
ἐδῶ ἀξίζουν νὰ μποῦν συγκεκριμένα κεφάλια, ὄχι τῶν Δήμων!
«Aυτη τὴν ὥρα στὸ χωριό μου, κηδεύεται ἕνας φίλος, συγγενὴς (γιατί ὄχι;; Στὰ χωριά μας ἔτσι λογαριάζεται ὁ διπλανός), γείτονας, παλληκάρι 45 χρονῶν, ὁ Δῆμος. Δὲν εἶχε τίποτα στὴν ὑγεία του. Κρεμάσθηκε ἀπὸ ἀπόγνωση, ἀνήμερα τὰ Φῶτα, γιατί ὅ,τι εἶχε, τοῦ τὸ πῆραν οἱ τράπεζες.» Συνέχεια




Δρυός πασούσης πᾶς ἀνήρ ξυλεύεται.