Θρήσκευμα, ταὐτότητες καὶ ἰθαγένεια

Ἐὰν ἐξετάσουμε τὸ θέμα τῆς ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος, σὲ ἔνα δημόσιον ἔγγραφον, θὰ καταλήξουμε νὰ φαγωθοῦμε μεταξύ μας …ἀναίτια. Κι αὐτὸ διότι, ὅσο κι ἐὰν κάποιους ξεβολεύῃ, ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς ὄπως ἀκριβῶς ἡ ψῆφος πρέπει (θεωρητικῶς λέμε!!!) νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα ἀτομικῆς ἐπιλογῆς, βάσει κάποιων κριτηρίων σέ, ὑποτίθεται, περίοδον ποὺ τὸ ἄτομον δύναται νὰ κρίνῃ δίχως ἐπιδράσεις, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ τὸ θρήσκευμα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφασίζεται ἀπὸ ἄτομα ποὺ θὰ ἔχουν ὅλα τὰ ἀναγκαία στοιχεία γιὰ νὰ κρίνουν καὶ νὰ ἀποφασίσουν κάτι τέτοιο. Μάλιστα, ἐὰν εἴμαστε ἔντιμοι καὶ εἰλικρινεῖς, θὰ ὑποχρεωθοῦμε νὰ συμφωνήσουμε πὼς τελικῶς ἂν καὶ ἡ ψῆφος εἶναι κάτι πρόσκαιρον, ποὺ δύναται νὰ ἀλλάξῃ, κατὰ περίπτωσιν, βάσει τῶν ἑκάστοτε δεδομένων, τὸ θρήσκευμα εἶναι κάτι ποὺ δυσκολότερα ἀλλάζει καί, στὶς περισσότερες τῶν περιπτώσεων συνοδεύει τὸ ἄτομον καθ’ ὄλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς του. Κατ’ ἐπέκτασιν, κατ’ ἐμέ, τὸ θρήσκευμα εἶναι πολὺ σοβαρότερο καὶ σημαντικότερον γιὰ νὰ τὸ ἐπιλέγουν ἄλλοι γιὰ ἐμᾶς. Μὰ αὐτὰ εἶναι ψιλὰ γράμματα… Συνέχεια





Ἱερεὺς Μελιέ, ὁ ἄθεος

Ὁ ἄθεος ἱερεὺς Μελιὲ

Ὁ Ζᾶν Μελιὲ (Jean Mellier/Meslier) ἐγεννήθη τὸ 1664 στὸ χωριὸ Μαζερνὶ τῆς Γαλλίας. Ἀφοῦ ἐφοίτησε σὲ θεολογικὴ σχολὴ ἐχειροτονήθη ἱερεὺς τὸ 1689. Σὰν ἱερεὺς ἦταν ἀρκετὰ ῥιζοσπαστικός. Ὅπως διηγεῖται ὁ Βολταῖρος, ὅταν κάποτε ὁ τοπικὸς ἄρχων, ὁ Ἀντουᾶν ντὲ Τουϊγί, κακομετεχειρίσθη κάποιους χωρικούς, ὁ Μελιὲ ἠρνήθη νὰ εὐχηθῇ ὑπὲρ αὐτοῦ στὴν λειτουργία μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τιμωρηθῇ ἀπὸ τὸν τοπικὸ ἀρχιεπίσκοπο. Μετὰ ἀπὸ τὴν τιμωρία του ὁ Μελιὲ διεμαρτυρήθη γιὰ αὐτὴν τὴν ἀδικία καὶ ξεφωνίζει ἀπὸ τὸν ἄμβωνα τὰ παρακάτω λόγια: Συνέχεια





Θρησκευτικοί πόλεμοι ἐν τῇ γενέσει τους;

Τὴν ὥρα ποὺ μία νέα θρησκεία δομεῖται σὲ ἐπίπεδον καθαρὰ πεποιθησιακό, μὰ ἀκόμη (συνειδητῶς) ἐν ἀγνοίᾳ μας, ἡ Εὐρώπη βάλλεται ἀνοικτὰ ἀπὸ τὸν ἰσλαμισμό, ποὺ τὸν ἐπιβάλλουν οἱ (φερόμενοι ὡς) ἡγέτες της. Καὶ βάλλεται ὄχι τόσο γιὰ νὰ προσβληθῇ τὸ θρησκευτικό μας αἴσθημα, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀλλοιωθῇ πλήρως τὸ γηγενὲς στοιχεῖο.
Ὅλα αὐτὰ θὰ μποροῦσαν νὰ μὴν μᾶς ἐγγίξουν, ἐμᾶς, τοὺς ἀδόξους ἀπογόνους ἐνδόξων προγόνων, ἐφ΄ ὅσον στὴν χώρα τῆς φαιδρᾶς πορτοκαλέως ἐξακολουθοῦμε νὰ συμπεριφερόμεθα ὡς ἀπόγονοι τῆς Ψωρο-Κώσταινας, ἀναπολῶντας περασμένα μεγαλεία καὶ ἐλπίζοντας σὲ ἐξόδους ἐκ τῆς «κρίσεως», μὲ κάθε λογῆς «ἐθνοσωτῆρες».
Συνέχεια





Ξεκίνησε (νά ἐκδηλώνεται) ἕνας ἀόρατος πόλεμος;

Μὲ ἀφορμὴ τὸ πρόσφατο (ποὺ δὲν τὸ λὲς κι ἀτύχημα, γιὰ πολλοὺς λόγους, ποὺ μέρος τους θὰ παρουσιασθοῦν παρακάτω) περιστατικὸ τῶν Παρισίων, στὴν «Παναγία τῶν Παρισίων», ἀρχίζουμε πλέον νὰ ἀντιλαμβανόμεθα, κάπως, πὼς ἄλλα εἶναι αὐτὰ ποὺ φαίνονται κι ἄλλα αὐτὰ ποὺ εἶναι.
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὸ Πάσχα τῶν Καθολικῶν εἶναι αὐτὴν τὴν Κυριακή…
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὸ ἐν λόγῳ (οὐδόλως τυχαῖον) περιστατικὸν συνέβη σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα, θρησκευτικὰ σαφῶς, σύμβολα τῆς γηραιᾶς (καὶ βαλλομένης πανταχόθεν) Εὐρώπης…
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ οἱ ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε εἶναι ἡμέρες μεγάλων ἀνατροπῶν καὶ ἀλλαγῶν…
….ἂς ἔχουμε τὸν νοῦ μας, διότι τυχαιότητες, συμπτώσεις καὶ ἀτυχήματα δὲν συμβαίνουν δίχως κανονικὸ καὶ ὑπερβολικὰ λεπτομερὴ προγραμματισμό.
Κι ὄχι μόνον…
Συνέχεια





Γιατί μᾶς …ἰσλαμοποιοῦν τόσο βίαια;

Ἐν ἀρχῇ, λέει, ἦταν ἡ ὑποχρεωτικὴ …σαλαμοποίησίς μας,πρὸ κειμένου νὰ ὁδηγηθοῦμε, μὲ τὸ καλὸ ἢ μὲ τὸ …κακό, στὴν δημιουργία τοῦ νέου ἀνθρωπίνου εἴδους, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως, λόγῳ μιγαδοποιήσεώς του, θὰ εἶναι εὐκολότερα ἐλεγχόμενον, περισσότερο ὑπάκουο καί, ἀπολύτως προσηλωμένον στὴν …βλακεία του καὶ στὴν ἀνεμελιά του!!!

 

Συνέχεια





Θεοσοφιστικὲς πανθρησκειακὲς προπαγανδιστικὲς τακτικὲς

Ὅποιος θέλει νὰ μάθῃ ποιὲς εἶναι ὄλες αὐτὲς οἱ θεοσοφίες ποὺ τὶς ἀναμιγνύουν μὲ τὶς Ἑλληνικὲς ἀντιλήψεις οἱ διάφοροι, ἀποκαλούμενοι ἀπὸ τοὺς ἀκολούθους τους, «διδάσκαλοι», παραποιώντας τὶς Ἑλληνικὲς ἀντιλήψεις, μπορεῖ νὰ ξεκινήσῃ ἀπὸ αὐτὸ ἐδῶ.
Θαυμαστὴς καὶ ἀκόλουθος τῆς Μπλαβάτσκυ ὑπῆρξε ὁ Σπυρίδων Νάγος…

Συνέχεια