Γιατί δέν ρωτοῦν καί τούς φορολογουμένους

Του Γιώργου Κράλογλου

Η φορομπηχτική πολιτική δεν είναι αντικίνητρο για την ανάπτυξη όσο είναι η γραφειοκρατία, λέει η κυβέρνηση, «ρωτώντας» βιβλία και πίνακες…

Δεν ρωτάνε όμως τους φορολογούμενους γιατί έκλεισαν 200.000 μαγαζιά κάθε μορφής μέσα σε 3 χρόνια και γιατί δίνουν όσο-όσο τα σπίτια τους για πούλημα και για νοίκι.

Φέρνουν δε, στο υπουργείο Οικονομικών και το παράδειγμα της Βουλγαρίας ότι με φορολογικούς συντελεστές 10% δεν έχουν επενδύσεις της προκοπής και νομίζουν ότι πείσανε τους φορολογούμενους και ξοφλήσανε. 

Γιατί όμως δεν ρωτάνε τους φορολογούμενους τι τραβάνε με τους φόρους και τι σημαίνουν οι φόροι στην ζωή τους ενώ τους ρωτάνε, κάθε τρεις και λίγο, ποιο κόμμα θα ψηφίσουν στις εκλογές; 

Γιατί δεν κάνουν και ένα γκάλοπ ανάμεσα στους φορολογούμενους για να μάθουν Συνέχεια

Ἡ ἀποικιοποίησις τῆς γλώσσης

Γράφει μια επαρχιώτικη διαφήμιση
(για την προσέλκυση όχι ξένων μα Ρωμιών
στο κέντρο λέει –στ’ αγγλικά– “Το μπλε πετράδι”)

Sirtaki night κι εξηγεί Συρτάκι βράδυ.
Θαυμάστε γλωσσικό κι ανθρώπινο ποιόν
ιδιαίτερα στο δεύτερό της ήμισυ!
ΝΙΚΟΣ ΦΩΚΑΣ

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥΣ ΚΑΙΡΟΣ από τότε που υπήρχε ένα ελληνικό πιστωτικό ίδρυμα με όνομα κοινότοπο ίσως, αλλά πάντως ταιριαστό: “Εμπορική Τράπεζα”. Πλέον δεν υφίσταται. Η εταιρεία που πήρε τη θέση του αποκαλεί τον εαυτό της “Emporiki Bank”. Αυτό το όνομα φροντίζουν να επαναλαμβάνουν όλο και συχνότερα, καλώντας κι εμάς να το εμπεδώσουμε, τα μεγάφωνα των Μέσων και της Διαφήμισης. Προσώρας το πράγμα μοιάζει δύσκολο. Πώς ξεγράφει κανείς μια επωνυμία ταυτισμένη με εκατοντάδες τοπόσημα ανά την Ελλάδα, δεμένη με την βιοτική καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων; Και ακόμη, πώς πιάνει κανείς στο στόμα του ένα Συνέχεια

Γιά φαντάσου, ἔχουμε νέφος στήν Ἀθήνα

Μετά το απίστευτο της λίστας, δηλαδή το σοκ που έπαθαν τα ΜΜΕ της χώρας μόλις αντιλήφθηκαν πως κάποιοι Έλληνες και μάλιστα κυβερνητικού περιβάλλοντος βγάζουν τα λεφτά τους έξω (!!!)  σε ελβετικές τράπεζες (άκου να δεις τι συμβαίνει στο κόσμο…) έρχεται το δεύτερο σοκ!

Πάνω από τον μέχρι πριν λίγο πεντακάθαρο αττικό ουρανό, αυτή τη καταπράσινη πόλη με τα οικολογικά κτίρια, τα πάρκα, τους κήπους σε κάθε σπίτι, τους ανθρώπους που κυκλοφορούν όλοι με ποδήλατο, τα εργοστάσια, ναυπηγεία, διυλιστήρια, βιοτεχνίες κλπ που βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά να μην τα βλέπουμε καν, κάποιοι απαράδεκτοι φτωχομπινέδες άρχισαν να καίνε ξύλα, χαρτιά και σερβιέτες αντί για το αγνό, άσπιλο και αμόλυντο πετρέλαιο και προκάλεσαν… ΝΕΦΟΣ δηλητηριώδες, θανατηφόρο. Τίγκα τα νοσοκομεία από τους ανθρώπους που πέφτουν κάτω σαν ζαλισμένα κοτόπουλα, ανίκανοι να περπατήσουν, να αναπνεύσουν, να επιβιώσουν αυτής της ευρωπαϊκής Φουκουσίμα των καυσόξυλων.
 
Με ρώτησε ένας φίλος γιατί δείχνω πως δεν έχω πια κέφι να γράφω. Συνέχεια

Ἡ «Ἐγκληματικότητα» ἔχει «ξεφύγει». «Ποιός» ἄραγε μπλοκάρει τήν ἀντιμετώπισή της;

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
Ξάνθη. Μια γυναίκα μόνη επιστρέφει σπίτι της μετά από διασκέδαση στις 4.30 το πρωί.
Βιάστηκε, κάηκε, δολοφονήθηκε.
Ήταν το πρώτο «ωμό γεγονός»;
Όχι.
Πρέπει να αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα ώστε να σταματήσει να πληρώνει βαρύ φόρο αίματος απ’ αυτήν ο Ελληνικός Λαός;
Σαφέστατα ναι.
Είναι θέμα της Πολιτείας;
Και πάλι ναι.
Πρωτίστως όμως είναι θέμα της ίδιας της κοινωνίας.
Εάν αυτή δεν ευαισθητοποιηθεί για την ίδια την ασφάλειά της, τότε μην περιμένουμε ότι η «παθολογικά ψυχρόαιμη και βραδυκίνητη Ελληνική Πολιτεία» θα νοιώσει την «απαραίτητη δριμεία κοινωνική υποκίνηση» ώστε να αντιμετωπίσει καίρια το πρόβλημα της εγκληματικότητας.

Πίστις σὲ μίαν ἰδέα, ἡ μεγίστη τῶν ἀρετῶν.

Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό την αθρόα ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ πρώην μελών του πάλαι-ποτέ ΠΑΣΟΚ. Η εικόνα που σχηματίζουν είναι εικόνα πανικού χιλιάδων αρουραίων που εγκαταλείπουν το πλοίο που καίγεται και σαλτάρουν σ ένα άλλο!
Στον αντίποδα μερικοί απ΄ τους παλιούς στρατιώτες ή αξιωματικούς του κόμματος, πιστοί στα πρώτα οράματά τους της δεκαετίας του ’70, το παλεύουν ακόμα άσχετα απ το κόστος. Αξιοθαύμαστη αυτή η πίστη και προσήλωση, παρ όλο που στο βάθος γνωρίζουν ότι αφ΄ ενός ο αγώνας τους είναι καταδικασμένος και πως τα οράματα αυτά είχαν απ’ την αρχή των Συνέχεια

Μόνον οἱ ζωντανοὶ μποροῦν νὰ νοιώσουν…

Ο παλμός μιας χορδής …
Ο παλμός του Τόξου …
Ο παλμός της Λύρας …

Ο Τοξοβόλος Λυράρης Απόλλων των Ηρωικών Μελωδιών …
Συνέχεια