Κανονικοτάτη σίγουρα!
Καὶ μάλιστα θὰ μπορούσαμε νὰ τὴν χαρακτηρίσουμε ὡς τὴν «μεγάλη λεηλασία» τοῦ αἰῶνος. Δὲν θὰ ἀφήσουν οὔτε φύλλα στὰ δένδρα ἐτοῦτοι ποὺ ἐπλάκωσαν. Εἰσαγώμενοι κι ἐγχώριοι.
Λεηλασία; Μᾶλλον….
Ἀπλῶς ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω κάτι, κι ἂς γίνομαι κουραστική.
Οὐδὲ μία περίπτωσις ὑπάρχει νὰ δεκτοῦμε ἢ νὰ ἀναγνωρίσουμε κάποιαν ὑπογραφή των. Οὐδὲ μία περίπτωσις ὑπάρχει νὰ σεβασθοῦμε κάποιαν συμφωνία των. Οὐδὲ μία περίπτωσις ὑπάρχει νὰ ἀναγνωρίσουμε τὸ ὁποιοδήποτε ἐκχωρητήριον, παραχωρητήριον, πωλητήριον ποὺ ὑπεγράφῃ ὑπὸ τὶς παροῦσες (καί, τὶς ὁποίες, παλαιότερες) συνθῆκες, τάχα μου στὸ ὄνομά μας. Κι ὅσα ἔχουν ἤδη ὑπογραφεῖ πρὸ ἐτῶν, κι ἔχουν τεθεῖ σὲ «ἰσχύ» γιὰ ἐμᾶς εἶναι ἤδη ἄκυρα. (ΟΤΕ γιὰ παράδειγμα….)





Μή σᾶς παραμυθιάζουν. Ἔχουμε ἐξοικειωθεῖ ἄλλωστε μέ τά ψέμματα τῶν πολιτικῶν μας. Στό ἀγγλικό κείμενο τοῦ μνημονίου περιγράφεται μέ σαφήνεια ἡ διαδικασία πού θά ἀκολουθηθῆ γιά τήν ἀπόλυσιν χιλιάδων δημοσίων ὑπαλλήλων. Στόν ἐφαρμοστικό νόμο ἐπικρατεῖ ἀσάφεια γιά εὐνοήτους λόγους. Ἄλλωστε δέν ἐλέχγει πλέον τήν κατάστασι ἡ “Ἑλληνική” κυβέρνησις. Ὅτι πεῖ ἡ Τρόϊκα….