Ὑπάρχει τελικῶς οἰκογενειακή εὐθύνη;

Οἰκογενειακὴ εὐθύνη τῶν ἀδελφῶν Μπελογιάννη.

Ὁ Νῖκος Μπελογιάννης τὸ 1952, κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Α’ Διαρκὲς Στρατοδικεῖο Ἀθηνῶν καὶ ἐξετελέσθη μὲ τὴν κατηγορία τῆς κατασκοπείας καὶ τῆς ἐσχάτης προδοσίας . Τὸ παράξενο σήμερα εἶναι ὅτι θεωρεῖται ἡ δίκη, ἀπὸ τὴν ἐπίσημο προπαγάνδα (ὄχι μόνον τῆς ἀριστερᾶς) ὡς παρῳδία, παρ΄ ὅ,τι ἡ ἀπόφασις ἐστηρίχθη σὲ ἀδιάσειστα στοιχεῖα καὶ δὲν ἦταν ἀποτέλεσμα τοῦ ἐν πράγματι ἀντικομμουνιστικοῦ κλίματος ποὺ ὑπῆρχε λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ χῶμα ἤταν ἀκόμη φρεσκοποτισμένο ἀπὸ ἑλληνικὸ αἷμα μὲ εὐθύνη τοῦ ΚΚΕ καὶ προσωπικὴ μεγάλη εὐθύνη τοῦ Νίκου Μπελογιάννη.

Ὁ Νῖκος Μπελογιάννης, ὅπως καὶ ἄλλοι ἠθικοὶ αὐτουργοί, οὐδέποτε ἐξεδιώχθη γιὰ ἠθικὴ αὐτουργία τῶν φοβερῶν ἐγκλημάτων ποὺ διεδραματίσθησαν ἐπὶ κατοχῆς, διότι ἀμνηστεύθησαν ἀπὸ ὅρο τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας (12-02-1945) καὶ συμπληρωματικὰ μὲ τὸν νόμο Σοφούλη (τοῦ δῆθεν «περὶ ἀποσυμορήσεως τῶν φυλακῶν» -15-12-1945), οὐδέποτε ἐτιμωρήθη.

Ὁ Νῖκος Μπελογιάννης, ὡς ὑπεύθυνος στὴν κατοχὴ – τὸ 1944 – τοῦ ΚΚΕ, στὴν Πελοπόννησο, ἦταν αὐτὸς ποὺ ἐφήρμοσε-εἰσήγαγε πρῶτος τὴν «ἀρχὴ τῆς οἰκογενειακῆς εὐθύνης» γιὰ τὰ μέλη τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας. (Ἐπὶ τῆς πραγματικότητος γιὰ ὅλους τοὺς «ἀντιδραστικούς». Σχετικὰ δὲ εἶναι αἰσχρὸ ἀτόπημα τῆς προπαγάνδας, νὰ ἀναφέρεται στὴν Βικιπαιδεία τὸ ἀντίθετο καὶ ἀτεκμηρίωτο : «Τὴν ἄνοιξη τοῦ 1944 ὁ Μπελογιάννης σὲ ἀπάντηση τῆς οἰκογενειακῆς εὐθύνης ποὺ εἶχαν εἰσαγάγη τὰ τάγματα ἀσφαλείας, ἀπήντησε μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.»

Τὸ κατωτέρῳ ἄγνωστο κείμενο-ντοκουμέντο- ἡμερολόγιο ἀπὸ τὴν συνομιλία τοῦ πρεσβευτοῦ τῆς ΕΣΣΔ στὴν Ἑλλάδα (Μ.Γ. Σερκγέεφ) μὲ τὴν τότε βασίλισσα τῆς Ἑλλάδος Φρειδερίκη (25 Νοεμβρίου 1960, Ἄκρως ἀπόῤῥητον), ἂς προβληματίσῃ τοὺς ὑμνητὲς τοῦ Νίκου Μπελογιάννου, κομμουνιστοπλήκτους καί, ἐπὶ πλέον, στὸ ἐὰν ἰσχύῃ καὶ πιὰ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι, ἡ οἰκογενειακὴ εὐθύνη, γιὰ τὰ δύο αὐτὰ ἀδέρφια !!!

«…Στὴν συνέχεια ἡ βασίλισσα εἶπε ὅτι εὑρέθη σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς χώρας, εἶδε πολλὴ δυστυχία ποὺ προεκλήθη ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὲς καὶ ὅτι ἀπὸ αὐτὸ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά της. Συνεχίζοντας ἡ βασίλισσα εἶπε ὅτι τὴν δράση τοῦ Μπελογιάννου δεν τὴν ἐνέκριναν οὔτε καὶ οἱ κοντινοί του συγγενεῖς. Λίγο χρόνο ὕστερα ἀπὸ τὴν ἔκδοση τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως κατὰ τοῦ Μπελογιάννη ἦλθε ἀπὸ τὶς Η.Π.Α. στὴν Ἑλλάδα μία ὁμάδα Ἀμερικανῶν ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἡ ὁποία ἐπεσκέφθη τὴν βασίλισσα καὶ παρέδωσε στὸ ταμεῖο της σημαντικὸ ποσὸ γιὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ γιὰ τὴν ὑποστήριξη ὅσων ὑπέφεραν ἀπὸ τὸν ἐμφύλιο πόλεμο καὶ ἄλλες ταλαιπωρίες. Μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ὁμάδος, εἶπε ἡ βασίλισσα, εὑρίσκετο καὶ κάποιος κύριος Μπέλ, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἀπεδείχθη ἀργότερα, ἦταν ὁ μεγαλύτερος ἀδερφὸς τοῦ Μπελογιάννη. Τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅτι ὁ κύριος Μπὲλ ἐπεσκεύθη τὴν βασίλισσα ὡς μέλος τῆς ὁμάδος ποὺ ἀνεφέρθη, ἡ βασίλισσα τὸ θεωρεῖ ὡς ἀποδοκιμασία τῆς δράσεως τοῦ μικροτέρου κομμουνιστοῦ ἀδελφοῦ του.»

Ῥιζόγιαννης Σωτήρης

(Visited 243 times, 1 visits today)




Leave a Reply