Ἦταν ὄμορφος…

Ἦταν ὄμορφος...Πρὸ ὁλίγων ἡμερῶν χάσαμε τὸν Τᾶσο μας…
Φίλος ὁ Τᾶσος… Καὶ στοὺς φίλους, ὅταν πράγματι εἶναι φίλοι, δὲν κυττᾶς ἐὰν εἶναι ψηλοί, κοντοί, χονδροί, ἀδύνατοι, ἄσχημοι ἤ ὄμορφοι. Κυττᾶς μόνον τὸ ἐὰν αὐτὰ ποὺ θὰ πῆς εἶναι καλά, ὄμορφα, ἀνθρώπινα.
Κυττᾶς μόνον νὰ δῇς τὸ ἐὰν οἱ ἀξίες σου καὶ οἱ ἀρχές παραμένουν κοντὰ κοντά…
Κυττᾶς μόνον νὰ δῇς τὸ ἐὰν οἱ συναναστροφές σας σὲ κάνουν καλλίτερον ἄνθρωπο…

Ὁ Τᾶσος εἶχε γιὰ χρόνια προβλήματα ὑγιείας. Προβλήματα, ποὺ ἐκτὸς πολλῶν ἄλλων, τοῦ προσέθεσαν ἀμέτρητα κιλά.
Κιλὰ ποὺ δυσκολευόταν νὰ τὰ σηκώσῃ καὶ νὰ τὰ χειριστῇ.
Μά ποιός νοιαζόταν; Μέ τά κιλά του κουβεντιάζαμε ἤ μέ τόν Τᾶσο;

Λίγες ὧρες πρὸ τῆς κηδείας καθόμασταν στὸ μικρό του δωμάτιο καὶ συζητούσαμε.
Κάποιαν στιγμὴ ἡ σύντροφός του κυττᾶ τὴν φωτογραφία τοῦ Τάσου ποὺ ἦταν στὸν τοῖχο… Δάκρυσε… «Ἔτσι τὸν γνώρισα…», μᾶς εἶπε. «Ἦταν ὄμορφος…»…

Ἦταν ὄμορφος…
Σὲ πόσες σκέψεις μὲ ἔριξε αὐτὴ ἡ φράσις…
Σὲ πόσες πολλὲς σκέψεις…
Προβληματιζόμουν γιὰ ὧρες…
Ἦταν ὄμορφος τότε ποὺ τὸν γνώρισε, πρὶν ἀπὸ 35 χρόνια.
Μά μήπως καί τώρα δέν ἦταν ὄμορφος; Μήπως καί τώρα δέν ἦταν λαμπερός;
Ποιός ἀπό τούς λιγοστούς, ἀλλὰ πιστούς του φίλους, ἦταν φίλος του, γιατί τόν ἐνδιέφερε ἡ ἐξωτερική ἐμφάνισις τοῦ Τάσου; Ποιός ἀπό αὐτούς τούς φίλους δέν ἔβλεπε, ἀκόμη καὶ λίγο πρὸ τοῦ τέλους, τό πόσο ὄμορφος ἄνθρωπος ἦταν ὁ Τᾶσος; Χρειαζόμασταν εἰκόνες ἀπό τό παρελθόν του γιά νά καταλάβουμε; Δέν ἀντιλαμβανόμασταν;

Ἦταν ὄμορφος ὁ Τᾶσος. Πάντα ἦταν ὄμορφος.
Καὶ πρὸ 35 ἐτῶν, ποὺ γνωρίστηκε μὲ τὴν σύντροφό του, μὰ κυρίως τώρα, στὰ τελευταῖα. Καὶ ἦταν ὄμορφος γιατὶ τὸν ὀμόρφαινε ἡ γνώσις, ἡ ἐπίγνωσις καὶ ἡ σοφία, ποὺ τόσα χρόνια συγκέντρωνε κι ἁπλόχερα μοιραζόταν μὲ τοὺς γύρω του. Ἦταν πάντα καὶ διαρκῶς ὄμορφος…
Καὶ λαμπερός… Καὶ φωτεινός…
Καὶ ὅσο πλησίαζε στὸ τέλος του, τόσο περισσότερο ὀμόρφαινε…

Φιλονόη.

Υ.Γ. Εἰλικρινῶς, ἄν καὶ ἐγὼ τὸν γνώρισα στὰ τελευταῖα του, πάντα ἔβλεπα πὼς ἦταν ὄμορφος. Ὄμορφος ἄνθρωπος. Ταλαιπωρημένος, κουρασμένος μὰ διαρκῶς ὄμορφος ἄνθρωπος… Πόσοι τέτοιοι γύρω μας;

Ἡ φωτογραφία τοῦ Τάσου ἀπὸ τότε, ποὺ γιὰ τοὺς πολλούς, ἦταν ἡ μόνη περίοδος ποὺ ἦταν …ὄμορφος. Ποῦ νὰ ἤξεραν πὼς τέτοιους ἀνθρώπους δὲν τοὺς βλέπεις μὲ τὰ μάτια ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιά…

(Visited 58 times, 1 visits today)




Leave a Reply