Ἐδῶ καὶ κάποιες ἡμέρες διαβάζουμε τόσα πολλὰ γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀποφυλακίσεως τοῦ Ἀριστείδου Φλώρου, ποὺ καταλήγουμε νὰ πιστεύουμε, ὡς φυσικὸν ἐπόμενον τῶν ἐξελίξεων, πὼς τὸ ἄτομον ἐπέτυχε ἀτυχῶς (καί, καταληκτικῶς εἰς βάρος του), νὰ «κινήσῃ» (προσωρινῶς) τὸν γνωστὸ μηχανισμὸ τῆς διαπλοκῆς, τῆς ἀποσιωπήσεως καὶ τῆς παραδικαστικῆς μαφίας. Μάλιστα, ἐντὸς μόλις ἐλαχίστων εἰκοσιτετραώρων ὄχι μόνον ἐπέτυχε τὴν ἀποφυλάκισίν του, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον, κατόπιν τοῦ σάλου καὶ τῆς ἀναστατώσεως, ἐμπλεκόμενος ἰατρὸς παρεδέχθη πὼς ναὶ μὲν ἔκανε πλαστογραφία, ἀλλὰ τὸ ἔπραξε γιὰ …συναισθηματικοὺς λόγους καὶ ὄχι γιὰ οἰκονομικούς!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)
Δημόσιον συμφέρον καί δικαιοσύνη ταὐτίζονται;
Οὐδόλως φυσικά, ὑπὸ τῶν τωρινῶν (καὶ ὄχι μόνον) συνθηκῶν…
Στὴν πραγματικότητα ταὐτίζονται τὸ «νόμιμον», τὸ ὁποῖον ὅμως μᾶς ἐπιβάλλουν («νομοθετοῦ» λέει) τὰ ἑκάστοτε κουδουνισμένα σαπρόφυτα, ποὺ ἐνίοτε τὸ παίζουν καὶ κυβέρνησις.
Στὴν πραγματικότητα ὅμως καθημερινῶς ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἄποψις Κίσινγκερ, ποὺ ἰσχύει καθολικῶς σὲ ἐσωτερικὲς καὶ ἐξωτερικὲς ὑποθέσεις κρατῶν, σὲ διεθνῆ δικαστήρια καὶ σὲ κάθε μορφῆς συνθήκη: Συνέχεια
Ἱστορικὴ πραγματιστικὴ προσέγγισις τῆς ἐνάρξεως τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τὴν 1η Σεπτεμβρίου 1939 ξεκινᾶ αὐτὸ ποὺ ἡ ἐπίσημος φιλελεύθερος ἰστοριογραφία ἀποκαλεῖ «γερμανικὴ εἰσβολὴ στην Πολωνία» καὶ ἀπαρχὴ τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ἡ ἰστοριογραφία τῶν νικητῶν ἐμφανίζει καὶ σήμερα, 79 χρόνια μετά, τὴν σύνθετη γερμανοπολωνικὴ διαμάχη ὡς μία μανιχαϊκὴ σύγκρουσηῃ τοῦ Καλοῦ μὲ τὸ Κακό, ὅπου ἡ Πολωνία εἶναι ὁ ἄμωμος ἀποδέκτης τῆς χιτλερικῆς ἐπιθετικότητος, ὁ ἀμνὸς ἐπὶ σφαγῇ. Στὴν πραγματικότητα δὲν ἦταν ἀκριβῶς ἔτσι καὶ ὁ πίναξ ἔχει πολλὲς ἀποχρώσεις. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ἀποφεύγουν νὰ μελετοῦν τὴν ἱστορία. Τοὺς χαλᾶ τὴν ἁπλουστευμένη εἰκόνα ποὺ ἔχουν γιὰ τὸν κόσμο. Μᾶς διδάσκει περισσότερα ἀπὸ ὅσα θὰ θέλαμε νὰ γνωρίζουμε. Ὁ Noam Chomsky τὸ θέτει ἔτσι: «There’s a good reason why nobody studies history. It just teaches you too much.» Συνέχεια
Διαγράφει δηλώσεις του ὁ Πολάκης;
Κατεβάζοντας από το τουΐτερ, αυτή του την ανάρτηση ο Πολάκης:
Δίδοντας ἀξία στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας
Πολλὰ μποροῦν νὰ γραφοῦν γιὰ τὴν σημερινὴ ἐπέτειο τῆς ἐνάρξεως τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μπορεῖ νὰ γραφῆ, μὲ σχετικὴ εὐκολία, ὅτι κακῶς δὲν παρεχωρήθη ὁ διάδρομος γιὰ τὴν Ἀνατολικὴ Πρωσσία καὶ τὸ Ντάντσιχ.
Νὰ γραφῇ, ὅτι κακῶς οἱ Ἀγγλογάλλοι θεώρησαν αἰτία πολέμου τὴν εἰσβολὴ στὴν Πολωνία.
Συνέχεια
Προσλήψεις γιατὶ …χανόμαστε!!!
Το μεταπολιτευτικό κράτος-τέρας που έχει δημιουργηθεί, αποδεδειγμένα όχι μόνο δε λειτουργεί σε καταστάσεις κρίσεων αλλά δεν λειτουργεί καν σε καθημερινή βάση.
Η λύση λοιπόν που προτείνεται και αποδέχεται, δυστυχώς, ακόμη η πλειοψηφία των πολιτών είναι η εξάπλωση του αδηφάγου μη λειτουργικού τέρατος περαιτέρω, με νέες άχρηστες δομές και εκ νέου προσλήψεις για την λειτουργία αυτών.
Όποιος διανοηθεί να δοκιμάσει να εκφέρει λόγο αντίθετο στη παραπάνω παγιωμένη αντίληψη χαρακτηρίζεται αμέσως «ακραίος νεοφιλελεύθερος» και «στιγματίζεται» πολιτικά, κοινωνικά, επαγγελματικά.