Δίχως μνῆμες…

Δίχως μνῆμες...Μὰ οἱ περισσότεροι ποὺ ἔφθασαν ἐδῶ, ὀρφανοί, δίχως ἱστορία, δίχως μνῆμες, δίχως Πατρίδα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πόνο ποὺ κουβαλοῦσαν, εἶχαν καὶ κάτι ἀπὸ θάνατο μέσα τους.
Διότι ὁ ἄνθρωπος δίχως ἱστορία, δίχως ῥίζες εἶναι σχεδὸν …νεκρός!!!

Ἔτσι κι ἐμεῖς.
Ὁ πατέρας μου μεγάλωσε μέσα στὴν ὀρφάνια…
Μάννα, πατέρας χάθηκαν στὴν λαίλαπα τοῦ ἐμφυλίου.
Μικρὸ παιδὶ ἐκεῖνος, μὲ κάτι συγγενεῖς… Ἀποπαίδι…
Δίχως ῥίζες καὶ ταὐτότητα.

Κι αὐτὸς ὁ θάνατος, ὁ θάνατος τῆς μνήμης, εἶναι ὁ χειρότερος.
Ξέρεις τί εἶναι νά μαζεύῃς κομμάτι κομμάτι τά στοιχεῖα σου;
Ξέρεις τί εἶναι νά μήν ἔχῃς κουβάρι νά ξεμπερδέψῃς;
Ξέρεις πῶς εἶναι νά ἀναζητᾷς ἀπό τούς ψιθύρους τῶν ἄλλων κάτι ἀπό τήν κληρονομιά σου;

Ἔτσι μεγαλώσαμε κι ἐμεῖς.
Ἀπεκομμένοι ἀπὸ τὴν ἀλήθεια μας, τὸ αἷμα, τὸν πόνο…
Ἴσως, ἀπὸ μίαν ὀπτική, νὰ ἦταν καλλίτερα. Ἴσως κάποιους νὰ τοὺς λύτρωσε αὐτὴ ἡ νέα πραγματικότης τῆς ὀρφάνιας.
Εἶναι μεγάλη ὑπόθεσις νὰ μὴν κουβαλᾶς κληρονομιὲς τοῦ παρελθόντος.
Μὰ κι ἀπό τὴν ἄλλην…
Πῶς μπορεῖ νά πορευθῇ ὁ ἄνθρωπος δίχως μνῆμες καί δίχως δεσμούς;
Πῶς μπορεῖ νά ὀνειροδομήσῃ καί νά κάνῃ τίς ὑπερβάσεις του;
Μήπως ἀκριβῶς ἐκεῖ τελειώνει καί ἡ ἔννοια τῆς λέξεως Ἄνθρωπος;
Μήπως τελικῶς ὅταν χάνεται ἡ μνήμη καί ἡ ἱστορία τοῦ Ἀνθρώπου, χάνεται κι ὁ σκοπός;

Φιλονόη

φωτογραφία

 

(Visited 98 times, 1 visits today)




2 thoughts on “Δίχως μνῆμες…

  1. Η ψυχή κι η συνείδηση, είναι ΕΝΑ…

    Οι μνήμες, είναι η ψυχή μας… είναι η συνείδησή μας…

    Όσο και να τις ναρκώσουμε… ή μας τις ναρκώσουν, ακόμα κι αν τις “χάσουμε”, θα ‘ρθει η στιγμή, να βουν μπροστά μας…

    Γιατί η ψυχή, η συνείδηση κι οι μνήμες, είναι αέναες…

    Καλλιόπη Σουφλή

Leave a Reply