Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὕμνοι (;;;) γιὰ τὴν «παγκόσμια ἡμέρα ποιήσεως»!!!
Παγκόσμιος ἡμέρα ποιήσεως σήμερα…
Θὰ σᾶς παρουσιάσω δύο ποιητὲς ποὺ ὅταν τοὺς διάβασα παράτησα τὴν ποίηση αὐτό-ἐτέθην ἐκτὸς συναγωνισμοῦ καὶ τώρα ἀρμέγω βουβάλια στὴν Βόρειο Ἑλλάδα ἐνῶ τὶς ἐλεύθερες ὧρες μου μεταφέρω παγόβουνα στὰ μπαράκια τῆς Ἰσλανδίας καὶ δόξα νὰ ‘χῃ ὁ γιαραμπὴς τὴν βγάζω… Καί τό βασικότερο; Δὲν γελοῦν πιὰ μαζύ μου…
Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμεθα μόνον μέ ἕναν …Τίμιο; (ἀναδημοσίευσις)
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις κι ἀπόψε… Σὲ λίγο…
Ξεκινᾷ δῆλα δὴ σὲ λίγο τὸ μαρτύριον τῆς …σταγόνας!
Λίγο λίγο, κάθε βράδυ καὶ λίγο περισσότερο, μᾶς «πείθουν» γιὰ τὸ πόσο ἀνίκανοι εἴμαστε νὰ σκεφθοῦμε μόνοι μας, γιὰ τὸ πόσο συνυπεύθυνοι εἴμαστε στὰ ἐγκλήματα, γιὰ τὸ πόσο ἀνίκανοι εἴμαστε στὸ νὰ αὐτοδιοικηθοῦμε…
Λίγο λίγο… Κάθε βράδυ καὶ λίγο περισσότερο… Συνέχεια
Δημοσιοποιημένα ἐγκλήματα ὑποδεικνύουν τὸ …τέλος!!!
Αὐτὰ ποὺ γεννοῦν καθολικὸ πόνο, δάκρυ καὶ ὀργὴ σὲ ὅλους μας, εἶναι ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μετατρέπουν ὁλοκλήρους πληθυσμοὺς σὲ ἀθῶα θύματα. Ὅσο περισσότερα τὰ θύματα καί, ἰδίως, ὅσο περισσότερα τὰ ἀθῷα θύματα, τόσο μεγαλύτερες οἱ ῥωγμὲς στὶς τάξεις τῶν (φερομένων ὡς) κρατούντων.
Δὲν φοβοῦνται οἱ (φερόμενοι ὡς) κρατοῦντες ὄλα τὰ θύματά τους. Τὰ πολλά, τὰ θύματα τῶν νομομαγειρευμάτων, τῶν οἰκονομικῶν ἀφαιμάξεων, τῆς ὁμογενοποιήσεως δὲν τὰ φοβοῦνται. Καὶ δὲν τὰ φοβοῦνται διότι ἔχουν πρὸ πολλοῦ ἐκπαιδευθῆ καὶ προετοιμασθῆ πρὸ κειμένου νὰ τὰ ἀπαξιώνουν καὶ νὰ τὰ περιθωριοποιοῦν.
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μέ τόν κύριο Πτέραρχο; (ἀναδημοσίευσις)
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Εἰδήσεις ποὺ τελικῶς παραμένουν ὁ κύριος μοχλὸς δουλοποιήσεῶς μας. Μέσα ἀπὸ αὐτὲς μᾶς περνοῦν ὅλα τὰ μηνύματα ποὺ θέλουν νὰ μᾶς περάσουν, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς μεγαλώνουν τὰ ἐνοχικὰ σύνδρομα καὶ τελικῶς νὰ μᾶς ἀκινητοποιοῦν… Συνέχεια
Ὑποτεταγμένες πλήρως εἶναι οἱ διχασμένες κοινωνίες
Ἕνα ἀκόμη διχαστικὸ «αὐγὸ τοῦ φιδιοῦ», ἀπειλεῖ τὴν Ἐλευθερία… 
«…Ἀποτέλεσμα, ἡ ἐταιρεία νὰ ὑποκύψῃ στὸν ἐκβιασμὸ ἀπολύοντας τὴν ὑπεύθυνο ὑπάλληλο ποὺ ὡστόσο ἔκανε τὴν δουλειά της.
Καὶ ἔτσι ἕνας ὡραῖος διχασμὸς γεννιέται ἀπὸ τὰ …«θύματα» ποὺ ἔρχονται ἁπλῶς γιὰ …«μίαν καλλιτέρα ζωὴ» ἀλλὰ μετατρέπονται σὲ θύτες….»
Συνέχεια