Ὅπως τότε, ἐπὶ Ὄθωνος…

Τὸ 1833 ἔφθασε ὁ ἀνήλικος Ὄθων στὴν Ἑλλάδα, συνοδευόμενος ἀπὸ τρεῖς Βαυαροὺς ἀξιωματούχους, ὡς ἀντιβασιλεῖς, καὶ 3.850 Βαυαροὺς στρατιῶτες, στοὺς ὁποίους προσετέθησαν ἐθελοντὲς Γερμανοὶ ἀλλὰ καὶ «Ἕλληνες». Συνέχεια

Τὴν σημαία τῆς καρδιᾶς μας στὰ χέρια μας…

 

Παραμονὴ τοῦ μεγάλου «Ὄχι» σήμερα.
Ἑνὸς «Ὄχι» ποὺ ἡ πατρίδα μας τίμησε γιὰ δεκαετίες, διότι ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, συνειδητοποιούσαμε, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν γνωρίζαμε ἱστορία, τὴν βαρύτητά του.
Ἕνὸς «Ὄχι» ποὺ προσπάθησαν νὰ μειώσουν, νὰ λοιδωρήσουν, νὰ βρωμήσουν ὅλα τὰ κατακάθια τοῦ πλανήτου, μὲ πρῶτο καὶ χειρότερο τὸ ἐδῶ …«ἀριστερό» τμῆμα τῆς κοινωνίας μας… Συνέχεια

Ἀναζήτησε τὸ (πραγματικό) Φῶς!!!

Ἄφησε πίσω σου κάθε τὶ ποὺ ἔως τώρα σὲ κρατοῦσε δέσμιο σὲ ἐπαναλαμβανόμενα παθήματα.
Ξεκίνα μὲ νέες ἰδέες, νέες σκέψεις καὶ κυρίως μὲ νέες ὀπτικές.
Ξέχνα ὅσα σὲ τρομάζουν ἢ πιστεύεις πὼς σὲ τρομάζουν.
Ἀναζήτησε τὸ Φῶς… Τὸ δικό σου Φῶς… αὐτὸ ποὺ ἔως τώρα δὲν ἔβλεπες… Συνέχεια

Γιά ποίαν κοινωνία ἀξίζει νά ἀγωνισθοῦμε;

Οἱ φίλοι μιλοῦν...

Γιά νά συντηρήσουμε αὐτήν πού σήμερα μᾶς ἔπεισαν πώς εἶναι κοινωνία ἤ γιά μίαν κοινωνία πού θά πατᾶ στήν ἐπί-κοινωνία;
Γιά μίαν κοινωνία πού οὐδείς μᾶς ἐπέτρεψε νά ἀνακαλύψουμε ἤ γιά μίαν κατ’ ἐπίφασιν κοινωνία, ὅπου ὀ καταναλωτισμός, ἡ ἀρπακτή καί τό βόλεμα θά βασιλεύουν;
Γιά μίαν κοινωνία ὅπου τό κάθε μέλος θά εἶναι κοινωνός Ἀξιῶν, Ἀρχῶν καί Ἀριστείας ἤ γιά μίαν κοινωνία ὅπου θά διαβιοῦν ἅπαντες μόνον ὡς παπαγάλοι; Συνέχεια

Θέλησις …ἀκροβατῶν!!!

Χρειάζεται βαθειὰ θέλησις γιὰ νὰ ἐξέλθουμε ἀπὸ τὰ ἀδιέξοδα. Ἰσχυρή, ἀδιαπραγμάτευτος καὶ φαινομενικῶς ἐπικίνδυνα …ἀκροβατική!!!
Διαφορετικὰ δὲν χρειάζεται νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ τέλμα μας. Ἂς ἀπολαύσουμε τὸ τέλος σιωπώντας… Συνέχεια

Γιὰ τὸ καλό μας…

Διαβιοῦμε σὲ ἐποχὲς τέτοιες ποὺ οὔτε γνωρίζουμε ἐπακριβῶς τὸ καλό μας μὰ οὔτε καὶ τὸ ὑποψιαζόμεθα ἐν τῷ συνόλῳ του.
Κι ὅταν λέμε τὸ «καλό μας» δὲν ἐννοοῦμε αὐτὸ ποὺ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἀντιλαμβάνεται, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα, ἐν τῷ συνόλῳ μας, ὡς κοινωνία. Κι αὐτὸ ποὺ χρειαζόμεθα, γιὰ νὰ τὸ ἀναγνωρίσουμε καὶ νὰ τὸ κατανοήσουμε, ὀφείλουμε νὰ κάτσουμε ἥσυχα-ἥσυχα μὲ τὸν ἑαυτόν μας, νὰ ἀποδομήσουμε καὶ νὰ ἐπαναδομήσουμε μίαν πρὸς μίαν καὶ τὶς ἀντιλήψεις μας γιὰ τὸν κόσμο καὶ τὶς ἀπόψεις μας γιὰ τὴν ἀλήθεια μά, κυρίως, ὅλες ἐκεῖνες τὶς πεποιθήσεις μας ποὺ μᾶς φυλακίζουν καὶ μᾶς ἀπομονώνουν.
Συνέχεια