Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες

Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ μᾶς καταστρέψῃ…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ τοὺς καταστρέψῃ, ἒγραψε γιὰ τοὺς Ἓλληνες τὸ 1872 ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος… 
Βέβαια ἓνας φίλος μου, ἐξέφρασε διαφορετικὴ ἂποψη: “Κι ὃμως… Εὑρέθη τὸ δηλητήριο, λέγεται: πασοκισμός!”

Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ διαφωνήσω μαζύ του…

Πιο επίκαιρος από ποτέ ο Φρειδερίκος Νίτσε. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο <<Η Γέννηση της Τραγωδίας>> (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15ο, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.

Ἡ «ἐφιαλτικὴ» ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντες Ἀντιμετώπισις τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Οι Βαυαροί, (Γερμανοί) που ήρθαν με τον Όθωνα και κυβέρνησαν την Ελλάδα απολυταρχικά επί τριάντα ολόκληρα χρόνια (1833-1862), θα περιφρονήσουν και θα αγνοήσουν και τους φτωχούς λαϊκούς αγωνιστές του ’21, που είχαν ποτίσει με ποταμούς αιμάτων το δέντρο της λευτεριάς και που τώρα ζητούσαν αποκατάσταση.
Συνέχεια →

Ἴσως δὲν ἔχουμε καταλάβῃ τὸ τὶ γίνεται…

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἕνα ἐνδιαφέρον κείμενον, ποὺ μοῦ ἔστειλε ἡ Μαίρη, καὶ οὐσιαστικῶς ἐπιβεβαιώνει αὐτὸ ποὺ τόσον καιρὸ ἀντιλαμβανόμαστε, ἀλλὰ ἐλάχιστοι τολμοῦν νὰ ὁμολογήσουν.
Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε νὰ συμβαίνῃ, σὲ παγκόσμιον ἐπίπεδον, δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ βλέπουμε ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ κάποιοι θέλουν νὰ δοῦμε. Τὰ νομίσματα πρέπει νὰ καταργηθοῦν γιὰ νὰ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ νέο νόμισμα, μηδενικῆς ἀξίας, σὲ παγκόσμιον ἐπίπεδον, πρὸ κειμένουν ἀφ΄ ἑνὸς νὰ καταληστευθοῦν τὰ ἀποθεματικὰ τῶν χωρῶν καὶ τῶν λαῶν κι ἀφ΄ ἑτέρου νὰ ἐξαρτώμεθα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θὰ τὸ ἐκδόσουν.
Οὐσιαστικῶς, αὐτὸ ποὺ θέλουν, δὲν εἶναι ἀπομειώσεις ἤ μηδενισμὸς τῶν χρεῶν τῶν κρατῶν ἀλλὰ μεταβίβασις Συνέχεια →

Ὁ νέος Παπαφλέσσας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2


Δὲν ἄκουσα κάτι ἀνάλογο ἀπὸ τοὺς κατουρημένους «δικούς» μας ποὺ τρέμουν μὴν καὶ χάσουν τὴν κουτάλα καὶ τὴν καρδάρα.
Σούργελα… Αὐτὸ εἶναι… Παραδόπιστοι, φιλοχρήματοι, ἀπολύτως συμβιβασμένοι, ὑπάκουοι ὑπάλληλοι τῆς νέας τάξεως, τσιφούτηδες, πισωγλέντηδες, λουφαδόροι, ἀπατεῶνες, μιζαδόροι, ἄτιμοι τσιφλικάδες, τομάρια ἐκπαιδευμένα γιὰ νὰ γεμίζουν θησαυροφυλάκια…
Ντρέπομαι ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ κρατοῦν θέσεις καίριες. Ντρέπομαι ποὺ ὑπάρχουν. Ντρέπομαι ποὺ ὅταν Συνέχεια →

Οἱ Γκαιμπελίσκοι τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Σε μια επίδειξη θράσους, διαστρέβλωσης και σπίλωσης υπολήψεων που θα τη ζήλευε και ο Γκαίμπελς, ολόκληρος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ (Αυγή, left.gr, “Κουτί της Πανδώρας” κ.ά.) επιτίθεται από χθες το βράδυ με σφοδρότητα στο νέο ιστορικό Ιωάννη Κωτούλα, του οποίου κείμενα έχουμε δημοσιεύσει και στο “Εν Κρυπτώ”. Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι ο Ι. Κωτούλας, με το βιβλίο του “Μετανάστευση και Κυρίαρχη Εθνική Κουλτούρα” υπήρξε από τους πρώτους στην Ελλάδα διανοητές που αντέκρουσαν με επιχειρήματα το χρεωκοπημένο ιδεολόγημα της “πολυπολιτισμικότητας”, στο οποίο βασίζονται εν πολλοίς οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταναστευτικό.
Συνέχεια →

«Τὰ κομματόσκυλα τραγουδοῦν ἀκόμη».

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Χειροκροτώντας τον Γιώργο Παπανδρέου ή αλλιώς μια εξήγηση για το πώς πέρασαν τρία μνημόνια και θα περάσουν άλλα τόσα αν χρειαστεί…