Σὰν εὑρεθοῦμε σὲ σταυροδρόμι, νὰ θυμόμαστε ὅτι ὁ εὔκολος δρόμος δὲν εἶναι ὄσο εὔκολος μᾶς φαίνεται καὶ ὁ δύσκολος δὲν εἶναι ὅσο δύσκολος νομίζουμε…
Ἂν τοὺς συγκεράσουμε εἴμαστε… σὲ καλὸ δρόμο. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Τί κάνεις;
Τί κάνεις;
Πολλὲς φορὲς εἶναι μιὰ ἀλλοκότος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό.
Μιὰ φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ.
Μιὰ φράσις ποὺ πολλὲς φορὲς δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία καὶ ὁ σκοπός της καὶ ἡ ἀξία της ὁμοιάζουν μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει ὁ χαλκᾶς στὴν μύτη ἑνὸς νέγρου. Συνέχεια
Συναισθηματικὴ νοημοσύνη.
Μέχρι τώρα ἡ νοημοσύνη μετριόταν μὲ ἔναν συγκεκριμένο τρόπο, ποὺ στηριζόταν κυρίως στὴν νοημοσύνη τοῦ νοῦ: τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας IQ.
Ἡ λογικὴ ἤταν ὅτι ἔχοντας ἔνα ἄτομο ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης (IQ) μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς του.
Μὲ τὰ χρόνια ὅμως αὐτὴ ἡ θεωρία, ποὺ εἶχε ἤδη ἐδραιωθεῖ γερὰ στὸν κόσμο, ἄρχισε νὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἀνταποκρίνετο στὴν πραγματικότητα.
Ὑπῆρχαν ἄτομα μὲ ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης ποὺ τὰ ἔκαναν θάλασσα.
Τί ἤταν αὐτό πού δέν πήγαινε καλά; Συνέχεια
Κοινοτυπία καὶ πεζότης.
Λένε ὅτι στὸ Λονδίνο ὑπάρχει μιὰ κλειστὴ λέσχη, ποὺ ὑποχρεώνει τὰ μέλη της νὰ διατυπώνουν μόνο κοινοτυπίες, διαφορετικὰ κινδυνεύουν νὰ διαγραφοῦν.
Ὅποιος ἀνεβάσει τὸ ἐπίπεδο τῆς συζητήσεως ἤ ἐκφράσει ἔστω καὶ μιὰ ἐνδιαφέρουσα σκέψι, ἀποβάλλεται αὐτομάτως.
Πρόκειται γιὰ μιὰ παρὰ πολὺ δύσκολο ἀσκήσι, ποὺ χρειάζεται νὰ ἔχῃ κάποιος τεράστια εὐστροφία γιὰ νὰ τὰ βγάλῃ πέρα μὲ αὐτὴν τὴν ὑποχρεωτικὴ πεζότητα, ποὺ εἶναι τόσο δύσκολος, ὄσο καὶ μιὰ ῥητορικὴ ἀναμέτρησις. Συνέχεια
Τὸ κλασικὸ ἰδεῶδες…
…τὸ κλασικὸ ἰδεῶδες, αὐτὸ δὲν ἦταν κάποια λατρεία τοῦ σώματος: δὲν ἀνῆκε σὲ αὐτὴν τὴν πλευρὰ τῆς δυαδικότητος σῶμα-πνεῦμα ἀλλὰ στὴν ἀπέναντι.
Ὅπως ἤδη ἐλέχθη τὸ κλασικὸ ἰδεῶδες εἶναι ἑνὸς Πνεύματος Συνέχεια
Εἶναι τὸ Εὐρῶ ἠλίθιε…
Του Γιώργου Μπούρχα – Δικηγόρου
Προβάλλεται εμφατικά το επιχείρημα, ότι για την ουσιαστική πτώχευση της Ελλάδας δεν ευθύνεται το ευρώ, αλλά το γεγονός, ότι στην Ελλάδα δεν έγιναν οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την εξάλειψη των στρεβλώσεων και την απελευθέρωση της οικονομίας της. Συνοπτικά λέγεται, ότι δεν ευθύνεται το ευρώ για την ουσιαστική πτώχευση της Ελλάδας, αλλά η απουσία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην οικονομία. Είναι όμως έτσι;
Καταρχάς, το λεγόμενο «ευρωπαϊκό οικοδόμημα», που βασίστηκε σ’ έναν ήπιο (σοσιαλδημοκρατικό) «κονστρουκτιβιστικό ορθολογισμό», δηλαδή την αλαζονική εμπιστοσύνη στη δύναμη του ορθού λόγου, που δεν λαμβάνει υπόψη και περιφρονεί κάθε κοινωνικοπολιτική διαδικασία «αυθόρμητης τάξης» (δείτε εδώ), αποδεικνύεται σήμερα, ότι προκάλεσε καταστροφικά αποτελέσματα όχι μόνο στην οικονομία αλλά και στην δημοκρατία στην Ευρώπη. Ολόκληρη σχεδόν η λιμπεραλιστική αγγλοσαξωνική διανόηση (Hayek, Friedman κλπ) προειδοποιούσε για την αποτυχία του ευρώ. Η ευρωζώνη καταρρέει, επειδή οικοδομήθηκε πέρα από κάθε πολιτική και οικονομική λογική, σε χώρες που έχουν διαρθρωτική ανομοιογένεια των οικονομιών τους, θεσμικές και πολιτισμικές διαφορές και μεγάλες αποκλίσεις στα συστήματα αξιών των πολιτών τους. Η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση δεν αποτέλεσε δημιούργημα κοινωνικοπολιτικών διεργασιών «αυθόρμητης τάξης» αλλά εντολών και διαταγών άνωθεν πολιτικών και γραφειοκρατών, με αποτέλεσμα να μην υπόκειται και σε οποιαδήποτε άνωθεν λειτουργική διορθωτική, οικονομική και πολιτική παρέμβαση. Η κατάργηση των εθνικών μονοπωλίων χρήματος των επιμέρους χωρών και η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μονοπωλίου χρήματος δεν θα μπορούσε ποτέ, να θεωρηθεί θετικό γεγονός, επειδή, όπως κάθε μονοπώλιο, καταργεί τον ανταγωνισμό για την απόκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών και στην προκείμενη περίπτωση των ανταγωνισμό μεταξύ των εθνικών νομισμάτων.