Δὲν ἔχω κάτι νὰ σχολιάσω.. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, μόνον τέτοια παιδιὰ εἶχαν τὸ σθένος καὶ τὴν τρέλλα πάντα νὰ πολεμοῦν ὑπὲρ Ἐλευθερίας.
Κι αὐτό, τὸ «πολεμῶ γιὰ τὴν Πατρίδα», στὴν πραγματικότητα κρύβει (μὰ κι ὀφείλει πάντα νὰ κρύβῃ) ἀγῶνες γιὰ Ἐλευθερία. Συμφωνοῦμε-διαφωνοῦμε, αὐτὴ εἶναι ἡ Ἀρχή. Καί, πάντα, μὰ πάντα, ὅταν ὁ Ἄνθρωπος πολεμᾷ γιὰ τὴν Ἐλευθρία του, εἶναι ἀξιοτίμητος!
Πάντως ἐμεῖς σὲ αὐτὰ τὰ παιδιὰ χρωστᾶμε, στὸν βαθμὸ βεβαίως ποὺ δυνάμεθα νὰ ἀντιληφθοῦμε, τὶς σημερινές μας ἐλευθερίες. Στὶς θυσίες των καὶ στὴν ἀδάμαστο θέλησίν των ὑποκλινόμεθα!
Γεράσιμος Ραφτόπουλος: O δεκατριάχρονος Υπαξιωματικός του ελληνικού στρατού
Μαγεύομαι ἀπὸ τέτοιου εἴδους μελέτες. 
Ἡ επίσημος ἱστορία ἔχει «κρατήσει» μόνον ὅσα τὴν «βολεύουν» πρὸ κειμένου νὰ «στηρίζῃ» τὶς θεωρήσεις της, τὶς καταπατήσεις καὶ τὴν προσπάθεια μειώσεως ἢ καὶ ἐκμηδενήσεως, τῆς δικῆς μας προσφορᾶς στὸν παγκόσμιο πολιτισμό. Ἔχει ἐπιλέξει (ἡ ἐπίσημος ἱστορία) νὰ προβάλῃ μόνον ὅσα κι ὅσους τὴν ἐπιβεβαιώνουν. Ἔχει «δομήσει» θεωρίες, ὐποθέσεις καὶ βασίζεται κατὰ κύριον λόγο στὰ εὐχολόγια. 