Ἀπόλλων καὶ Ἄρτεμις.

Ἀπόλλων καὶ Ἄρτεμις.3

Τῷν δὲ Κοίου θυγατέρῳν Ἀστερία μὲν ὁμειωθεῖσα ὄρτυγι ἑαυτὴν εἰς θάλασσαν ἔρριψε, φεύγουσα τὴν πρὸς Δία συνουσίαν· καὶ πόλις ἀπ᾿ ἐκείνης Ἀστερία πρότερον κληθεῖσα, ὕστερον δὲ Δῆλος. Λητὼ δὲ συνελθοῦσα Διὶ κατὰ τὴν Γῆν ἅπασαν ὑφ᾿ Ἥρας ἐλαύνετο, μέχρις εἰς Δῆλον ἐλθοῦσα γεννᾷ πρώτην Ἄρτεμιν, ὑφ᾿ ἧς μαιωθεῖσαι ὕστερον Ἀπόλλωνα ἐγέννησεν. Ἄρτεμις μὲν οὖν τὰ περὶ θύραν ἀσκήσασα παρθένος ἔμεινεν, Ἀπόλλων δὲ τὴν μαντικὴν μαθὼν παρὰ Πανὸς τοῦ Διὸς καὶ Θύμβρεως ἧκεν εἰς Δελφούς, χρησμῳδούσης τότε Θέμιδος· ὡς δὲ ὁ φρουρῶν τὸ μαντεῖον Πύθων ὄφις ἐκώλυεν αὐτὸν παρελθεὶν ἐπὶ τὸ χάσμα, τοῦτον ἀνελὼν τὸ μαντεῖον παραλαμβάνει.:Ἀπόλλων καὶ Ἄρτεμις.1
Ἡ Ἀστερία μία ἀπὸ ταῖς κόρες τοῦ Κοίου μεταμορφῶθει εἰς ὀρτύκιον, καὶ ἔπεσεν εἰς τὴν θάλασσαν προκειμένου νὰ ἀποφύγῃ τὴν συνουσίαν μετὰ τοῦ Διός. Ἐπῆρεν δὲ τὸ ὄνομά της μία πόλις, ἡ ὁποία παλαιὰ ὀνομάζετο Ἀστερία, καὶ ὕστερον Δῆλος. Ἡ ἀδελφή της ἡ Λητώ, συνευρέθη ἐρωτικῶς μετὰ τοῦ Διός, καὶ δι᾿ αὐτὸ ἡ Ἥρα τὴν ἐκυνηγοῦσεν εἰς ὅλην τὴν Γῆν· ἐως ὅτου ἔφθασεν εἰς τὴν Δῆλον καὶ ἐγέννησεν πρώτην τὴν Ἀρτέμιδα, ἡ ὁποία ἔκανε χρέη μαμῆς, καὶ τὴν ἐβοήθησεν εἰς τὴν γέννησιν τοῦ Ἀπόλλωνος.
Ἡ Ἄρτεμις ἐξησκήθη εἰς τὸ κυνήγιον καὶ παρέμεινεν παρθένος, ἑνᾦ ὁ Ἀπόλλων ἀφοῦ ἐδιδάχθη ὑπὸ τοῦ Πανός, τόν υἱόν τοῦ Διός καὶ τῆς Θύμβρεως, τὴν τέχνην τῆς μαντείας, ἐπῆγεν εἰς τοὺς Δελφούς, εἰς τοὺς ὁποίους μέχρι τότε ἔδιδεν τοὺς χρησμοὺς ἡ Θέμις. Ὁ Πύθων, ὁ ὄφις φρουρὸς τοῦ μαντείου τὸν ἐμπόδιζεν νὰ φτάσῃ εἰς τὸ χάσμα τῇς γῆς καὶ  ὁ Ἀπόλλων τὸν ἐφόνευσεν, καὶ ἀνέλαβεν τὸ μαντεῖον.

Ἀπόλλων καὶ Ἄρτεμις.2

 

Ὁ δὲ ἐπὶ τὸ «Ἡφαίστου» χαλκεῖον ἐλθών καὶ  ἁρπάσας παῖδαν ἕνα, ἐπὶ τῶν ὤμων ἐπιθέμενος ἐκέλευσεν ποδηγεῖν πρὸς ἀνατολάς. Ἐκεῖ δὲ παραγενόμενος ἀνέβλεπεν καὶ ἐξακεθεὶς ὑπὸ τῇς ἠλιακῇς ἀκτῖνος, καὶ διὰ ταχέων ἐπὶ τὸν Οἰνοπίωνα ἔσπευδεν. Ἀλλὰ τῷ μὲν Ποσειδῶν ἡφαιστότευκτον ὑπὸ γῆν κατεσκεύασεν οἶκον, Ὠρίωνος δ᾿ Ἠώς ἐρασθεῖσα ἥρπασεν καὶ ἐκόμισεν εἰς Δῆλον· ἐποίει γὰρ αὐτὴν Ἀφροδίτην συνεχῶς ἐρᾶν, ὅτι Ἄρει συνευνάσθη. Ὁ δ᾿ Ὀρίων, ὡς μὲν ἔνιοι λέγουσιν ἀνηρέθη δισκεύειν Ἄρτεμιν προκαλούμενος, ὡς δὲ τινες, βιαζόμενος Ὦπιν μίαν ἐξ Ὑπερβορέων παραγενομένων παρθένων ὑπ᾿ Ἀρτέμιδος ἐτοξεύθη.

**********************************

Ὁ Ὤρίωνας ὅμως ἐπῆγεν εἰς τὸ σιδηρουργεῖο τοῦ Ἡφαίστου καὶ ἀφοῦ ἐπῆρε ἕναν ἠπηρέτη, τὸν ἀνέβασεν εἰς τοὺς ὤμους του καὶ τὸν ἐπρόσταξεν νὰ τὸν ὁδηγῇ πρὸς τὴν ἀνατολήν. Ὅταν ἔφτασεν ἐκεῖ ἐθεραπεύθη ἀπὸ μίαν ἡλιακὴν ἀκτίνα καὶ ἐπανέκτησεν τὴν ὄρασίν του. Ὕστερα, ἔτρεξεν γρήγορα πρὸς τὸν Οἰνοπίωνα. Ὁ Ἥφαιστος ὅμως μὲ ἐντολὴν τοῦ Ποσειδῶνος εἶχεν κατασκευάση ἕνα σπίτι κάτω ἀπὸ τὴν γῆν διὰ τὸν Ὠρίωνα, ἀλλὰ ἡ Ἠώ, ἡ ὁποία ἦτο ἐρωτευμένη μαζύ του, τὸν ἅρπαξεν καὲ τὸν μετέφερεν εἰς τὴν Δῆλον.
Ἡ Ἀφροδίτη εἶχε κάνη τὴν Ἠῶ νὰ εἶναι μονίμως ἐρωτευμένη μὲ κάποιον, διότι εἶχε συνευρεθῆ μὲ τὸν Ἄρη. Ὁ δὲ Ὠρίων ἐφονεύθη κατὰ μίαν ἐκδοχήν, ἐπειδὴ προεκάλεσε τὴν Ἀρτέμιδα εἰς ἀγῶνα δισκοβολίας· κατὰ ἄλλην ἐπειδὴ ἐβίασεν τὴν Ὦπιν, ἡ ὁποία ἦτο μία παρθένος ἀπὸ τοὺς Ὑπερβορείους, τὸν ἐφόνευσεν ἡ Ἄρτεμις μὲ τὸ τόξο της.

Γκολέμης Τᾶσος

(Visited 96 times, 1 visits today)




Leave a Reply