Ἡ λαϊκὴ σοφία μᾶς λέει πὼς στὴν ἀνάγκη μας θὰ σπεύσουν πρῶτα οἱ γείτονες καὶ μετὰ οἱ δικοί μας. Κι αὐτὸ διότι μόνον οἱ γείτονες διαβιοῦν κοντά μας, μᾶς ἀκοῦν καὶ μᾶς βλέπουν.
Πόσο καλά λοιπόν τά ἔχουμε μέ τούς γείτονές μας;
Ἐμεῖς ὅμως αὐτὴν τὴν λαϊκὴ σοφία τὴν λησμονήσαμε…
Ζητᾶμε καί, ὡς ἔναν βαθμὸ καλῶς κάνουμε, μόνον ὁμοϊδεάτες μας καὶ συμφωνοῦντες γιὰ νὰ συναναστραφοῦμε.
Χωνόμεθα μέσα σὲ συλλόγους, κινήματα, κόμματα καὶ ὅ,τι ἄλλο εὐρεθῇ ἐμπρός μας, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ αἰσθανόμεθα ἀσφαλεῖς καὶ προστατευμένοι. Ἀρνούμεθα νὰ δοῦμε τὸ ἐὰν δίπλα μας ἐπίσης στέκουν ἄνθρωποι καί, κυρίως, ἀρνούμεθα νὰ τοὺς προσεγγίσουμε καὶ νὰ ἐπικοινωνήσουμε μαζύ τους.
Γενικῶς ἡ ἀποξένωσις, ὡς συνθήκη, ἰδίως στὰ ἀστικὰ περιβάλλοντα, εἶναι τόσο ἀκραία, ποὺ ἴσως ἀκόμη καὶ νὰ συναντοῦμε καθημερινῶς καὶ γιὰ χρόνια τὰ ἴδια πρόσωπα, ἀλλὰ ἀρνούμεθα νὰ τὰ καλημερίσουμε ἢ νὰ τὰ πλησιάσουμε. Ὁ κόσμος μας, σωστὸς ἢ λάθος, εἶναι τόσο ἀτομική μας ὑπόθεσις, ποὺ δὲν χωρᾶ μέσα σου κάτι ἄλλο.
Κι ὅμως… Δὲν εἶναι ἔτσι. Ἡ ἀλήθεια εἶναι τελείως διαφορετική…
Ὡς γνωστὸν λοιπὸν πρῶτος στὴν ἀνάγκη μας θὰ σπεύση ὁ γείτων.
Τὸ ἐὰν ὁ γείτων εἶναι καὶ …κολλητός μας, εἶναι δευτερεῦον, διότι τελικῶς οὐδὲ μίαν ἀξία ἔχει τὸ νὰ τὸν θεωρῶ καὶ φίλο μου, παρὰ μόνον νὰ τὸν ἀποδέχομαι ὅπως εἶναι, πρὸ κειμένου νὰ συντηροῦμε ἔναν ἀναγκαῖο ἀλληλοσεβασμό. Ἐὰν αὐτὰ τὰ ἔχουμε, τότε ὄλα τὰ ἄλλα εἶναι αὐτονόητα.
Στὴν ἀνάγκη φίλοι μου μά, κυρίως, στὴν πολλὴ μεγάλη ἀνάγκη, δὲν θὰ προλάβη κάποιος δικός μας νὰ ἀπλώσῃ χείρα βοηθείας. Μόνον ὁ διπλανός μας θὰ τὸ κάνη. Γιὰ αὐτὸ καὶ μόνον ἀξίζει τὸν κόπο, ἐπὶ τέλους, ἀκόμη καὶ τώρα, νὰ κυττάξουμε δίπλα μας. Νὰ μιλήσουμε, νὰ ἐπικοινωνήσουμε καὶ νὰ ἀνοίξουμε τὶς καρδιές μας.
Οὐδεὶς ἀπὸ ἐμᾶς γνωρίζει τὸ τί κακὸ θὰ μᾶς εὕρη καὶ πότε. Καὶ μακάρι νὰ μὴν μᾶς συμβῇ κάποιο κακό, ἀλλὰ ἐὰν μᾶς συμβῇ, θὰ πρέπη καὶ νὰ μποροῦμε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουμε. Ἐμεῖς θὰ σπεύσουμε στὸν διπλανό μας κι αὐτὸς θὰ σπεύση μόνον ἄμεσα σὲ ἐμᾶς.
Νὰ τὸ κρατᾶμε στὴν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ μας λοιπὸν σήμερα καὶ νὰ ξεκινήσουμε, μὲ τὴν καρδιά μας, νὰ μοιράζουμε καλημέρες. Θὰ μᾶς ἐπιστραφοῦν στὸ πολλαπλάσιο μά, συνάμα, θὰ ἀνοίξουμε πύλες πού, συνήθως, μόνοι μας σφραγίσαμε.
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.