Ἤ αὐτοί, ἤ ἐγώ…!!!

Διάβασα τὴν ἀξιόλογη λίστα τοῦ κυρίου Θεοχάρη…
Αὐτοὺς ποὺ τὸν στηρίζουν στὴν προσπάθειά του στὸ νέο κόμμα.
Καθηγητές, τέως καθηγητές, πρόεδροι, τέως πρόεδροι, στελέχη καὶ ὅλο τὸ κρατικοδίαιτο συναπάντημα τῆς μεταπολιτεύσεως, στολισμένο μὲ τὸν σημιτικὸ εὐρωπαϊσμό.
Ὅλοι αὐτοὶ δῆλα δή, ποὺ περιμένουν ἀπὸ ἐμέναν νὰ δημιουργήσω, γιὰ νὰ μὲ φορολογήσουν καὶ νὰ πληρωθοῦν.

Ἤ αὐτοί, ἤ ἐγώ...!!! Συνέχεια

Δικτατορικῶν καθεστώτων δικαιοσύνη…

Δικτατορικῶν καθεστώτων δικαιοσύνη...

ποιό δικτατορικό καθεστώς μπορεῖ νά σταθῇ ἐάν δέν ἔχῃ στήν καβάντζα τούς δικαστικούς;…

εἶσαι λοιπόν κυβέρνησις;
κάνεις ῥύθμιση γιὰ τὰ «κρυμμένα» μαῦρα τῶν «ὑπηρετῶν» τῆς Θέμιδος καί: Συνέχεια

Κάποιαν Τρίτη θὰ ἀνοίξουν οἱ τράπεζες…

Κάποιαν Τρίτη θὰ ἀνοίξουν οἱ τράπεζες...

Ναί, ἀλλὰ δὲν γνωρίζουμε ποιὰν …ἀκριβῶς Τρίτη.
Τοῦ 2015; Τοῦ 2016; Ἤ γενικῶς;
Συνέχεια

Μὰ δὲν τὸν γνωρίζουν τὸν Galbraith λέμε…

Χουλιαράκης: δὲν γνωρίζει τὸν Galbraith!!!
Σήμερα…!!!
Διότι κάποτε ἦσαν ὁλίγον …κολλητοί!!!

Χουλιαράκης (κόλλησε τὸ ψέμμα ἀπὸ τοὺς Τσιπροκαμμένους):
«Ποιός εἶναι αὐτός ὁ ἀνεκδιήγητος Γκαλμπρέιθ;
Δὲν τὸν ξέρω. Δὲν τὸν ἔχω συναντήσει ποτὲ στὴν ζωή μου»

Μὰ δὲν τὸν γνωρίζει τὸν Galbraith λέμε...1

Συνέχεια

Πολιτικὴ γιὰ τὴν τέρψιν τῶν μαζῶν…

Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Τσίπρας χαριεντίζεται μὲ τοὺς μεγάλους τοῦ κόσμου, μὲ ξένους ἡγέτες, ὅλο διαχύσεις, ἀγκαλιάσματα, κτυπήματα στὴν πλάτη καὶ ξεκαρδιστικὰ ἀστειάκια (ξεκαρδιστικὰ γιὰ τὸν ἴδιον καί, ἀναγκαστικῶς καὶ γιὰ τούς, ἀναγκεμένους, συνομιλητές του, ποὺ πρέπει κι αὐτοὶ νὰ γελάσουν γιὰ νὰ φανοῦν συνεπεῖς στὸ πρωτόκολλον καὶ στοὺς κανόνες εὐγενείας), μὲ μίαν ἀλλόκοτο οἰκειότητα, λὲς καὶ τοὺς ξέρει ἀπὸ τὰ χρόνια τοῦ παιδικοῦ σταθμοῦ, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον συμμετέχει σὲ events, ποὺ ὀργανώνονται πρὸς τιμὴν καὶ κολακεία τοῦ ἀξιώματός του, ὅπως τὰ γυαλιὰ εἰκονικῆς πραγματικότητος ἢ οἱ ἐπισκέψεις στὰ μνημεία, δείχνει πόσο πολὺ ἦταν ἕτοιμος ἀπὸ καιρὸ γιὰ τὴν πολιτική.

Πολιτικὴ γιὰ τὴν τέρψιν τῶν μαζῶν... Συνέχεια

Δικαστὲς οἱ …«λαδιάρηδες»!!!

Τώρα, ἐὰν πῇ κάποιος ὅτι τὸ φαινόμενον δικαστῶν ποὺ τὰ ἁρπάζουν χονδρά, εἶναι ἐκτεταμένο καὶ γνωστὸ σὲ ὅλους τοὺς παροικοῦντες καὶ ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ πρεμούρα τῆς ἡγεσίας τῆς «δικαιοσύνης» νὰ διασφαλίσῃ μὲ γελοῖες, ἐπιπέδου βρεφονηπιακοῦ σταθοῦ, «ἐρμηνείες» τοῦ Συντάγματος τὴν ἐξαίρεσι τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς δικαστικῆς μαφίας, ἀπὸ ἐλέγχους «πόθεν ἔσχες» καὶ δηλώσεις περιουσιακῶν στοιχείων, δὲν εἶναι κάτι ἄλλο ἀπὸ ξεκάθαρο μέτρο προστασίας λαδιάρηδην καὶ συγκαλύψεις ἐγκλήματος, θὰ εἶναι λαϊκιστὴς καὶ ἀνεύθυνος. Ἔ; Συνέχεια