Θὰ πάω στὰ …ἀγριολούλουδα!!!

Ἐχθές, τὴν ὥρα ποὺ ἔγραφα τὸ σχετικὸ μὲ τὶς σημερινὲς ἐκλογὲς κείμενόν μου:

Ψηφίζοντας (μὲ χαρά!!!) τοὺς …δημίους μας!!!

…συνέβη κάτι πολὺ ἀστεῖο.
Φίλος μοῦ ἐτηλεφώνησε γιὰ νὰ μοῦ προτείνῃ νὰ ψηφίσω κάποιον συνδυασμὸ γιὰ τὶς αὐτοδιοικητικὲς ἐκλογές.
Δὲν τὸν ἄφησα νὰ ὁλοκληρώσῃ τὶς προτάσεις του, διότι τοῦ ἀπήντησα πὼς ὄχι μόνον δὲν θὰ ψηφίσω, ἀλλὰ πὼς αὐτὸ τὸ κάνω ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια. Τοῦ ἐξήγησα πὼς εἶναι θέμα δικῆς μου ἐντιμότητος τὸ νὰ μὴν συμμετάσχω στὶς παράνομες διαδικασίες, προσφέροντας ἐπὶ τῆς οὐσίας τὶς κατάλληλες «νομιμοποιήσεις» μὲ τὴν συμμετοχή μου, σὲ κάτι ποὺ καταπατᾶ τὶς ἐλευθερίες τοῦ ἀτόμου, τὴν Ἀριστεία καί, καταληκτικῶς, τὸ Χρέος μας ὡς κοινωνίες.

Δὲν μὲ ἄκουγε… Ξεκίνησε νὰ μοῦ λέῃ γιὰ τὰ τοπικά μας προβλήματα, γιὰ τὸ πόσο μᾶς ἔχουν λησμονήση οἱ …«ἐκπρόσωποί» μας καὶ γιὰ τὸ ὅτι μόνον μὲ τὸ νὰ ἐκλέξουμε «δικούς μας» θὰ ἐπιτύχουμε νὰ ἐπιλυθοῦν κάποια ἐξ αὐτῶν. 
Ἐπανέλαβα τὶς θέσεις μου, τοῦ ἐξήγησα, ἀκόμη πιὸ ἀποφασιστικῶς, πὼς μὲ τὸ νὰ συμμετέχω στὶς ἐκλογὲς νομιμοποιῶ, ἐμμέσως μὰ σαφῶς, κάθε εἰς βάρος μου ἔγκλημα, ἀλλὰ αὐτὸς δὲν μποροῦσε νὰ ἀντιληφθῇ τί τοῦ ἔλεγα. Τελικῶς παρητήθη ἀπὸ τὴν προσπάθειά του νὰ μὲ πείσῃ, ἐφ΄ ὅσον ὁ χρόνος τὸν ἐπίεζε γιὰ νὰ προλάβῃ νὰ ἐπικοινωνήσῃ μὲ ἄλλους καὶ νὰ τοὺς κατευθύνῃ ἀναλόγως.

Ἀπογοήτευσις; Ὄχι, οὐδόλως… Γελοῦσα μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ τηλεφώνημα. Μοῦ φάνηκε τόσο ἀστεῖο, ποὺ ἀν τί νὰ ἀπογοητευθῶ, χαμογελοῦσα στὴν ἀρχή, ἔως τὸ χαμόγελό μου νὰ γίνῃ γέλιο δυνατὸ καὶ νὰ καταφέρω νὰ διασκεδάσω βαθύτατα μὲ τὶς παπαγαλίες του. Δὲν μὲ ἐνοχλεῖ τὸ τί κάνει αὐτὸς ὁ φίλος, ὅπως ἐπίσης δὲν μὲ ἐνοχλεῖ τὸ τί κάνει ὁ ὁποιοσδήποτε ἄλλος, εἴτε ψηφίσῃ εἶτε ὄχι. Καὶ δὲν μὲ ἐνοχλεῖ διότι ἀφ΄ ἐνὸς ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει τὸν δικό του χρόνο γιὰ νὰ συνειδητοποιήσῃ βασικὲς κι ἀναγκαῖες ἀλήθειες μὰ καί, ἐπὶ πλέον διότι δὲν γίνεται νὰ μπορέσουμε ὅλοι μας νὰ κατανοήσουμε τὰ ἴδια πράγματα. Ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς, ὡς μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάληπτο τῆς φύσεως θαῦμα, ἐδῶ εὑρίσκεται γιὰ διαφορετικὰ ἔργα καὶ πράξεις. Πῶς λοιπόν ἐγώ μπορῶ νά παίξω τόν …«ῥόλο» ἄλλου ἤ πῶς γίνεται νά διαβῇ κάποιος ἄλλος τόν δικό μου δρόμο;

Συνεπῶς; Τί κάνω σήμερα;
Χμμμ… Σήμερα ἀγαπητοί μου θὰ πάω στὴν ἐξοχὴ γιὰ νὰ ἀπολαύσω, ὅσο μπορῶ, τὰ ἀγριολούλουδα καὶ τὶς ὀμορφιὲς τοῦ κόσμου μας. Θὰ ἀναπνεύσω, ὅσο μπορῶ, ἀέρα Ἐλευθερίας, ἔξω ἀπὸ συμβατικὰ στεγανὰ καὶ πέραν ἀπὸ μιμητισμούς. Θὰ ἀφήσω τὶς σκέψεις μου νὰ ταξειδεύσουν ἐκεῖ ποὺ ἡ καθημερινότης δὲν μοῦ ἐπιτρέπει καὶ θὰ ἐπιτρέψω στὶς αἰσθήσεις μου νὰ «νοιώσουν» σὲ βάθος κάθε Φυσικὸ Νόμο, ποὺ ἡ ὑβριστική μας καθημερινότης καταπατᾶ.

Ἐγὼ λοιπὸν σήμερα θὰ αἰσθανθῶ πλήρως Ἐλευθέρα, ὡς ἄνθρωπος, ἀρνουμένη, ἐμπράκτως, τὰ ὅσα θέλησαν κάποιοι νὰ μοῦ ἐμφυτεύσουν στὸ ἀντιληπτικό μου πεδίον γιὰ νὰ λειτουργῶ ὡς ὑπάκουο καὶ πειθήνιό τους τσιράκι, ἀνεξαρτήτως τῶν ἰδεοληψιῶν ποὺ θὰ (νομίζω πὼς) ὑπηρετῶ. Σήμερα θὰ ἀρνηθῶ μὲ ὅλους τοὺς τρόπους κάθε μορφὴ ἐκπαιδεύσεώς μου, κάθε λοβοτομή μου καὶ κάθε δουλοπρέπειά μου. Σήμερα θὰ χαράξω, ἐπισήμως, τὰ πρῶτα βήματα τῆς Ἐλευθερίας μου, ἔξω ἀπὸ συστήματα καὶ τακτικὲς καὶ συμβατότητες.

Σήμερα θὰ ἀπολαύσω μόνον τὸν κόσμο μου καὶ τὴν ζωή μου, πρὸ κειμένου νὰ γεμίσω τὶς «ἐνεργειακές μου ἀποθῆκες»., τόσο ὅσο χρειάζεται, γιὰ νὰ ἀνθέξω τὰ ἐπερχόμενα δεινά μας.

Ἀπὸ αὔριο καὶ πάλι θὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὰ κοινά, ὅπως ἐγὼ φυσικὰ τὰ ἀντιλαμβάνομαι αὐτά, ἐφ’ ὄσον κατ’ ἐμὲ σκοπὸς τοῦ Ἀνθρώπου εἶναι τὸ νὰ πολεμᾷ διαρκῶς κάθε ἐχθρό, ὀρατὸ ἢ ἀόρατο, πρὸ κειμένου νὰ διασφαλίζῃ καὶ νὰ ἐπαυξάνῃ τοὺς βαθμοὺς Ἐλευθερίας του κι ὄχι νὰ ἀποδέχεται ἀμαζητὶ ἧττες.

Αἰσθάνομαι πολεμιστής, ἀλλὰ χρειάζομαι ἀκόμη σὲ βάθος πολλὲς ἀλλαγὲς κι ἀνατροπές.
Τὰ ὅπλα μου, ἐδῶ καὶ καιρό, γνωρίζω πὼς εἶναι τελείως διαφορετικὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μοῦ ὑπέδειξαν καὶ χρέος μου εἶναι νὰ τὰ ἀνακαλύψω ὄλα, ἔνα πρὸς ἔνα.
Ἔως τότε ἀπλῶς θὰ προγυμνάζομαι καθημερινῶς.

Σήμερα ὅμως θὰ κυλησθῶ, θὰ μυρίσω καὶ θὰ μαζέψω ἀγριολούλουδα…

Φιλονόη

(Visited 133 times, 1 visits today)




One thought on “Θὰ πάω στὰ …ἀγριολούλουδα!!!

Leave a Reply