Συνέδριον Ἀτατοῦρκ ἢ ἄλλως συνέδριον γιὰ τὴν εἰρήνη!

Συνέδριο Ατατούρκ στα Σκόπια: “Η Τουρκία δύναμη ειρήνης στα Βαλκάνια

Σαν κακόγουστο αστείο..

“Η Τουρκία από καιρό αγωνίζεται για την ειρήνη και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια και αλλού, ενώ πάντοτε αναλάμβανε πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε πρωτοβουλία για την ειρήνη,” δήλωσε χθες ο τούρκος αναπληρωτής πρωθυπουργός Μπουλέντ Αρίντς (Bülent Arınç), κατά τη διάρκεια του έβδομου Διεθνούς Συνεδρίου Ατατούρκ στα Σκόπια.

Ἡ μεγάλη ἡμέρα.

Την σημερινή και την αυριανή ημέρα χαρακτηρίζει ένας συμβολισμός. Ο Δήμος περικυκλώνει την Βουλή. Για την ακρίβεια οι υπάλληλοι των Δήμων περικυκλώνουν την Βουλή. Έχουν τον κόσμο και το υλικό ώστε να αλλάξουν θέση με τους Βο(υ)λευτές. 

Ὁ γνήσιος Ἕλλην ἢ πῶς καθαρίζει ὁ Πλάτων νὰ οὖμε…

Ο ΓΝΗΣΙΟΣ Έλλην ή πως καθαρίζει ο Πλάτωνας, ναούμεΓια τα τριανταεφτά χρόνια της μεταπολιτευτικής ευμάρειας και του “ ελληνο-σοσιαλιστικού” μεταπρατικού παραδείσου με δανεικά, παραθέτω ένα παλιό, απολαυστικό κείμενο του Ηλία Μπαζίνα. Τον τύπο ανθρώπου που περιγράφεται τον έχουμε δει πάμπολες φορές γύρω μας να μας καταδυναστεύει. Τελικά, τα περισσότερα ζητήματα Συνέχεια

Ἡ παγκόσμιος Ὕβρις.

Κάπως ἔτσι…. Ἀρνοῦμαι λοιπόν!

Τὸ σημείωμα τὸ ἔγραψα ἀναφερομένη στὴν δική μας, ὑποτίθεται Ἑλληνικὴ κοινωνία, δίχως ὅμως νὰ ἀγνοῶ τὸν παγκόσμιο ἠθικὸ ξεπεσμό.

Συνέχεια

Ἕνας σύντομος ἀπολογισμὸς τῆς μειοδοσίας.

Συντομότατος!

Διότι περιλαμβάνονται μόνον τὰ κραυγαλέα σκάνδαλα. 

Τὰ ἐπὶ μέρους ἢ τὰ μικρὰ δὲν «χωροῦν»!

Συνέχεια

Ο «ἀνθρωπισμὸς» τῶν γειτόνων μας!

Ὅταν ἢμουν παιδάκι ἄκουγα ἀπὸ τὴν γιαγιὰ Πολυξένη ἀπίστευτες ἱστορίες γιὰ τὴν βαρβαρότητα τῶν τούρκων. Ἱστορίες ποὺ τότε δὲν μποροῦσα νὰ ταξινομήσω καὶ νὰ συνειδητοποιήσω. Μϊα ὀργὴ ἐδομεῖτο μέσα μου ὅμως σταδιακῶς. Μϊα ὀργὴ γιὰ τὸν ἀναίτιο πόνο ποὺ ἔζησαν πρόγονοι καὶ μή.  

Μεγαλώνοντας ὅλες αὐτὲς οἱ ἱστορίες σιγὰ σιγὰ ταξινομήθηκαν. Βρῆκαν τὴν θέσι τους στὴν καρδιά μου καὶ στὴν συνείδησί μου. Προσπάθησα μὲ τὴν λογικὴ νὰ ἀποτρέψω τὴν συντήρησι συναισθημάτων μίσους καὶ τὴν ἐπιθυμία γιὰ  ἐκδικητικότητα ποὺ ἀνέδυε κάθε φορὰ ποὺ ἔφερνα στὸν νοῦ μου τέτοιες θύμισες. Διάβασα, σκέφτηκα, συζήτησα, ἔγραψα, ἀκόμη καὶ κατενόησα σὲ ἕναν βαθμό, ἐπέτρεψα στὸ μυαλό μου νὰ ἀπεγκλωβιστῇ ἀπὸ τὶς φυλακὲς τῶν ἀρνητικῶν συναισθημάτων καὶ ἰδίως τοῦ πόνου καὶ τοῦ θυμοῦ. 

Συνέχεια