Ἡ ἀνθρωπιὰ στὸ σκαλοπάτι ἑνὸς ἀστέγου

Όλοι το τελευταίο διάστημα περπατώντας στους δρόμους – ειδικά αργά το βράδυ ή νωρίς το πρωί – συναντάμε καθημερινά δίπλα μας αστέγους, που ταλαιπωρημένοι και πεινασμένοι, αλλά παράλληλα με μια ευδιάκριτη υπερηφάνεια, κλείνουν για λίγο τα μάτια τους, όπου βρουν λίγο απάγκιο, μη μπορώντας να βλέπουν αυτό το απάνθρωπο και εν τέλει απαράδεκτο κράτος, αλλά δυστυχώς και αυτή την υποκριτική κοινωνία μας.

Μια κοινωνία που έχει γαλουχηθεί για πολλά χρόνια τώρα με επιστημονικό τρόπο στην αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, με αντάλλαγμα λίγες σταγόνες αυτάρκειας και μια τζούρα εξηρτημένης ευτυχίας, που δεν μας δίνει πλέον το δικαίωμα να σκεφτούμε και πολύ. Συνέχεια

Ὁ Ντοῦτσε ἀφηγεῖται.

«Ο ΝΤΟΥΤΣΕ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ»
Ἰταλοκρατούμενη Σίφνος, 1942.

Ὁ Σταμάτης  Πολενάκης ἐπιχειρεῖ νὰ φτιάξῃ τὴν πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων, μὲ θέμα τὰ παθήματα τοῦ Ντοῦτσε, στὸ Ἑλληνικὸ μέτωπο. Συνέχεια

Οἱ Λαοὶ τοῦ Κόσμου καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαός.

 

Mαρμάρινο ἀναθηματικὸ ἀμφίγλυφο ἀνάγλυφο, ἀπὸ τὸ Nέο Φάληρο Ἀττικής, γύρω στὸ 410 π.X. Στὴ μία πλευρά ἀπεικονίζεται ἡ ἀρπαγὴ τῆς Nύμφης Bασίλης ἀπὸ τὸν ἥρωα Ἔχελο. Tὸ τέθριππο ἂρμα, στὸ ὁποῖο ἐπιβαῖνει τὸ ζεῦγος, ὁδηγεῖ ὁ Ἐρμῆς. Στὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ ἀναγλύφου τὸ κέντρο τῆς παράστασης καταλαμβάνει ὁ κερασφόρος Kηφισός. Ἀπεικονίζονται στὸ ἄκρο ἀριστερὰ ἡ Ἄρτεμις καὶ ἕνας θεὸς καὶ δεξιὰ ἀπὸ τὸν Kηφισὸ τρεῖς Nύμφες.
ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

 

    Ὑπάρχουν λαοὶ ποὺ δὲ κατανόησαν ποτὲ τὴν ὑπόστασί τους ὡς ἐθνικότητα. Αὐτοὶ εἶναι κυρίως οἱ νομαδικοὶ λαοὶ καὶ τὰ «παράσιτα» τῆς ἀνθρωπότητος.

    Ὑπάρχουν ἄλλοι λαοί, οἱ ὀποῖοι δὲν ἐπιζήτησαν τίποτα, παρ’ ἐκτὸς τὴν ἀσφάλεια τὴ δική τους καὶ τῶν δικαίων τους. Αὐτοὶ αὐτοκηρύσσωνται «οὐδέτεροι» , παράδειγμα οἱ Ελβετοί. Συνέχεια

Εἶναι ὡραῖα ἡ μοντέρνα ἀρχιτεκτονική;

Ὁ Syd Barrett, ὁ γνωστὸς τραγουδιστὴς καὶ κιθαρίστας τῶν Pink Floyd, ἔτυχε κάποτε σὲ μία ἀπὸ τὶς συναυλίες τους νὰ βγῇ στὴν σκηνὴ ἔχοντας πάρει μία μᾶλλον μεγαλύτερη δόση LSD ἀπ’ ὅτι ἐνδεικνυόταν. Μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κολλήσῃ γιὰ κάπου ἕνα μισάωρο παίζοντας τὴν ἴδια ἀκριβῶς νότα Συνέχεια

Ἡ ΜΝΗΜΗ ἐνοχλεῖ ΠΟΛΛΟΥΣ!!!

Ἡ εἰκόνα σὲ πονᾶ.
Ὁ Γιάννης Γιαννάκενας καὶ ὁ Γιάννης Κουριανίδης, σὲ ἐπίσκεψίν τους ἀπὸ τὴν 28η Ὀκτωβρίου τοῦ 2012, στὴν οἰκία Μεταξᾶ, στὴν Κηφισιά, μᾶς μεταφέρουν μίαν πραγματικότητα ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ!!!

Ἕνα ἀπὸ τὰ ΠΡΩΤΑ καὶ ἀρκούντως …«θαυμαστὰ ἔργα» τῆς «δημοκρατίας» ἦταν ἡ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ τοῦ ἀγάλματος τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, ποὺ εὑρίσκετο ἔμπροσθεν τῆς οἰκίας του στὴν Κηφισιά. Ἀπὸ τὸ 1974 παρακαλῶ ἡ καταστροφή!!! Μὲ τὸ …«καλημέρα» τους!!! Συνέχεια

Ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔλεγαν «ΟΧΙ». Ἡ Ἐποποιΐα τοῦ ’40! (ἀναδημοσίευσις)

Πρωτοσέλισα ἐφημερίδων

Πρωτοσέλισα ἐφημερίδων

Ὁ Ἐμμανουέλε Γκράτσι, πρέσβυς τῆς Ἰταλίας στὴν χώρα μας τὸ 1940, περιγράφει τὰ γεγονότα στὸ βιβλίο του, ποὺ τὸ ὀνομάζει μὲ μία πρωτοφανή ὀξυδέρκεια γιὰ τὸ μέλλον τοῦ καθεστῶτος Μουσολίνι: «Ἡ αρχὴ τοῦ τέλους – ἡ ἐπιχείρησις κατὰ τῆς Ἑλλάδος»:

«Ἡ ὥρα εἶχε ἤδη φθάσει τρεῖς (3). Ἐπιτέλους τὸ κουδούνισμα ξύπνησε τὸν ἴδιο τὸν Μεταξᾶ, ποὺ ἔκαμε τὴν ἐμφάνισὴ του σὲ μιὰ μικρὴ πλαϊνὴ πόρτα καὶ ἀναγνωρίζοντάς με, μὲ ἄφησε νὰ περάσω. … Μοῦ ἔσφιξε τὸ χέρι καὶ μὲ ἒβαλε νὰ καθίσῳ σὲ ἕνα μικρὸ φτωχικὸ σαλόνι τοῦ σπιτιοῦ. Μόλις καθίσαμε, καὶ ἐπειδὴ ἡ ὥρα ἦταν λίγα λεπτὰ μετὰ τὶς 3, τοῦ εἶπα ἀμέσως ὅτι ἡ Κυβέρνησὴ μου, μοῦ εἶχε ἀναθέσει νὰ τοῦ ἐγχειρίσω προσωπικὰ ἕνα κείμενο, ποὺ δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ τελεσίγραφον τῆς Ἰταλίας πρὸς τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνηση ἀπαιτοῦσε τὴν ἐλεύθερη διέλευση τῶν στρατευμάτων της στὸν Ἑλληνικὸ χῶρο, ἀπὸ τὶς 6 πρωϊνῆς……. Συνέχεια