Οἱ πολλὲς διοικητικὲς φροντίδες, οἱ κόποι, οἱ τραυματισμοὶ καὶ τελευταία ὁ θάνατος τοῦ πιὸ στενοῦ του φίλου, Ἠφαιστίωνος, τοῦ ἔφθειραν τὴν ὑγεία. Ὁ Ἀλέξανδρος ἀῤῥώστησε βαρειὰ καὶ στὶς 10 πρὸς 11 Ἰουνίου τοῦ 323 π.Χ. ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ στὴν Βαβυλῶνα, στὸ παλάτι τοῦ Ναβουχοδονόσορος Β’, σὲ ἡλικία μόλις 32 ἐτῶν καὶ 11 μηνῶν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὸ ἡμερολόγιον
Ξεχασμένοι ἥρωες…
Ἄλλοι δύο Ἥρωες, Μόνιμοι Ὑπαξιωματικοί.
Ἀλχίας (ΤΘ) Α.Φωτόπουλος τῆς 23 ΕΜΑ
Ἀλχίας (ΠΖ) Κ.Κόκκας τῆς ΕΛΔΥΚ Συνέχεια
Σβήνοντας τὰ ἴχνη ἀπὸ τὸν «κόκκινη τρομοκρατία»…
Ἰούνιος – Αὔγουστος 1944
Ἦταν ἡ πλέον αἱματηρὴ περίοδος τῆς Κόκκινης Τρομοκρατίας ἐναντίον ἀθῴων ἀμάχων, τῆς «ἀντιδράσεως», ὅπως εἶχαν βαπτισθῆ ἀπὸ τὸ ΕΑΜ/ΚΚΕ, στὴν Πελοπόννησο.
Περισσότερα ἀπὸ 1200 ἄτομα σφαγιάσυηκαν μόνον στὴν Ἀργολιδοκορινθία. Ὁ τόπος μαρτυρίου μὲ τὰ περισσότερα θύματα ἦταν ὁ Φενεὸς (τὸ μοναστῆρι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καὶ ἡ Τρύπα στὸ Κακοβοῦνι) καὶ ὁ δεύτερος ἡ Στιμάγκα καὶ τὸ γειτονικὸ Ἑλληνοχώρι. Συνέχεια
Κωνσταντῖνος Κριάρης
*Ο Κωνσταντίνος Κριάρης, εικόνα από το περιοδικό «Αττικόν Μουσείον» 1884
«…Πριν πεθάνει όμως η μοίρα έπαιξε ένα ακόμα παιχνίδι με τον καπετάν Κριάρη. Ο Τούρκος Φούσκης Σελήμ Αγάς, προσεβλήθη από μια σοβαρή πάθηση των ματιών του. Έτσι όταν έμαθε ότι ο Κριάρης ζει στην Αθήνα ταξίδεψε και τον συνάντησε. Ο Κρητικός καπετάνιος τον φιλοξένησε στο σπίτι του μέχρι να θεραπευθεί. Ο Αντωνιάδης στον επικήδειό του θυμήθηκε αυτό το περιστατικό λέγοντας:
«Τὸν ἐφιλοξένησεν εἰς τὸν πενιχρὸν αὐτοῦ οἶκον καὶ μέχρι δακρύων συγκινούμενοι, ἔβλεπον τῶν Ἀθηνῶν οἱ κάτοικοι, τοῦτον τῶν μαχῶν τὸν ἥρωα ὁδηγούντα ὡς μικρὸν παιδίον ἐκ τῆς χειρὸς εἰς τὸ ὀφθαλμιατρεῖον ἐκεῖνον, ὅν ἀμειλίκτως ἄλλοτε ἤθελε φονεύσῃ ἄν εἰς μάχην τὸν ἀπήντα»….» Συνέχεια
Οἱ πρῶτοι Κρῆτες Μακεδονομάχοι
Τὸν Ἰούνιο τοῦ 1903, φθάνουν στὴν Μακεδονία οἱ Εὐθύμιος Καούδης, Γεώργιος Δικώνυμος Μακρῆς, Λαμπρινὸς, Σκουντρῆς, Βρανᾶς, Περάκης, Μπονᾶτος, Ζουρίδης, Σεϊμένης, ὅλοι Κρητικοὶ καὶ μάλιστα Σφακιανοί. Τοὺς ἔστελνε ὁ Παῦλος Μελᾶς.
Ἦταν οἱ πρῶτοι Κρητικοὶ ποὺ ἄνοιξαν τὸν δρόμο πρὸς τὴν Μακεδονία, ἕναν δρόμο ποτισμένο μὲ τόσο κρητικὸ αἷμα. Συνέχεια
29 Μαΐου τοῦ τότε… 29 Μαΐου τοῦ σήμερα…
29 Μαΐου τοῦ τότε….. 29 Μαΐου τοῦ σήμερα…
Ἡ Πόλις, ἡ αἰώνια Πόλις, ἡ Βοσπορίτισσα, ὅπως τὴν ἀποκαλεῖ ὁ ποιητής μας Κωστῆς Παλαμᾶς, ἡ Πόλις ποὺ γνωρίζει νὰ κλέβῃ τις καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, εἶτε νοητικά, εἶτε συναισθηματικά, εἶτε αἰσθαντικά, εἶτε ταξιδιωτικά, εἶτε βιωματικά…
Ἐκεῖ γεννήθηκα.
Γεμάτη μὲ πολλαπλὰ βιώματα ἀπὸ τὴν Πολιτικὴ ζωή, γνωριμίες καὶ ἐμπειρίες ἔντονα χαραγμένες μὲ ἀγάπη στὴν παιδική μου ψυχή, ἀφοῦ ἑπτὰ ἐτῶν ἤλθα μὲ τοὺς γονεῖς μου, γιὰ μονίμη ἐγκατάσταση στὴην Ἑλλάδα. Συνέχεια