«Γιὰ τὴν Ἑλλάδα».
Ὁ μεγαλύτερος μῦθος τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος.

Σὰν σήμερα τὸ 1992 στοὺς Ὀλυμπιακοὺς τῆς Βαρκελώνης ὁ Πῦῤῥος Δῆμας παίρνει τὸ χρυσὸ μετάλλιο στὰ 82,5 κιλὰ τῆς ἄρσεως βαρῶν.
Στὰ μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα ἀπὸ τὸ ζετέ, δηλαδὴ τὸν παλμὸ ποὺ ὁλοκληρώνεται σὲ δύο κινήσεις, ὁ Δῆμας φαίνεται νὰ φέρνῃ τὴν μπάρα στοὺς ὤμους, νὰ κοντοστέκεται, νὰ κραυγάζῃ «γιὰ τὴν Ἑλλάδα», καὶ μὲ τὴν δύναμη ποὺ τοῦ δίδει ὁ ἱερὸς ὅρκος, νὰ τεντώνῃ νικηφόρα τὰ χέρια.
Συνέχεια

Ξέρεις τί εἶναι νά περπατᾷς ἐπάνω ἀπό τό μεγαλύτερο πετρελαϊκό ἀπόθεμα τοῦ πλανήτου κι ἀντί νά τό ἔχῃς στά χέρια σου, νά κάνῃς τά ντῆλ σου μέ τούς Ἀμερικανούς, ἐσύ νά τό δίδῃς τζᾶμπα -μεῖον τὸ «κάτι τίς» σου,- κι αὐτοί νά σέ ἀνακηρύξουν ἰσόβιο Πρόεδρο, νά ἱδρύσῃ κι ἕνα Ἵδρυμα Ἐσκομπὰρ –λέμε τώρα,- στὴν Νέα Ὑόρκη, καί νά φωτογραφίζεσαι μέ τούς προέδρους τῶν ΗΠΑ, τούς ἀστέρες τοῦ Χόλλυγουντ καί τήν οἰκογένεια Ῥοκφέλερ, ἀντί λοιπόν γιά ὅλα αὐτά τά μεγαλεῖα, νά τό ἔχουν οἱ Τσαβίστας καί νά κάνουν μέ αὐτό κοινωνική πολιτική; 