«Πασῶν τῶν τεχνῶν ἀναγκαιοτέρα ἡ γεωργική», έγραφε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Στον Ευρυτάνα τούτο επέβαλε η πενία κι η πείνα και το ένστικτο της επιβοώσεως.
Ο παλαιός γεωργός δεν ήταν σαν τον σημερινό εργαζόμενο. Στο χωράφι «στουμπιόταν» από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός και για το χωράφι προσευχόταν «ὑπὲρ εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς».
Ο ηρωισμός του Ευρυτάνα δεν ανεδεικνύετο, όταν πολεμούσε τον κατακτητή, που επιβουλεύετο την ελευθερία του, αλλά όταν ξεχέρσωνε (ξεστρεμάτιζε, όπως έλεγε) τα κράκουρα για να τα κάνει χωράφια. Όπου υπήρχαν βράχοι και χώμα, ξερίζωνε τις πέτρες κι έμενε το χώμα. Όπου όμως υπήρχε καθαρός βράχος και χρειαζόταν οπωσδήποτε χωράφι ή κήπο, τότε κουβαλούσε το χώμα από αλλού.
Συνέχεια
Στην πολύχρονη υπόθεση για τις ανεμογεννήτριες στην Ευρυτανία, ήμουν κατ΄ αρχήν μια διχασμένη προσωπικότητα. Οι μεν (οι αντιανεμογεννητριακοί) έλεγαν ότι χρυσοκάνθαροι της παρασιτικής ολιγαρχίας ροκανούν αφειδώς επιδοτήσεις για να στήσουν ανεμογεννήτριες, που θα καταστρέψουν το μοναδικό μας φυσικό περιβάλλον και οι άλλοι (οι ανεμογεννητριακοί) ισχυρίζονταν ότι θα παράγουν καθαρή ενέργεια, σώζοντας το περιβάλλον και τους ανθρώπους από την ρύπανση και θα φέρουν στ΄ αγριοβούνια μας την τετάρτη βιομηχανική επανάσταση! 
Ευλογημένη εποχή της συγκομιδής. Ιερότερη όλων των συγκομιδών είναι ο τρύγος κι αισθαντικότερη πάντων το πάτημα των σταφυλιών. Ο τρύγος δεν ήταν κι ούτε είναι απλή υπόθεση, έπρεπε να γίνει στην ώρα του με τον καιρό πάντα σύμμαχο. Το φθινόπωρο εφέτος μας δείχνει το καλύτερο συγκομιδικό του πρόσωπό, εμείς μόνο δεν έχουμε τι να συγκομίσουμε. 
