
Οὔτε δέκα, οὔτε πενήντα, οὔτε ἑκατο. Τετρακόσια πηγάδια στὴν ἀρχαία Ἀγορά!
Γιατί;
Μὰ διότι τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ φρόντιζαν ἦταν ἡ διασφάλισις τοῦ ὕδατος πρὸς κάθε δυνατή χρήσι καὶ ὐπὸ κάθε πιθανὴ συνθήκη!

Οὔτε δέκα, οὔτε πενήντα, οὔτε ἑκατο. Τετρακόσια πηγάδια στὴν ἀρχαία Ἀγορά!
Γιατί;
Μὰ διότι τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ φρόντιζαν ἦταν ἡ διασφάλισις τοῦ ὕδατος πρὸς κάθε δυνατή χρήσι καὶ ὐπὸ κάθε πιθανὴ συνθήκη!
Υλικό: Πηλός
Προέλευση: Καβείριον Θηβών.
Χρονολόγηση: 5ος αι. π.Χ.
Διαστάσεις: Ύψος 8,2 εκ. και διάμ. βάσης 7 εκ.
Χώρος έκθεσης: Αίθουσα 56, Προθήκη 143, αρ. 52 (αρ. ευρ. 10451)
Οι σβούρες, η μία μελαμβαφής και η άλλη με πλοχμό από κισσόφυλλα στην κεντρική ζώνη, είχε αφιερωθεί στο ιερό του Καβείρου και του Παιδός πλησίον της Θήβας, όπου λάμβαναν χώρα μυστηριακές τελετές για την εξασφάλιση της γονιμότητας ανθρώπων, ζώων και της γης αλλά και για την προστασία των νέων στις διάφορες ηλικιακές φάσεις. Τα κισσόφυλλα παραπέμπουν στα τελετουργικά συμπόσια, χαρακτηριστικά της καβειρικής λατρείας, και τη διάχυτη σε αυτά διονυσιακή ατμόσφαιρα, αφού ο Κάβειρος είχε τα χαρακτηριστικά του Διονύσου. Συνέχεια
Ὑπάρχει ἕνα πλῆρες ὀπῶν ἀγγεῖον στὸ Ὀντάριο. Ἀλλὰ οὐδεῖς δύναται νὰ ἐξηγήσῃ τὴν χρήσιν του.
Το μυστηριώδες αγγείο που τρελαίνει τους αρχαιολόγους
Ὄχι μόνον δὲν τὸ ἀγοράσαμε, κατὰ πῶς ὀφείλαμε, ἀλλὰ τώρα ἀνήκει ἐπισήμως στὸ ἀμερικανικὸ μουσεῖον. Συνέχεια
Τί νομίζατε; Δὲν εἶχαν κουδουνίστρες κάποτε;
Καὶ μὲ ποιόν τρόπο ἀπασχολοῦσαν τὰ μωρά τους;
Ἡ κουδουνίστρα γιὰ ἕνα μωρὸ εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη συντροφιά. Ἰδίως ἐὰν εἶναι πολύχρωμη καὶ θορυβώδης.
Λέτε νὰ μὴν τὸ ἤξεραν;
Ἤξεραν ὅμως καὶ τὸν πηλό. Σαφῶς ἀσφαλέστερον ἀπὸ τὸ πλαστικὸ σὰν ὑλικό.
Υλικό: Πηλός
Προέλευση: Κύπρος
Χρονολόγηση: Υστεροκυπριακή Ι (1600-1450 π.Χ.)
Διαστάσεις: [11956] Ύψος: 14,2 εκ., [11957] Ύψος: 8,9 εκ., [11958] Ύψος: 9.4 εκ.
Χώρος έκθεσης: Αίθουσα 64, αρ. ευρ. 11956, 11957, 11958.
Οι κουδουνίστρες σε σχήμα κουκουβάγιας ή γάταςαποτυπώνουν μία τρυφερή νότα από την καθημερινή ζωή της Προϊστορικής Κύπρου. Το σώμα είναι ωοειδές, με υπερυψωμένη λαβή από την κορυφή έως τη βάση. Τα μάτια υποδηλώνονται με δύο οπές. Στο εσωτερικό έχουν τοποθετηθεί μεταλλικά εξαρτήματα (σφαιρίδια;), ώστε να παράγεται ήχος με την κίνηση του αντικειμένου.
Ἀπὸ Βισάλτη σήμερα μία μικρὴ περιήγησις στὸν τότε καὶ στὸν τώρα Μεσαίωνα. (Λὲς καὶ δὲν ἔφυγαν ποτὲ ἀπὸ ἐδῶ οἱ καταστροφεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦς!)
Προσωπικῶς δὲν πικραίνομαι πλέον. Δὲν ἔχει νόημα.
Ξέρω. Κι ἐφ’ ὅσον ξέρω, σίγουρον εἶναι ἕνα.
Ὅσα κι ἐὰν κάνουν, τὴν Ἑλλάδα μάχονται!
Ἀλλά… Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημά τους.
Κι ἐκεῖ εἶναι ἡ παγίδα τους.
Ιεροί τόποι των Ελλήνων – Αρχαία Ίτωνος
Φωτογραφικο υλικό από Ιερούς Τόπους που εμείς δεν ξεχάσαμε…
Toυ Τροφώνιου
Μια μικρή αναφορά στην αρχαία πόλη Ίτωνο.
Στα βορειοδυτικά του Αλμυρού Μαγνησίας στις παρυφές του όρους Όθρυς, βρίσκεται ένα χριστιανικό εκκλησάκι ενός αγίου, που και αυτό φυσικά είναι χτισμένο πάνω από αρχαίο Ιερό. Στο εκκλησάκι αυτό υπάρχουν διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίου Δωρικού Ναού που οι πιστοί της νέας θρησκείας έχουν μετατρέψει σε παγκάκια. Κοντά εκεί υπάρχει ένα πολύ παλιό πηγάδι με αρχαία μάρμαρα στα πλαϊνά του που επίσης έχει χρησιμοποιηθεί με λάθος τρόπο.
Συνέχεια