Ὑπὸ τόν ἔλεγχο τῶν …στοῶν τίθεται καί ὁ πατριωτισμός μας;

Κάθε λογῆς καὶ φύσεως στοῶν…
Κάθε ἐκδοχῆς καὶ «φιλοσοφίας»…
Κάθε μορφῆς στοῶν καὶ -μὲ ἀνθρωπιζτικὸ- ἐνίοτε προσωπεῖο λεσχῶν καὶ «κοινωφελῶν ἱδρυμάτων» συνήθως, ἀλλὰ καὶ συλλόγων, κινημάτων, Μ.Κ.Ο…
… ποὺ ἐμφανίζονται οἱ ψευδο-σωτῆρες μας, γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν.

Δὲν …«μασσᾶμε» ὅμως πλέον, διότι, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο ἀπὸ ἐμᾶς, ἔχουμε ξεκινήση νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὰ παιχνιδάκια τους καὶ νὰ τοὺς ἀποῤῥίπτουμε καθολικῶς. (Πάντα φυσικὰ μὲ τὶς σχετικὲς ἐξαιρέσεις κάποιων, ποὺ ἐμμένουν, γιὰ τοὺς δικούς τους -ὀποίους-  λόγους, νὰ ἐθελοτυφλοῦν…!!!)
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἔχουμε ἀντιληφθῆ πὼς πρόκεται γιὰ τὶς ἴδιες οἰκογένειες, ποὺ μὲ τὴν τακτική τους νὰ ἀλλάζουν ὀνόματα, ἐξακολουθοῦν (ἐπισήμως) ἐδῶ κι ἔναν αἰῶνα νὰ μᾶς καταστρέφουν, ἀπολαμβάνοντας πέραν τῆς ἀσυλίας του, ἐπὶ πλέον καὶ τὴν ἐπιτυχῆ τους διαδοχή, ἀπὸ τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους.

Συνέχεια

Τοὺς δικτάτορες πολλοὶ ἐμίσησαν, ἀλλὰ τὴν δικτατορία οὐδείς!!!

51 χρόνια μετὰ τὴν ἀπριλιανὴ ἐπέμβαση, ἔρχονται στὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἀδιάσειστα στοιχεῖα γιὰ τὰ κόμματα τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου καὶ τὶς μεγάλες δημοκρατικὲς μορφὲς τῆς μεταπολιτεύσεως, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὸν Γεώργιο Ῥάλλη, τὸν Παναγῆ Παπαληγούρα καὶ τὸν τεράστιο δημοκράτη Παναγιωτάκη Κανελλόπουλο. 
Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ποὺ παρακαλοῦσαν τὸν Ἄνακτα νὰ τοὺς δώσῃ δικαίωμα ἀναστολῆς ἄρθρων τοῦ πολιτεύματος. Συνέχεια

Οἱ Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες τὸ 1940

«…Εθελοντές από  την Βόρειο Ήπειρο στο έπος  του ’40

Σταύρος Στέλιος,  από το Λαζάτι Αγίων Σαράντα: Στις 25 Νοέμβρη 1940 κατατάχθηκα εθελοντής πολέμου στον ελληνικό στρατό. Ήμασταν περίπου 500 στο 39-ο σύνταγμα ευζώνων. Φθάσαμε στο μέτωπο του πολέμου στο Τεπελένι στο Ύψωμα του Παπακώστα, στο μέρος που λεγόταν Γκόλιγκα, και πολεμήσαμε για την  πατρίδα.
  Δεν περιγράφεται  με λόγια το να είσαι στον  Γκόλιγκα  Τεπελενίου, στο υψηλότερο ύψωμα, να σε σφυροκοπούν 80 πυροβόλα του εχθρού μέσα στην χιονοθύελλα, ημέρα και νύκτα, δεν περιγράφεται. Συνέχεια

Μενεγάκη καὶ Πασχάλης πρῶτες εἰδήσεις. Γιὰ τὸ ἐξώγαμο τοῦ Μπακογιάννη …ΜΟΥΓΚΑ!!!

Για το διαζύγιο της Μενεγάκη …αναστατώθηκε το σύμπαν!!!!!!
Για το εξώγαμο του Πασχάλη … αφιερώθηκαν 80.000 τηλεοπτικές ώρες (λέμε τώρα…)
Για τις ερωτικές περιπέτειες του Μπακογιάννη …σιγή ιχθύος.
Κι επειδή η υπόθεση εμπεριέχει και μπόλικο Soros… κρατήστε τα παρακάτω για το αρχείο σας.

Ο Κώστας Μπακογιάννης, γιος της Ντόρας, παντρεύτηκε την Κάλλια Καμπουρίδου, που τυγχάνει αδερφή του ΜΙΛΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ (Dolphin Capital …Soros και τα εκατομμύρια με το τσουβάλι) Συνέχεια

Μά καλά, δέν ὑπάρχει οὔτε ἕνας Ἕλλην μέσα στούς πολιτικούς μας;

 

Μά καλά, δέν ὑπάρχει οὔτε ἕνας Ἕλλην μέσα στούς πολιτικούς μας;23
Σήμερα θ βρίσω! 
Γι τν κρίβεια, θ παρουσιάσω να θέμα πο θ κάν πάρα πολλος χι μόνον ν βρίσουν, λλ κα ν θελήσουν νπισπεύσουν τς ποιες διαδικασίες, μήπως κα τελειώσουμε μίαν ραν ρχύτερα μλους ατος πο ατοχρίστηκαν κυβερντες μας κα μς ουφον τ αμα δ κα αἰῶνες. 
Μν νομίζετε πς κριβς τδια δν συνέβαιναν σ κάθε περίοδο τς στορίας μας… Θταν δικο γι τος σημερινούς.. Ο σημερινονήκουν σ μίαν «σχολ» τν ποίαν μως σχολν λλοι πρτοι μς φόρτωσαν.  Συνέχεια

Ὁ Ἐθνικός μας πλοῦτος! Μᾶς τὸν κλέβουν;

Σημείωσις (μεταγενεστέρα ἀλλὰ …ἐπὶ τῆς οὐσίας) γιὰ τὰ κάτωθι
Ὁ κος Μάρτης, ποὺ γράφει, ἦταν ἐπίσης ὑπουργὸς αὐτῶν τῶν κυβερνήσεων ἄρα καὶ μετέχων τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος, καθὼς φυσικὰ καί, ἐν μέρει (δὲν θὰ πῶ συνολικῶς), συνεργός, τοὐλάχιστον σὲ ὅσα συνέβησαν ἐπὶ δικῆς του περιόδου εὐθύνης, ἐφ΄ ὅσον καὶ τότε, ὅπως καὶ τώρα φυσικά, ἡ διαπλοκὴ ὑφίστατο. Συνεπῶς ὁ κος Μάρτης ἦταν καὶ γνώστης, ἐκ τῶν ἔσω, ὅλων αὐτῶν ποὺ τώρα καταγγέλλει δημοσίως καί, ἐπὶ τέλους, διαπιστώνουμε ἐμεῖς οἱ χαχόλοι πλέον ἀπὸ κοινοῦ. Γιατί δέν ἐμίλησε τότε περί διαπλοκῆς;; Γιατί δέν παρῃτήθη τότε λόγῳ διαπλοκῆς; Γιατί δέν τά ἔγραφε ἀπό τότε τά περί διαπλοκῆς;Ὑπῆρχαν βέβαια καὶ ἐπὶ ἐποχῆς του οἱ «γνωστοὶ-ἄγνωστοι νταβατζῆδες» (κατὰ καραμανλῆ νεωτέρου) στὰ «ἐντός, ἐκτὸς κι ἐπὶ τὰ αὐτά». Ἦσαν δῆλα δὴ αὐτοὶ ποὺ «ἔλυαν κι ἔδεναν» διαρκῶς στὰ τῶν ἀποφάσεων γιὰ ἐπενδύσεις, γιὰ ἐνέργεια καὶ γιὰ ἀνάπτυξιν. Σωστά. Καὶ ἦσαν, εἶναι καί, (κατὰ πῶς φαίνεται), θὰ εἶναι (γιὰ ἀρκετὸν καιρὸ ἀκόμη) καὶ οἱ μόνοι ποὺ ἤλεγχαν, ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχουν «θέσεις-κλειδιὰ» τέτοιες, ποὺ νὰ καθορίζουν τὸ ἐὰν ἡ χώρα θὰ ἀναπτυχθῇ ἢ θὰ μείνῃ ὑπό-ἀνάπτυκτος καὶ θὰ τὴν λεηλατοῦν, ἐφ΄ ὅσον  θὰ τοὺς συμφέρη ἢ ὄχι. Ἀληθῆ ὅλα τοῦτα… Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἡ ὑποχρέωσις, τῆς ἀνοχῆς ἢ τῆς μή.
Τὸ ἐὰν (ἤ ὄχι) ἐπὶ ἐποχῆς του ἡ διαπλοκὴ δροῦσε στὸ παρασκήνιον καὶ σήμερα (ἐπισήμως) διαφεντεύει τὴν χώρα, εἶναι μία συνθήκη ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Συνέχεια