Ο Φειδίας (περ. 490 π.Χ. – 430 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης, ζωγράφος και αρχιτέκτονας, ο οποίος έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες της Κλασικής εποχής. Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός στην Ολυμπία, το οποίο φιλοτέχνησε ο Φειδίας, ήταν ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ο Φειδίας σχεδίασε επίσης τα αγάλματα της θεάς Αθηνάς που βρίσκονταν στην Ακρόπολη των Αθηνών, δηλαδή την Αθηνά Παρθένο, που βρισκόταν μέσα στον Παρθενώνα, και την Αθηνά Προμάχο, ένα κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα που βρισκόταν ανάμεσα στο Ερεχθείο και τα Προπύλαια. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Μά ὑπῆρχε ζωή ἐμφρόνων ὄντων πρό 300 ἐκατομμυρίων ἐτῶν;
Τί νά σᾶς πῶ;
Ἐγὼ πρόσφατη εἶμαι.
Μόλις πρὸ μερικῶν δεκαετιῶν πάτησα τὸν πλανήτη….
Ἱστορία διαβάζω, διότι τὴν ἀγαπῶ, ἀλλὰ ἐκεῖ μέσα δὲν ἀναφέρεται κάτι τέτοιο.
Ἀπὸ τὴν ἄλλην, τόσα ψέμματα μοῦ ἔχουν πῇ.
Τόσες παραποιήσεις, ἀλλοιώσεις, διαγραφὲς ἔχουν κάνῃ.
Συνέχεια
Κάτι περίεργα ζάρια…
Πόθεν;
Μὰ φυσικὰ τῶν παππούδων μας.
Καὶ τάβλι ἔπαιζαν… Καὶ ζαριὲς ἔριχναν… Καὶ γενικῶς τὰ γνώριζαν.
Ἔκκλησις γιὰ τὴν διάσωσι τῆς ἀρχαίας διόλκου.
Τὰ πάντα, ὅσον ἀφορᾷ στὸν πραγματικό μας πολιτισμὸ καὶ τὴν ἀναγκαία μας παιδεία, ἀποδομοῦνται. Κατεδαφίζονται. Θάβονται.
Ὑπάρχει λόγος φυσικά.
Εἶναι εὔκολο νὰ ἐλέγχουν ἕναν πληθυσμὸ ποὺ δὲν ἔχει μάθῃ στὰ ὄμορφα καὶ στὰ μεγάλα. Ἕναν πληθυσμὸ ποὺ δὲν ἔχει γνωρίσῃ τὸ κάλλος. Ἔναν πληθυσμὸ ποὺ τὸν ξεγελοῦν δίδοντάς του χαντροῦλες, ὅπως τὰ σκυλάδικα, τὰ πορνεῖα καὶ τὰ χολυγουντιανὰ πρότυπα.
Ποιός νά νοιαστῇ γιά ὅλα αὐτά πού θά μᾶς κάνουν σκεπτομένους;
Ἡ γλῶσσα μας δὲν χαρίζεται.
Πρόσφατα πολλοὶ ἀπὸ ἐσᾶς κοινοποιήσατε δημοσίευμα γιὰ 200 λέξεις τουρκικὲς ποὺ καθημερινῶς χρησιμοποιοῦμε καὶ ἔχουν παρεισφρήσει στὴν γλῶσσα μας
Καὶ ὅμως δὲν εἶναι ὅλες, μὴ παραπλανιέσθε!
Πχ καλντερίμι = καλλιδρόμιο
Ντερλικώνω = ἐντερολυκώνω …ὁ μονάντερος λύκος
Χιλιάδες εἶναι οἱ Ἑλληνικὲς ποὺ ἔχουν μπεῖ στὴν τουρκικὴ γλῶσσα.
Μῦθος ὅτι εἶναι πολλὲς οἱ τουρκικὲς λέξεις ποὺ χρησιμοποιοῦμε καθημερινὰ καὶ δὲν τὸ ξέρουμε.
Γιὰ παράδειγμα νὰ μερικὲς ἀπὸ τὶς 200 ποὺ περιελάμβανε τὸ δημοσίευμα. Συνέχεια
Πρότασις ἀναθεωρητισμοῦ ἐπὶ τοῦ Ποντιακοῦ Ζητήματος.
Πολὺς ἀγώνας γίνεται τὶς τελευταῖες δεκαετίες, ἀπὸ φορεῖς τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐπισήμους, ἀνεπισήμους, ἰδιώτες, μὴ Πόντιους Ἕλληνες ἤ καὶ ἁπλῶς φιλέλληνες, γιὰ τὴν περίφημη ἀναγνώριση τῆς γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοὺ Πόντου. Βιβλία, μονογραφίες, ἐκθέσεις, ἔρευνες, μαρτυρίες, ἐκπομπές, ἐκδηλώσεις, συνέδρια, πορείες. Μέγας ὄγκος μελάνης, ἰδρώτα καὶ χρήματος καταβάλλεται στὸν ἀγώνα γιὰ τὴ γνωστοποίηση, τὸ στιγματισμὸ καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ γεγονότος τῆς ποικιλότροπης ἐξόντωσης ἄνω τῶν 365.000 Ἑλλήνων τῆς Μαύρης Θάλασσας, κατὰ τὰ ἔτη 1916 – 1923.
Σύλλογοι, φορεῖς καὶ ὀργανώσεις ἀγωνίζονται γιὰ τί; Ποιὸς ὁ οὐσιαστικὸς σκοπὸς (πέραν τῆς μνήμης) τῆς διεθνοὺς ἀναγνώρισης καὶ πόσο μᾶλλον ἀπὸ τὸ ἐπίσημο Τουρκικὸ κράτος; Ἄνω τῶν 365.000 θυμάτων ζητοῦν(;)…δικαίωση. Ἀπὸ ποιόν; Ἀπὸ τὸν σημερινὸ νομικὸ διάδοχο τοῦ ἐγκληματικοῦ κεμαλικοῦ καθεστώτος;…