«…Μᾶς ἔκαναν κριτικὴ ὅτι δῆθεν ἀνοίξαμε τὰ σύνορα. Ποιά σύνορα; Ἔχει σύνορα ἡ θάλασσα καί δέν τό ξέραμε;» Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Θά ζήσουμε ἕναν …«ἔρωτα ὅλο τρέλλα» μετά τίς ἐκλογές;
μὴν λέμε ἀνοησίες…
ἄκου ἐκεῖ…
ὅτι ὁ ἀλέξης – λέει – μὲ τὸν μεϊμὰρ θὰ ἐρωτευθοῦν τρελλὰ – μετὰ τὶς ἐκλογὲς – καὶ θὰ πάρουν τὴν φώφη νὰ τοὺς κρατᾷ τὸ φανάρι, τὸν σταῦρο νὰ σερβίρῃ ποτά, τὸν πᾶνο γιὰ σεκιούριτι κι ὅλοι μαζὺ θὰ πᾶνε- λέει – στὸν κωστάκη τὸν καραμανλῆ νὰ τὸν κάνουν πρωθυπουργὸ φωνάζοντας τὸ σύνθημα: «κωστάκη… δῶσε καὶ σῶσε!…»
Συνέχεια
Ἐκλογὲς ἔρχονται… Εὐκαιρία νὰ γελάσουμε…!!!
Γιατί νά γελάσουμε;
Μὰ διότι ΑΛΛΟΙ, μέσῳ λίστας, ἐπιλέγουν τὸ ποιοὶ «φωστῆρες» θὰ μᾶς …«κυβερνήσουν», ὡς …τοποτηρητὲς τῶν τοκογλύφων.
Ἐμεῖς οὔτε λόγο ἔχουμε σὲ ὅλο αὐτό, ἀλλὰ ἀκόμη κι ἐὰν ἐκφέρουμε τὸν παραμικρὸ …ψίθυρο, τὸ λιγότερο ποὺ θὰ ὑποστοῦμε εἶναι τὰ …«καλὰ τῆς δημοκρατίας» τους.
Καὶ μάλιστα πρέπει νὰ γελάσουμε μὲ τὴν …καρδιά μας!
Ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸ ποιοὶ μετέχουν στὶς λίστες τους, ἄς συνειδητοποιήσουμε, γιὰ ἀκόμη μία φορά, πόσο κακοστημένη παράστασις εἶναι αὐτὸ ποὺ βλέπουμε. Συνέχεια
Ἐπιβεβαιωμένες καταστάσεις ποὺ δὲν μᾶς τιμοῦν.

Ἐπιβεβαιωμένες καταστάσεις ποὺ δὲν μᾶς τιμοῦν.
- Ἡ χώρα μας εὑρίσκεται σὲ ἀθλία οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ κατάστασι, ἐπαιτείας μάλιστα.
- Τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ μας δὲν δίδει δεκάρα γιὰ τὸ ἐὰν ἡ ἡ Θρᾴκη αὔριο τὸ πρωΐ θὰ ἀνήκη σὲ ἄλλο κράτος.
- Ὅλοι εἶναι σίγουροι ὅτι ἀνάπτυξις οὐδέποτε θὰ ὑπάρξη, γιὰ τοὺς κυρίους λόγους ὅτι:
Συνέχεια
Στὶς ΗΠΑ τὴν 11η Σεπτεμβρίου 2001…
Τὴν 11η Σεπτεμβρίου 2001 οἱ δίδυμοι πύργοι στὴν Νέα Ὑόρκη κατέῤῥευσαν μία ὥρα μετὰ τὸ «κτύπημα».
Ἐνῷ τὸ κτίριο στὴν φωτογραφία καιγόταν ἐπὶ μία ἡμέρα καὶ πέντε ὧρες ἀλλὰ τελικὰ …ΔΕΝ ἔπεσε!!! Συνέχεια
Ἡμερολόγιον στρατιώτου…..
Ποιας χώρας είμαι κομμάτι; Αναρωτιέμαι συνέχεια και απάντηση δεν έρχεται από πουθενά. Γραφιάδες και εργολάβοι κάνουν ασκήσεις πια επί χάρτου σε αυτό το κομμάτι γης που στέκεται σαν βραχονησίδα μέσα σε μία γκρίζα ζώνη που από την μια έχει το μέλλον και από την άλλη το παρελθόν. Και εγώ δεν ανήκω ούτε στο μέλλον ούτε στο παρελθόν. Στέκομαι εδώ άνευ ταυτότητας πλέον, να σέρνομαι σε δικαστήρια και να απολογούμαι που η μάνα μου κοιλοπόνεσε σε αυτή την γη και όχι σε άλλη. Συνέχεια