθεια μά, κυρίως, ὅλες ἐκεῖνες τὶς πεποιθήσεις μας ποὺ μᾶς φυλακίζουν καὶ μᾶς ἀπομονώνουν. Συνέχεια
Θά μπορέσω νά …πείσω τούς ἄλλους;
Νά …πείσω τούς ἄλλους; Γιά ποιόν λόγο νά …πείσω τούς ἄλλους; Ἔχω ἀποδείξεις πώς ἐγώ διατηρῶ τό …παπικόν ἀλάθητον, πρό κειμένου νά πατήσω ἐπάνω του καί νά ξεκινήσω ἐκστρατεῖες …πειθοῦς;
Ἤ μήπως ὅλοι οἱ ἄλλοι γύρω μου, ποὺ διαφωνοῦν μαζύ μου, εἶναι ἀπαραιτήτως στήν λάθος πλευρά; Συνέχεια
Καὶ ἡ ῥουτίνα γίνεται τὸ πεπρωμένον τῶν ἀνθρώπων…
Οἱ νόμοι τῆς καθημερινότητας εἶναι γιὰ κάποιους τόσο ἀκριβεῖς, ὄσο οἱ νόμοι τοῦ σύμπαντος καὶ τῆς βαρύτητος, ποὺ κάνουν τὸ σήμερα ἀντίγραφο τοῦ χθές.
Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο τὸ παρὸνν μοιάζει μὲ μιὰ μηχανὴ ποὺ συντηρείται ἀπὸ μόνη της χωρὶς ἐξωτερικὴ τροφοδότηση. Συνέχεια