Στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, ὅπου ὅποιος θέλει, δηλώνει ὅ,τι θέλει, ἰσχυρίζομαι ἐδῶ καὶ χρόνια πὼς δὲν ὑφίσταται νεοναζισμός.
Ἀκόμη κι αὐτοὶ ποὺ τάχα μου τὸν …«ἀγουροξύπνησαν», κατὰ τὰ λεγόμενα τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐξαθλιώσεως, δὲν εἶναι τίποτα περισσότερο ἀπὸ ἄτομα ποὺ ἀκόμη …ἀναζητοῦν ἰδεολογικό, πολιτικὸ καὶ κομματικὸ χῶρο, γιὰ νὰ ἐνταχθοῦν. (Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα… Ὅταν κάποιος ξεκινᾷ ἀπὸ τὸν Χίτλερ καὶ καταλήγει στὴν …δημοκρατία, κάπου ἔχει χάσει τὴν ἀρχή, τὸ μέσον καὶ τὸ …τέλος τῶν τοποθετήσεῶν του!!! Χἰτλερ καὶ δημοκρατία δὲν κολλοῦν μεταξύ τους… Ὅταν κι ἐὰν θὰ τὰ βρῇ, τὰ βήματά του, αὐτὸς ὁ κάποιος, θὰ μάθουμε κι ἐμεῖς τὸ τὶ ἀκριβῶς πρεσβεύουν οἱ τάχα μου ἐγχώριοι …«νεοναζί»!!!) Συνέχεια →